30. येसुन पाच हजार माणसोक खावाळनो

येसु तेरा चेला काजे प्रचार कोरणे एने माणसो काजे भोनावने कोरी ओलोग-ओलोग गावमा मुकल्यू. जेतार चे चा गोया जा येसु होतु ती चे तिना कोया कि चे काय कोरला होता. तेतार येसु तीनु काजे नोदीन पोहोरले धोळे तेरे साते शांत जागामा जाईन थुलिक टेम तोक आराम कोरनेन कोरता बुलाव्या. आखिर चे ढोंड्या पोर चोळ गोया एने नोदीन पोरले धोळे जात रोया.

बाकीन चा घोणा सोवटा ओसला माणसे होता जे येसु काजे एने तेरा चेला काजे ढोंड्या पोर जातला देखला होता. ये माणसे तिन्दरे गोथा ओगोव जाणेन कोरता नोदीन धोळे-धोळे दोवळ्या. आखरी जेतार येसु एने तेरा चेला पुग गोया ती माणसोन एक मोटलु टुवू तिन्दारी वाट जुव रोया होता.

तिना टूवामा बायरा एने पुऱ्याक छुळीन 5000 गोथा सोवटा माणसे होता. येसु तीनु माणसो पोर दोया कोऱ्यू. येसुन कोरता चे माणसे बिना गुवाव्यान गाडरा तोसा होता. एरेन कोरता चू तीनुक शिक्षा आप्यू एने तिन्दरे इचमा जे बिमार होता तीनुक वारू कोऱ्यू.

दाहळू बुडनेन टेमे, चेला येसुक कोया, “हिमी टेम होय गोयी एने आसपास गावे बी नि होय. इनू मानसो काजे जानेडे टाकी चे टेमो पोर घोर पुग सोके एने खानो खाय सोके.”

बाकीन येसु चेला काजे कोयू, “तुमु तीनुक खाणे कोरता काहीन आपु” चे जवाब आप्या, “आपणु ओसा कोसा कोर साकतला? आमरे जू निस्ता पाच रुटा एने दुय माछा छे.

येसु चेला काजे कोयू कि माणसोकाजे खोळा पोर पोचास-पोचास जोना बोसने कोय देवू.

तेतार येसु पाच रुटा एने दुय माछा लेदू एने सोरगो वोखे देख्यू एने तिना खाना कोरता देवोकाजे धन्यवाद आप्यू.

ओवतेन येसु रुटा एने माछान तुकळा कोऱ्यू. एने माणसो काजे आपने कोरीन चे तुकळा चेला काजे आप्यू. चेला तिना खाना काजे वाटता रोया, एने चो कोदी नि सोऱ्यो, एने चे खाईन आफरी गोया.

तेरे बाद, चेला तिना खाना काजे एकठो कोऱ्या जा खाईन रोय गोयला चे बारा टूपला रोय गोयला, चो आखो खानो पाच रुटा एने दुय माछा सी आवलो होतो.