29. दोया नि कोरने वावा दासोन काहानी

एक दाहळे, पतरस येसु काजे पुछु, “हे मालक, म्सेक मारा भाष काजे कोतरा कावा माफ कोरनो जुवे, जेतार चू मार विरुद्ध पाप कोरे? काय सात कावा तोक?” येसु कोयू, “बाकीन सातोन सत्तर कावा.” एरे लारे, येसुन कोयनेन मतलब छे कि आपणूक हमेशा माफ कोरनो जुवे. तेतार येसु यी काहानी कोयू.

येसु कोयू, “ देवोन राज एक राजा सारको छे जो तेरा दाससी लेखो लेणे हिंडतू होतु. तेरु एक दास 2,00,000 सालोन दाळकीन एक मोटात कोर्जान कोरोजदार होतु.

बाकून चू दास तेरा कोरजा नि भोर सोक्यू इरेन कोरता राजा कोयू, “एरु कोरजू भोरणेन कोरता एना माणूस काजे एने एरा परिवार काजे दासोन रूपमा वेच देवू.”

चू दास राजान सामने तेरा घुटना टेकाळीन कोयू, “मार साते धीर धोर, एने मे मारा कोरजा काजे चुकता कोर दिस. राजा तिना दास पोर दोया कोऱ्यू. एरेन कोरता चू तेरा आखा कोरजा काजे माफ कोर देदू एने तीनाक जाणे देदू.

बाकीन जेतार चू दास राजानचा गोथू बारथे जात रोयू, ती तीनाक तेरु एक साथी दास जूळ्यु जू तेरा चार मोयनान दाहाळकिन कोरजेदार होतु. चू दास तेरा साथी दास काजे धोर लेदू एने कोयू, “ जू तार पोर होतु चू कोरजू साटू मेसे आप दे.”

चू साथी दास तेरा घुटनापोर आवीन कोयू, कि मार साते धीर धोर, एने मे मारा कोरजा काजे आप दिस. बाकीन बाकीन कोरजू आपता तोक चू दास तेरा साथी दास काजे जेल खानामा नाख देदू.

जो काय होयलो होतो तीनाक दिसरा दासे बी देखला होता एने चे घोणा परेशान होया. चे राजानचा गोया एने आखो कोय देदा.

राजा तिना दास काजे बुलावीन कोयू, “हे दुष्ट दास, मे तारा कोरजा काजे इनान कोरता माफ कोरलू काहाकि तू मारेसी विनता कोरलू होतु. तुसेक बी तोसोत कोरनो होतो. राजा घोणु रीसवाय गोयू कि चू तिना दास काजे जेल खानामा नाख देदू जेतार तोक चू तेरु कोरजू आपी नि देय.

तेतार येसु कोयू, “मारू सोरगोम रोयन्यू बास तुमरे माईन होर एक साते ओसुत कोरसे ओगोर तुमु तूमरा भाश काजे माफ नि कोरता होसे.