2. ०२. पाप जगाम प्रवेश केहे.

आदम आनतिया पत्नी परमेश्वराद्वारे बनाग्वे तिया सुंदर बगीसाम रीईन खूब खुश आथे.हियामेने केढोबी फाळके नाय पोवतो आयो. तेबी वी इयो गोठी की केधाल नाय (नाजवते) शरमातले.कहाका जणाम पाप नाय आयो.ते बगीसाम रेतले आये आन परमेश्वर आरी गोठया केउवते आये.

पेन तिया बगीसम एक हाप आयो तो खूब लबाड आथो तीयाय तियो स्त्रील पुछयो, “ काय खयेच परमेश्वराय तुम्हन इया बागीसामेने केल्ला बी चाडवा फल नाहा खा आख्यो?”

तियो स्त्रिय उत्तर देदो, “ परमेश्वराय आमाहत आख्यो को तिया भले आन बाईट ज्ञाना चाडवाल सोडीन केअलाबी चाडवा फल खाय सेकतेह. परमेश्वराय आमाहान आख्मो की जर तुमाहाय इया फल खादो किंवा आथे बी लागव्यो,ता तुमा मोय जाहा.

तिया हापांय स्त्रिय उत्तर देदो “ इ खये नाही! तुमा नाय मरा.परमेश्वर जांहे की जेह्का तुमा इयो फल खाहा, तुमा परमेश्वरा समान बती जाहा आन तिया होच भले आन वाईटाल होमजा आगाहा.”

तियो स्त्रिय वेअयो की तों फल देखायांम हारो आन चवील हारो देखातो आथो. ती वी होमजूनारी बना जाय रेहली आथी, तियाल तियोंय फल तोडीत खादो.फाची तियोय तियो पतील ( काआवाला) जो तियो आरी आथो तों फल वेदो आन तीयांय बी खाय लेदो.

एकदमूच, तीयाहा डाआ उगडी गिया, आन तीयाहान मालूम वेयो का ते नांगडे आये तीयाहाय पानाहा एकत्र वीईन तीयाहा फाडके वनावीन तीयाहा शरीर दबावा कोशीश केअयी.

ताहा पुरुष आन तिया पत्नीय बगीसाय फिरता परमेश्वरा आवाज उनाये ते बेनी परमेश्वरा हिने दबी गिये ताहा परमेश्वरांय पुरुषाला आवाज देदो “तू लिही हाय? आदामाय जवाब देदो,“मायय तुल बगीसोम फिरता उनायो, आन आय बी गेहेली आथो कहाका आय नांगडो आयो. तियाल आंय दबी गेहलो.”

फाची परमेश्वराय पुछ्यो, “ तूल केढांय आख्यों का तू नांगडो हाय? काय तये तोंअ फल खादो जो मांयुय खां तूंल नकार केअलो? पुरूषांये जवाब देदो, “ तूंमेय मान जी स्त्री देदीही तियो स्त्रींय तों फल देदो.“ताहा पामेश्वराय स्त्रील पुछ्यों, तुचे इं काय केअयो?” ती स्त्री गोगी,” हापाय मान उगवी देदी.”

परमेश्वराय हापाल आख्या. “ तू शापित हाय! तूं तोय डेडकी चालोह आन काटू (खाहो) चावोहा. तू ओन इयों स्त्रीमोम एक बीजाल तिरस्कार केअहा, आन तोअ पोअयरे आन तीयाहां पोयेरे बी एक बिजाल तिरस्कार केरी. इयो स्त्री वंश तोअ मुंनको फोडी, आन तू तिया खेटवाल चावोह.”

ताहा परमेश्वरा स्त्रील आख्यो, “ आंय तोअ पोयराहान जन्म देवन पिडा वादवीही. तू तोअ पतिवे लालसकिहो, आन तोअ तोअवे अधिकार चालेवी.”

परमेश्वराय पुरुषाल आख्यो. “ तूंये तोय पत्नी उनायो आन मांआ आज्ञा नाहा मान्यो. तियाल जमिन शापित केअयी, आन तूल मांडाआ खातोर खुब मेहनत केय पडी. आमी तूं मोय जाहों, आन तोअ शरीर कादवाम मिली जाय.” तिया पुरूषोंय तिया पत्नी नांव हव्वा भव्यो, जिया अर्थ हाय “जीवन देनारी” काहाका ती बादी जातीही माता बनी. आन परमेश्वराय आदम आन हव्वा बेन्याहन जानवरा चामडा फाडके पोवाव्यें.

फाची परमेश्वराय आख्यो. “ आमी भले आन वाईट जांईन मांहू (मांआ) समान बनी गीमोह तियाल तियाहा तिया जीवना चाडवा फल खां नाय दा जोंजे नायता कायम जीवते री.” तियाल परमेश्वराय आदम आन हव्वा बेन्याहन तिया बगीसागने बारे काढी देदे. आन परमेश्वराय केदाल वी तिया जीवन चाडवा फल खावन से बचावा खातोर तिया बगीसा बांळाहाय ताकतवान स्वर्ग दुताहान पाहरेकरी थवी देदा.