۲۷- قِصه سامریِ خیب

رویی ایی دواز استادونِ مذهبی یهود پَلی عیسی بَمَ. نُ شَگا ثابت کِرِ کُ تعلیمونِ عیسی اشتباهَ. نُ بَشپُرسا: «استاد، انسان ایگا چِ کِرِ تا زندگی جاودانَ دارِ بِ؟» عیسی پاسخ شادا: «تو کُتابِ تورات در مورد نِ چیچیش نِوِشتَ؟»

نُ مِردَ بَشوات: «خداوند، خدای خوش را با پاکِ دل و جون و هاد پاکِ قوت و هادِ پاکِ فکر دوست دارِ بِ. همسایه خود جی مثلِ خود دوست دارِ بی.» بَدِش عیسی بَشفَرما: «درست اَواجِ! تو جی نِزِینی کَ تا زندگی جاودان دارِ بِ.»

ولی نُ عالِمِ مذهبی چون شَگا خوش پارسا نُشون دِ، یَقَربی بَشپُرسا: «همسایه مَ کِهَ؟»

عیسی هادِ ایی داستان جُوابِش نُ عالِمِ مذهبیش شادا: «مِردِیِ یَهودی از سمت اورشلیم به طِرَفِ اریحا در سَفَر بُ.

در راه، راهزنون به نُ حَملَشون کَ و پاکِ داراییشون شاگیَ، نُش کتکشون کار بُقاط و بِدَنِ نیمه جونِش کُنار جادَ وِلِشون کَ.

بَدِ نِ ماجرا، کاهنی یهودی نینِ دِ عبور شَکَ. وقتی نُ مِردَش بِدی کُ کُنارِ خیابونَ از نُ طِرَفِ جادَ بُشُ و نُش کاملا نادیدَش بِگیَت.»

کمی بَدِ نُ لاوی بَمَ. (لاویون، قِبیله ای از اسرائیل بُدِندَ کُ کاهنون معبد کُمک شُاَکَ.) نُ جی ب ایبی طِرَفِ جادَ بُشُ و نُش رسیدگی نِکَ.

نُوقتی ایبی مِرد‍ بَمَ کُ سامری بُ. (سامریون و یهودیون از هُم نِفرَتِشون دَ). هادِ نِ کُ بَشدی مرد مَجروح بُبُدَ و یَهودی جی هَ، ولی دلش نُ را بُسوجا و مرهمِش باهارد و زخمونِش دَرِشبَست.»

بَدِش مِردِیِ سامری نُش سِوارِ الاغِش کَ و بَش بَ مهمون خونه ای و نُش پرستاری کَ.»

صُبای نُ روو، مِردِیِ سامری ایگا ب مَسیر خوش ادامَ شُاَدا. نُ کمی پول ب صاحب مهمون خونَ شادا و بَشوا: «از نِ شخص مراقِبَت کَ و اگر ویشتَر هزینَت کَ، وقتی کُ واگِردادُم ب تو پرداخت کیمیم کَ.»

بَدِش عیسی از نُ عالِمِ مذهبی بَشپُرسا: «الان فکر اَکِرِ کدوم مِردَ از نِ سه مِردَ همسایه نُ مِردَ هَ کُ مورد سرقت و خشونت قُرارِش گیَتِ بُ؟» عالم مذهبی پاسخ شادا: «نُ کُ نُ را دل بَشسوجَنا.» عیسی به نُ پاسخ شادا: «تو جی بِشَ و نِزِینی کَ.»