1. सृष्टि
हिन् तरहा शुरुवात मे परमेश्वर सब शयूँन जी सृष्टी कईहुन। छः दिहन मे जग आए हुनमे जो कुछ भी परमेश्वर जे द्वारा पृथ्वी जीं रचना खा पोए उव अँधेरे आए खाली। हुन सभीन जी सृष्टी कई, आहे चोजो, हुईहाणे ताणी परमेश्वर उनमे केह भी शय खे न ठातोपर परमेश्वर जो आत्मा पाणी जे मथो मंडराइदौ हुयोl
पौए परमेश्वर चैई आउ परमेश्वर ने सोजरे खे दिठो की सुठो आ आउ। आए सोजरो थी व्यो थे! “सोजरो” आउ परमेश्वर ने सोजरे खे उधारे खा धार कईडीह चै “रात” आउ उन्धारे खे।
“सृष्टी जे बे दिह परमेश्वर चयों, पाणी जे विच मे हिक फर्क हुजे” आए हिक अंतर थी वयो परमेश्वर हुन फर्क खे “आकाश” चयो।
ट्रे दिह परमेश्वर चयो, पाणी हिक जगय ते जमा थी वन्यै, आए सुक्यल जमीन देखामे अचे।” आउ परमेश्वर सुकल जमीन खे “धरती” आउ जेजो पाणी गड थ्येयो हुंखे “समुद्र” चयो, आउ परमेश्वर दिठो की सुठो आहे।
पोए परमेश्वर चयो, “प्रथ्वीय ते सब तरह जा वण उगन।” आए एया ही थी व्यो, परमेश्वर दिठो त जैको हुन ठातो उवो सुठो हुयो।
सृष्टि जे चौथे दिह परमेश्वर चयो, “आकाश में ज्योतियु थेन।” आए सीज, चंड्र आए तारा अची व्या। परमेश्वर उनन खे पृथ्वी ते रौशनी ध्यण लाए, दिह आए रात, मौसम आए सालन में फर्क करण लाए ठातो।
पंजे दिह परमेश्वर चयो, “पाणी जियरे जानवरन सा भारजी वन्यै आए पंक्षी आकाश में उदन।” हिन् तरहा हून पाणी मे तैरन वारे सब जानवर आए पंक्षिन खे ठातो। परमेश्वर इयो दिठो सुठो आहे अए हुनन खे आशीष दिन्ही।
सृष्टि में छहे दिह परमेश्वर चयो, “धरती ते सब तरह जा रहण वारा जानवर हुजन।” आए परमेश्वर जे चै अनुसार उवई थी व्यो। कुछ जानवर घरेलू, कुछ रेघड वारा, कुछ जंगली जानवर हुया। आए परमेश्वर दिठो त हे सुठो हो।
पोए परमेश्वर चयो, “अचो, असा माडू खें पैजी समानता आए स्वरूप में ठायु।” उवो पृथ्वी ते आए सब जानवरन ते हक रखंदो।
आए परमेश्वर मिटटी खड़ी माडू खे ठातो, आए हुनमें जीवन जो साह पुखे लाथो। हिन् मांडू जो नालो आदम हुयो। परमेश्वर आदम जे रहण लाए हिक वधो बगीचो ठातो, आए हून जी देखरेख कारण लाए आदम खे हुतेई रख्यो।
हून बगीचे जे विच मे परमेश्वर ब मुख्य वण लगाया-जीवन जो वण आए भले बुरे जे ज्ञान जो वण। परमेश्वर आदम खे चयो, की उवो बगिजे जै जीवन जै वण आए भले बुरे जै ज्ञान जै वण खे छदे करे, बे केड़े भी वण जा फल खाई सघी तो। अगर हुन, हुन वण जो फल खादो त हो मरी वेंदो।
पौए परमेश्वर चयो “माडू लाए अकेलो रहण सही काने।” पर कोई भी जानवर आदम जो साथी न थी सध्यो।
इन्ही करे परमेश्वर आदम खे गहरी निड्र में विझी शडचो। पोए परमेश्वर आदम जी हिक पसली खंणी हुनमा हिक माई खे ठातो आए हुनखे आदम वट खड़ी आयो।
जदेह आदम हुनखे दिठो त चयो, “घट में घट इया ता मो वागुर आहे! ही “स्त्री” चौवाइंदी, छोजो हिय माडू मा ठलत आहे” हिन् कारण मर्द पैजे मा पियू खे शदे, पैजी जाल सा गद हिक थी वेंदो आहे।
परमेश्वर मर्द आए माई खे पाण वागूर ठातो। हून हुनन खे आशीष दिन्ही आए चयो, “दाधा सारा बआर पैदा कयो, अए पृथ्वी खे भरे शडयो!” आए परमेश्वर दिठो त जैको कुछ हून ठातो सब कुछ दाधो सुठो आहे, परमेश्वर हुनन्मा खुश हुयो आहे, इयो सब कुछ सृष्टिके छ्हे दिह थ्यो हुयो।
जदेह सत्तो दिह आयो त जैको कुछ परमेश्वर करेपो, हून सब पुरो करे लाथो। हून सत्ते दिह खे आशीष दिन्ही आए हुनखे पवित्र ठहरायो, छोजो हून दिन हून सब शयुंन जै ठायंन खे ख़त्म कयो। हिन् तरहा परमेश्वर संसार आए जैको कुछ हुनमे आहे सृष्टि कई।
उत्पत्ति अध्याय 1-2 मा बाइबल जी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।