۲۶. ایسّا وَتی هِزمَتکاریا شروَ کنت

شئیتانا ایسّا باز آزمائِش کُرت، بَله ایسّایا رَد نئوارت. رَندا ایسّا جَلیلئے دَمگا پِر تَرِّت و هَمۆدا جَهمِنِند بوت. چه پاکێن روهئے نێمگا ایسّایا بازێن زۆر و واکے رَست و آ مێتگ په مێتگَ شُت و مردُمی تالیمَ داتنت. هَر کَسّا آییئے بارئوا شَرّێن هَبَرَ کُرت.

ایسّا ناسِرَهئے شَهرا شُت. اے هَما شَهر اَت که ایسّا کَسانیا هَمۆدا جَهمِنِند بوتگ‌اَت. شَبَّتئے رۆچا ایسّا کَنیسَها شُت، کَنیسَه یَهودیانی اِبادتگاهئے نام اِنت. دینی پێشوایان اِشئیا نَبیئے کِتاب آییئے دَستا دات. آیان لۆٹِت که ایسّا چه اِشئیا نَبیئے کِتابا چیزّے بوانیت. اے کتابا مَسیهئے بارئوا بازێن پێشگۆییے مان اِنت. گُڑا ایسّایا کِتابئے دَپ پَچ کُرت و کَسانێن ٹُکُّرے په مردُمان وانتی.

ایسّایا اے ٹُکُّر وانت: «هُدایا وَتی روه منی سَرا ساهێل کرتگ تانکه وار و نێزگاران هُدائے وَشّێن مِستاگا برَسێنان. آییا منا راه داتگ که بَندیگان آزات بکَنان و کۆرانی چَمّان رُژنا بکَنان و زُلم دیستگێنان برَکّێنان. نون وَهد آتکگ که هُداوَند مئے سَرا رَهمَ کنت و مارا کُمکَّ دَنت.»

پَدا ایسّا نِشت. سَجَّهێن مردُمان آ رۆک رۆکا چارِت. مَردُمان زانت که هَما ٹُکُّر که آییا وانت مَسیهئے بارئوا اِنت. ایسّایا گوَشت: «هَمے چیزّ که اَنّون من په شُما وانت، اے دَمانا هَمے پئیما بئیگا اِنت.» سَجَّهێن مردُم هئیران بوتنت و گوَشتِش: «اے وَه ایسُّپئے چُکّ ‌اِنت.»

ایسّایا گوَشت: «اے راست اِنت که مردُم هِچبَر آ نبیا نمَنّنت که آیانی جِندئے شَهرا رُستگ و مزَن بوتگ. اِلیاس نَبیئے زَمانگا اِسراییلا بازێن جَنۆزامے هَست‌اَت. بَله وَهدے اِسراییلا تان سئے و نێم سالا هئورَ نبوت، هُدایا اِلیاس اِسراییلی جَنۆزامانی کِرّا په کُمَکّ کَنگا راه ندات. اِلیاسی دِگه کئومێئے جَنۆزامێئے کِرّا راه دات.»

پَدا ایسّایا گوَشت: «اِلیشا نَبیئے زَمانگا هم اِسراییلا بازێن مردُمێا وَڑ وَڑێن پۆستئے بیمّاری بوتگ. بَله اِلیشا نَبیا اِسراییلئے مُلکا کَسّ وَشّ و دراه نکُرت. آییا بَسّ «نۆمان» نامێن مردێئے پۆستئے بیمّاری دراه کُرت که آ اِسراییلئے دُژمِنئے پئوجی اَپسَرے اَت.» ایسّائے سَجَّهێن گۆش دارۆک یَهودی اَتنت. وهدے آیان ایسّائے اے گَپّ اِشکُتنت باز زَهر گِپتنت.

ناسِرَهئے مردُمان ایسّا چه کَنیسَها دَر کُرت و دێم په کۆهێئے لَمبا تێلانک دات که بکُشَنتی. بَله ایسّا په سَلامَتی چه مردُمانی تها دَر آتک و چه ناسِرَها شُت.

ایسّایا جَلیلئے دَمگا سَپَرَ کُرت و مردُمانی بَلاهێن مُچّی هَر وَهد آییئے کِرّا آتکنت. آیان بازێن بیمّارێن مَردمے ایسّائے کِرّا آوُرت. لَهتێن کۆر و لَهتێن گُنگ و لَهتێن کَرّ و لَهتێن لَنگ و مُنڈ اَتنت. ایسّایا سَجَّهێن دراه کُرتنت.

لَهتێن جِنّی و گواتی مردُم هَم ایسّائے کِرّا آورتِش. ایسّایا جِنّ هُکم داتنت که چه مردُمانی جانا دَر بیاێت. گُڑا جِنّ دَر آتکنت. جِنّان باز وَهدا کوکّارَ کُرت و گوَشت: «تئو هُدائے چُکّ ائے!» سَجَّهێن مردُم هئیران و هَبَکَّه بوتنت و هُدااِش سَتا و سَنا کُرت.

رَندا ایسّایا چه وَتی مُریدان دوازدَه مردُم دَر چِت که آییئے هاسێن نُمائِندَه ببنت. اے مردُم ایسّائے کاسِد گوَشگَ بنت. کاسِدان مُدام گۆن ایسّایا سَپَرَ کُرت و چه آییا بازێن چیزِّش دَرَ بُرت.