32. ३२. येशू भतात्मा लागल ओ रोगी स्त्रीहे निको कैलाँ
एकदिन, येशू ओ ओँहाँक चेलानके लाऊमे चौँह्रके समुन्द«के ओँहँ पार गदरिनी कना मनै हुईलक् क्षेत्रमे गैलाँ
जब ओँहाँन्के तलौवाक ओँहाँ पार पुग्लाँ, एकजाने भुतात्मा लागल् मनैयाा येशूक ठन् डगुटि आईल्।
यी मनैयाँ अट्ना बलगर रहे, कि क्यौ फेन उहिहे सम्हाले नैसेकिट्। मनैनके ओकर हाँठ् ओ गोरा जन्जीरसे बाँध्ले रहिँट् टब्बोपर उ जन्जीर छिङ्गटालेहे।
उ मनैयाँ ओँहोँर रहलक् इलाका ओर चिहान घारी हुईलक् ठाउँओर बैठ्ना करे। उ मनैया हरदिन–हर रात चिल्लाए। उ कौनो झुलुवा नैघाले ओ अपन आपहे बारम्बार ढुङ्गासे मर्ना करे।
उ मनैयाँ येशुक् ठन् आके, ओँहाँक आघे परल्। येशू उहे भुतात्माहे कहलाँ, “टै यी मनैयाँक मनसे बाहर किरजा
भुतात्मा लागल मनैया मनके चिल्लाईल्, “अपनी महिसे का चाहटि, येशू, परमप्रभुके परमेश्वरके पुत्र ? कृपया महिहे जिन सटाई
ओकरमे रलक भुतात्मानके येशू से बिन्ती कैलाँ,“कृपया हम्रहिन यीहे इलाका मनसे बाहर जिन निकारी
ओँहाँ रलक भुतात्मानके उ मनैयाँ मनसे बाहर आके सुरिनमे भित्तर पैठ्लाँ। उ सक्कु सुओर डगुरटी जाके भिरके उप्परसे समुन्द«मे गिरलाँ ओ पानीमे बरगैलाँ।
जब उ सुरिनके हेरचाहकैना मनै यी घटना डेख्लाँ, ओईने बस्तीओर भग्लाँ ओ जाके सक्कु मनैनहे येशू कैल काम बटाडेलाँ। उ बस्तीमनसे मनैनके निकरके अईलाँ ओ भुतात्मानके हुईलक् उहे मनैयाँहे डेख्लाँ। उ बरा शान्तिसे बैठल रहे, झुलुवा घल्लेरहे, ओ साधारण मनै जेसिन व्यवहार कैटी रहे।
मनैनके मनके डराईल रहिँट् उहेक मारे ओईने येशून्हे ओँहाँसे निकरके जैना आग्रह कैलाँ। उहेक मारे येशू लाऊमे बैठ्लाँ ओ जैक लग् तयार हुईलाँ। भुतात्मा लागल उ मनैयाँ फेन येशूसँगे जैना बिन्ति करल्।
तर येशू उ मनैयाँहे कहलाँ, “नाही, टु घुम्के अपन घरे चलाजाऊ ओ अपन मित्रनहे ओ परिवारनहे पमेश्वर टोहाररिक लग् कैलक् सक्कु काम ओ कैसिक ओँहाँ टोहारक् उप्पर दया डेखईलाँ सो ओइनहे बटाडेओ कहिके मै चाहाटुँ।”
उहेक मारे उ मनैयाँ गैल ओ सक्कु जनहन् ओकर लग् येशू कैलक काम बयान कैलस्। ओकर कथा सुन्ना सक्कु जाने आश्चार्यचकित हुईलाँ ओ छक्क परलाँ।
येशू समुन्द«क् ओँहँपार घुम्लाँ। ओँहाँ उहे ठाउँ अईलाँ तब पाछे, एकठो मनैनके भारी भीड ओँहाँक चारु ओर जम्मा हुईलाँ तब ओँहाँहे घेरके धकेले लग्लाँ। उहे भीडमे एकजाने स्त्री रहिन् जेकर बाह्र वर्षटक् रक्तस्रापके पीडा पैटीरहिँट्। निको हुईके लग् अपन सारा पैसा वैडवाहे डेसेक्ले रहिँन् तर ओँहकार अवस्था झन बिगरटि रहे।
येशू धेर रागी मनैनहे निको कैले बटाँ कहिके यी बाट् सुन्ले रहिन्। तब उ खुब सोच्लिन्, “महिहे पक्का बा, कि यदि मै येशूक लुग्राक् एक टिपुन्नी किल छुए सेकम् कलेसे फेन्, मै निको होजै बुँ
तुरुन्ते, येशू अपन शक्ति ओँहाँसे निकरके गैलक चाल पैलाँ। उहेक मारे ओँहाँ पाछेओर घुम्लाँ ओ पुँछ्लाँ, “पहिहे के छुलस् ?” चेलानके जवाफ डेलाँ, “अपनिक् आँजर पाँजर मनैनके भीर बटाँ, जे ढकेल्टी बा ओ ढकेला–ढकेली कैटी बटाँ ओ अप्नी फेन् कहटी महिहे के छुओल् कहिके पुँछटि ?”
उ स्त्री येशूके आघे ठर्–ठर् काँप्टी ओ मनके डरैटी घोप्टो परलिन्। तब उ काकरटिहिन् सो ओँहाँहे बटाडेलिन् ओ उ निको हुईलक् बाट् बटाडेलिन्। येशू उहिनहे कहलाँ, “टोहारिक विश्वास से टुहिनहे निको बनाईल्। शान्ति से आब जाऊ।”
बाइबलके कथा: मत्ती ८:२८-३४; ९:२०-२२; मर्कूस ५:१-२०; ५:२४(ख)-३४; लूका ८:२६-३९; ८:४२(ख)-४८ से
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।