32. ३२. येशू भूतुवा लागल मनइया ओ रोगीया जन्नीहे निक पर्नै
एकदिन, येशू ओ हुँकार चेलाहुँक्रे लाउमे चहरके समुन्द्रक् उपार गदरिनी मनइहुँक्रहनके ठाउँमे गइनै।
जब् येशू उपार पुग्नै, एकथो भूतुवा लागल मनइया येशूक्थे दौडति अइलस।
यि मनइया अत्ना बलगर रहे, कि कोइ फेन उहिन सम्हारे नाइ सेकैँ। मनइहुँक्रे ओकर हात ओ गोरा जन्जििरसे बाँध देले रहैँ, मने ऊ मनइया जन्जिरहे टुटादेहे।
ऊ मनइया मरघट्टीओर बैथे। ऊ रोज दिनरात चिल्लाए। ऊ लुगगा फेन नाइ लगाए ओ अपने आपहे पथ्रासे मारे।
ऊ मनइया येशूक्थे आके हुँकार आघे घोपत्या परल। येशू ऊ भूतात्माहे कहनै, “यि मनइयाक्मन्से बाहेर निकर।”
भूतात्मा लागल मनइया जोरसे चिल्लाके कहल, “येशू, परमप्रभु परमेश्वरके छावा, तुँ महिनसे का चहथो? दया करके महिन नाइ सताऊ।”
ऊ भूतात्माहुँक्रे येशूहे बिनति कर्नै, “हमाहन यि इलाकामन्से बाहेर नाइ निकारो मने, ओथ्थहि लग्गे सुवर चरतहै, वैनहनमे जाइ देऊ।”
ऊ भूतात्माहुँक्रे मनइयक्मन्से बाहेर अइनै और सुवरिनके भित्तर पेलनिै। ऊ सुवरहुँक्रे पहारमन्से तरे समुन्द्रमे गिर्नै ओ डुबके मरगिनै। लग्भग् २००० सुवर रहैँ।
जब् सुवर चह्रुइया मनयहुँक्रे यि सब् देख्नै, वैने गाउँओर भगनै ओ सक्कुहुन् येशूक् करल काम बतादेनै। मनइहुँक्रे गाउँमन्से निकरके अइनै और ऊ भूतात्मा लागल मनइयाहे निक हुइल देख्नै।
मनइहुँक्रे बरे डराइल रहैँ तबेमारे वैने येशूहे वहाँसे चलजाइक् लग् बिनति कर्नै। तबे येशू लाउमे बैथ्नै ओ जाइक् लग् तयार हुइनै। भूतुवा लागल मनइया फे येशूक्सँगे जइम कैके तिनति करल।
मने येशू ऊ मनइयाहे कहनै, “नाइ, तुँ आपन घर जाऊ और आपन परिवार ओ संघरियनहे परमेश्वर तोहार लग् करल काम ओ तोहारमे देखाइल दयाके सक्कु बात वैनथे बतादेऊ कैके मई चहातु।”
तबेमारे ऊ मनइया वहाँसे गइल और सक्कुहुन येशू ओकर लग् जया कर्नै सब् बात बताइल। ओकर बात सुनके सबजाने अचम पर्नै।
येशू समुन्द्रक् उपार लौट्नै। उपार गइनै तो, वहाँ बरे भारी भीर जम्मा हुइगिल। उ भीरमे एकथो जन्नी मनइया रहिन् जे बाह्र बर्षसम् रगत बहना पिरा भोगतिहिन। ऊ जन्नी आपन सारा पैसा निक हुइक् लग् खर्च करसेक्ले रहिन् मने ठीक नाइ हुइसेकल रहिन्।
येशू धेरे रोगी मनइहुँक्रहन निक पर्ले बाटै कैके ऊ जन्नी मनइया सुन्ले रहिन्। ऊ सोच्ली, “मई येशूक् लुग्गा किल छुलेम तो मई निक हुइजिम।”
तुरुनते, येशू आपनमन्से शक्ति निक्रत पता पैनै। तबे येशू पाछे घुम्नै ओ पुछ्नै कि के महिन छुवल। चेलाहुँक्रे जवाफ देनै, “तोहार ओरपारे अत्ना भारी भीर बा, ठेलमेल करतै ओ तुँ पुछतो के महिन छुवल।”
ऊ जन्नी येशूक् आघे डरैति आइल ओ घोपत्या पर्निन। और मई छुनु कैके बतादेनिन् ओ निक हुइगिनु कैके फे बतादेनिन्। येशू उहिन कहनै, “तोहार विश्वास तुहिन निक पारल। शान्तिसे जाऊ।”
बाइबलके कथा: मत्ति ८:२८–३४,९:२०–२२, मर्कूस ५:१–२०,५:२४(ख)–३४, लूका ८:२६–३९,८:४२(ख)–४८
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।