۲۵. شئیتان ایسّائے رَد دئیگئے جُهدا کنت

اَنچُش که ایسّایا پاکشۆدی گِپت، هُدائے پاکێن روها ایسّا جَنگَل و گیابانان بُرت. ایسّایا چِلّ شَپ و چِلّ رۆچا جَنگَل و گیابانان داشت. اے چِلّێن شَپ و رۆچان رۆچگ بوت. رَندا شئیتان ایسّائے کِرّا آتک که رَدی بدَنت و گُناهی بپَرماییت.

اَئولا شئیتانا گۆن ایسّایا گوَشت: «اَگَن تئو هُدائے چُکّ ائے، گُڑا اے سِنگان نان بکَن و بوَر.»

بَله ایسّایا گۆن شئیتانا گوَشت: «هُدائے پاکێن کِتابا نِبِشتَه اِنت که اِنسانا په زِندگ بئیگا تَهنا وَرگ پَکار نه‌اِنت، آییا اے دِگه سَجَّهێن چیزّ هَم پَکار اَنت که هُدایا گوَشتگ‌اَنت.»

پَدا شئیتانا ایسّا اورشَلیمئے مَزنێن پَرستِشگاهئے سَربُرا بُرت و گوَشتی: «اَگَن تئو هُدائے چُکّ ائے وَتا جَهلا دئور بدئے، پَرچا که هُدائے پاکێن کِتابا نِبِشتَه اِنت که هُدا وَتی پرێشتگان هُکمَ دَنت که تَرا بسمبالنت و تَئیی پاد ڈۆکێا ملَگّنت.»

بَله ایسّایا آ پئیم نکُرت که شئیتانا پَرمات. گۆن شئیتانا گوَشتی: «هُدا گوَشیت که هِچکَس منِ هُداوَندا مچَکّاسیت.»

پَدا شئیتانا ایسّا دگه جاگهے برت و آییارا دُنیائے سَجَّهێن مُلک پێش داشتنت. پێشی داشت که اے مُلک چینچُک زۆرمَند و مالدار اَنت. گۆن ایسّایا گوَشتی: «مَن تَرا اے سَجَّهێن مُلکانَ دئیان، اَگن تئو منا سُجده بکَنئے.»

ایسّایا گۆن شئیتانا گوَشت: «شئیتان! چه من دور بئے. هُدا وَتی پاکێن کِتابئے تَها اِنسانا هُکمَ دَنت که تَهنا وَتی هُداوَندێن هُدایا پَرستِش بکَن و هَماییا اِزَّت بدئے.»

ایسّایا نه‌اِشت که شئیتان آییا رَد بدَنت و گُناه بپَرماییت، گُڑا شئیتان چه ایسّایا دور بوت و شُت. پَدا پرێشتگ ایسّائے هِزمَتا آتکنت.