1. ०१. सृष्टी

इया प्रकारे बादी गोठीही सुरुवात वेयी. देवांय बादों जुग व तियामेने बाद्या वस्तु सहा दिह्याम बनाव्या. तरती बनाव्या फाची ती तेहेकीच आंदारों आन रिकामी आथी, आन तियोवे कायज नाय आथों. पेन देवा आत्मा तिही तरतो आथों.

फाचो देव गोग्यो, उजवाडो बने, आन उजवाडो बन्यो. तियाल वेअयो का उजवाडो हारो हाय, आन तियांय तियाल दिही आख्यो. देवाय तियाल आंदारामेने अलग किईन आंदाराल रात आखी. देवाय सृष्टी पेअला दिही उजवाडो बनाव्यो.

उत्पति बिजे दिही, देव गग्यो, आन तरती उपे आकाश बनाव्यो, तियांय उचेने व निचेने पायांल अलग किईन आकाश बनाव्यो.

तिसरे दिही, देव गग्यो आन पायांमेने हुकाली जमीन अलग केअयी. तियांय हुकाली जमिनील तरती व् पायांल दर्या आख्यो. देवाय वेअयो की तियांय जों काय निर्माण केअयोह तों हारों हाय.

मग देव बोलला, “पृथ्वीवर वेगवेगळया प्रकारची झाडे तयार होवोत.” आणि तसेच झाले. देवाने पाहिले की त्याने जे कांही निर्माण केले ते सर्व चांगले आहे. फाची देव गग्यो, तरतीवे अलग-अलग जाती चाडवे बनी जाय. आन तेहेकीच वेअयों, देवाय वेअयो की तियांय जों काय उपजाव्यो तों बांदो हारों हाय.

सृष्टी चौथे दिही, देवाय तिया शब्दाकी सूर्य, व चाँद, चांदुले बनाव्या. देवाय तियाहान तरती पे उजवाडो दा खातोर व दिही आन रात रुतु व वोरहे देखावा खातोर बानाव्ये. देवाय वेअयो की जों काय उपजाव्योंह तों बादों हारों हाय.

पाचवे दिही देवाय जनावरे प्राणी व चिडे बनाव्ये. देवाय वेअयो की हारों हाय आन तियांय तियाहान आशिर्वाद देदो.

उत्पति सहाव्या दिही, देव गग्यो, तरतीवे रेनारे प्राणी बनी जाय, आन देवबाह्को गग्याप्रमाणे बादों काय बनी गियों, इया प्रकारे काहीक गावठी पशु, जमीनीवे फिरणारे व काहीक जंगली पशु बनी गिये, आन देवांय वेअयो की इं हारों हाय.

फाची देव गग्यो, आपु प्रतिरूपा होच माहूं बानावुहूँ, तियाल तरतीवे आन बादा जीव जनावराहाव राज चालवुता आवी.

फाची देवाय कादवाकी माहांल बनाव्यो. आन तिया नाकपुडीम जीवना वारो फुक्यो. इया माहांल आदाम इं नाव देवाम आलं. देवाय आदामाल रेवनु खातोर एक बगिसो बनाव्यो. व तिया देखरेख केरां खातोर तियाल तिही थव्यो.

बगीसा निसमे, देवाय बेन चाडवे रोप्ये, जीवना चाडवों, व भले-वाईटा ज्ञान देनारों चाडवों. देवाय आदामाल आख्यो, की बगीसामेने बादा चाडवाहां फले खाजे पेन भले-वाईट ज्ञान देनारों चाडवा फल नाहा खाहो, जर तुंये तिया चाडवांहा फल खादों तर तूं नक्कीच मोय जाहों.

फाची देव गग्यो, माहूँ एखलं रेवनु नाहा हारों, पेन जिव जनावराहाम आदामाहोच योग्य एहड़ो जोड़ीदार नाहा मिल्यो.

फाची आदामाल देवांय खूब नींद पोय देदी, फाची देवांय आदामा एकी पाहलीमेने एक स्री बनावी. तियोल आदामा हुंबुर ली आलो.

आदामाय तियोल विईन आख्यों, शेवटीवे मिली ईता मा होच हाय. तियोल नारी आखी कारण इ नरामेने बनावली हाय. आन तियालुज पुरुष तिया याहाकी- बाहाकाल सोडिन तिया पत्नी आरी री.

देवाय तिया प्रतिरूपा स्री आन पुरुष बनाव्ये. देवाय तियाहान आशिर्वाद देदो, तुमाहान खूब पोयरे-पोय-या नातन्येहे बने आन तरतीवे पोराय जा, देवाय वेअयो की बादों काय हारों हाय. आन तियाहां बादाहां बद्दल तो आनंदित वेअयो. इं बादों निर्मिती सहाव्या दिही बन्यो.

सातव्या दिही निर्मिती काम पुरों वेअयो. फाची तिया कामहामेने तियो दिही आराम केअयो. देवाय सातवा दिहाल आशिर्वाद किईन पवित्र ठरव्यो, कारण तियो दिही तियाय तिया कामहामने आराम केअयो, इया प्रकारे जुग आन तियामेने बादों काय देवाय निर्माण केअयो.