7. देवये याकोबन आशीर्वाद दिये

आ लळका मुठा हता, याकोबन घरम रहनु आवडक थू, परन्तु एसावान शिकार करनु चोगलू जागनु थू। योकोब रिबकेन चोगलू था, परन्तु इसहाकान एसाव चोगलू था।

एक दन, एसाव जगलमती जगत करिन आय तद, हिन खुप भुक लागी तद एसाव याकोबान म्हणान, “तुहे बनयला खानमती मन बि थुळुसु द।” याकोबये उत्तर दीदे, “पहिला जे मोठू लळकु मंज तारे हक्क छ ये हक्क मन दीदे। “हान वास्तर एसावानु एसावाने याकोबानु आपनु मोठपण(मोठू लड्क्यो) हक्क दी डाले।फेरी याकोबये हिन् आवज दीदे।

इसहाक आपने आशीर्वाद एसावासन देवानी इच्छी थी। परन्तु आम करवान आगदर रिबका अन याकोब हवये मिलींग याकोब आ एसाव असल्याये ठोंग करये इसहाक फसेये, इसहाक गलेडे हेयेपर हिन् दिसतु केणी थू। याकोबये एसावाना कपड़ा घाल्या अन आपनु मेढ़ा अन हातपर बेकळीजा चाबलू चालू।

याकोब इसहाकन्ह आईन बेल्ये, “एसाव छ तुम्हा मन आशीर्वाद देयो म्हळून मन तुम्हराकण आये छ, “जद इसहाकंन्ह बेकळीने कीसन हात लगये अन हिना कपडान वास लीध, तद हिन् एसावन छ आम वाटू तद हिन् आशीर्वाद दीदे।

एसाव याकोबानु राग करा लोग्ये कारण याकोबाये हिना मोठपन ने अधिकार अन आशीर्वाद हिनन देता चोरीलीध थु। म्हळून आपनू बा मरयानंतर हिये याकोबान खतम करिडालनी योजना बनाई।

परन्तु रिबकाये एसावनी योजनाबदल आयकू। म्हणून हिये अन इसहाकन अन याकोबन ओपनेती दूर डेसम रहच ये नातेवाईक कान रव्हन मुकली दिदा।

याकोब घना साल तके रिबकान नातेवाईक कल रहये। आ काही दनम हिये हिकळय योहा करिलीध अन हिन बारा लळका अन एक लळकी हैई, परमेश्वरये हिन खुप आमिर बगइडोल्ये।

हिनाबदम बीस सालनी असणा आ घर, याकोब आपन परिवार, नोकर-चाकर अन गाय, बेकळ सबन लीन आये।

याकोब खुप डरीन थ कारण हिन् वाटू की आपनु भाई एसाव आजुन हिन् मारम टपी रहये। म्हणून हिये आपना जनावरना आलग, आलग कळप एसावान भेट म्हणून मोकल्या। जो सेवक ये काळप एसाव आळी लीगये थू दिन बेक्या, “आपने नवकर याकोब तारवास्तर आ भेट म्हणुन देऊ करच दे।”

परन्तु एसावाये अगोधरच याकोबान क्षमा करि डाल्य थू, अन एकमेकती मिलीन भेटिन आनंद हुये। फेरी याकोब सूखती कनानम रव्हेन लागे। फेरी इसहाक मरिगयी, अन याकोब अन एसावाये दिन माती दीदी। देवये अब्राहामती करेला करानु अभिवचन थू इसहाक आळती याकोबा ओळ दिन परन आये।