2. पाप संसार में प्रवेश करता है
आदम आए हुनजी जाल परमेश्वर तरफ़ा हुनन लाए ठतल हुन सुहिणे बगीजे मे रहंदे दाधा खुश हुया, हुनन मा कोई भी कपडा अ पैदो हुयो, तदेह भी हिन् गाल लाए हुनन खे केह शर्मिंदा न कयो, छोजो संसार में पाप न हुयो। उवे हमेशा हुन बगीचे घुमंदा आए परमेश्वर सा गैलेंदा हुया।
पर हून बगीचे में हिक नाग हुयो। उवो दाधो धूर्त हुयो। हुन, हुन स्त्री खा पुछ्यो “छा सच में परमेश्वर तव्हाखे हिक बगीजे जै केह भी वण जो फल खायण लाए मना कयो आहे?”
हूँ स्त्री जवाब दीन्हो, “परमेश्वर असाखे चयो आहे त असा हुन सुठे आए बुछड़े ज्ञान जै वण जै आलावा केह भी वण जै फल खे खाई सघूता। परमेश्वर असाखे चयो आहे त तव्हा हुन फल खे खादो, या उनखे स्पर्श भी कयो, त तव्हा मरी वेंदव।”
हुन नाग स्त्री खे जवाब दीन्हो, “इयो सच कोन्हे! तव्हा न मरंन्दव। परमेश्वर ज्ञाणन्दो आहे, त जियें ही तव्हा हूँ फल खे खैदव तव्हा परमेश्वर वागुर थी वेंदव, आए हुन तरहा सुठे आए बुछ्डे खे ज्ञाण लगन्दव।”
हुन स्त्री दिठो की फल लुभावनो आए स्वादिष्ट दिसण अचेतो, उव भी समझदार ठवण चाहिंदी हुई, इन्हें करे, हुन फल तोडेकरे खाई शडयो, पोए हुनजो मूर्स जैको हुनसा गद हुयो फल दीन्हो, आए हुन भी खादो।
अचानक, हुनन ज्यू अंखियू खुजली व्यू, आए हुनन खे ज्ञाण थी की उवे उघाडा आहेन। हुनन पत्तन खे हिक साण गदे करे सिल्यो आए कपडा ठाए करे पैजे लिगन खे लिकायड की कोशिश कई।
तदेह मर्द आए हुनजी जाल बगिजे में घुमंदे परमेश्वर जी आवाज खे बुध्दो। उवे बई परमेश्वर खा लिकि प्या। तदेह परमेश्वर मर्द खे आवाज लगाई, “तू काथे आ?” आदम जवाब दीन्हो “मा तव्हाखे बगीचे मे घुमंदे बुध्दो तब, आए मा ड्रींजी व्युम, छोजो मा उघाड़ो हुयूम। इन्हीलाए लिकि पयम।”
पोये परमेश्वर पुछ्यो, “तोखे कए बुधायो त तू उघाड़ो आही? तू हो फल खादुई जेको खाइण लाए मा मना क्यो हुयो? “आदम जवाब डीनो” ता मुखे जेकि स्त्री डिनी अथव उन ही मुखे ईहो फल डीनो। “तदेह परमेश्वर स्त्रीअ खां पुछ्यो, “तू ही छा क्यो अथई? उन स्त्री चयो, “नांग मुखे धोखो दिनई।”
परमेश्वर नांग खे चयो, तू श्रापित आही! तू पहिजे पेट जे बल लेटदे ए मिट्टी चट्दे, तू ऐ इन स्त्रीय हिक बे सा, घृणा कंदा, ऐ तुहिजे संतान ए हिनजी संतान भी हिक बे सा घृणा कंदा। इन स्त्रीअ जो वंश तुहिजे सिर खे कुचलंदी ऐ तू हुनजी एडीअ खे डसिंदे।
तदेह परमेश्वर स्त्रीय खे चयो, “मा तुहिंजे संतान पैदा करण जे दुःख खे डाढो पीड़ादायक कंदुम, तू पहिजे मूर्स सा लालसा कंदीय ए उहो तुहिजे मथा प्रभुता कैदो।”
परमेश्वर पुरुष खे चयो, “तू पहेजी जाल जी बुधी तई ऐ मुहिंजी आज्ञा कोन मनी अथई, इनकरे धरती श्रापित थी आहे ऐ तुखे मानी थायण लाय डाठो कठिन मेहनत करण जी घुरज अथई, तू मरी वेदे, ऐ तुहीनजो शरीर मिटअ में मिली वेंदो। “पहिंजी जाल जो नालो हव्वा रखयाई, इनजो मतलब आहे त जीवन दियणवारी,” छोकी हुआ सभिन जातियून जी माता थिदी। ऐ परमेश्वर आदम ऐ हव्वा खे जानवर जी खाल सा ठहयल कपड़ा पराया।
पोई परमेश्वर चयो, “हाणे भले ऐ बुरे खे जाणण सा मनुष्य असांजे समान थी वयो आहे, इनकरे हुनखे हुन जीवन जे वण मां कोन, खाईण दियण खपे कि हुआ हमेशा लाए जीये।” इनकरे परमेश्वर आदम ऐ हव्वा खे उन बाग़ माँ बाहर कढ़ी छ्डयो। ऐ परमेश्वर जीवन जे वण जे फल खे खायण खां रोकण जे लाए उन बाग जे प्रवेशद्वार ते शक्तिशाली स्वर्गदूत खे ठेहरायो।
उत्त्पत्ति अध्याय ट्रे माँ हिक बाइबिल जी आखणी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।