31. येसुन पाणी पोर चालणो

पाच हजार माणसोकाजे कावाळनेन बादमा, येसू तेरा चेला काजे ढोंड्याम जाणे कोरीन कोयू. चू तीनु काजे नोदीन पोरले धोळे जाणे कोरीन कोयू हालाकी चू थुलिक वार तोक चात रुकाय गोयू. आखरी चेला जात रोया एने येसु भिळ खाजे मुकली देदू कि चे तिन्दरे घोर जाय सोके. तेरे बादमा, येसु प्रार्थना कोरनेन कोरता एक बोयळा पोर जात रोयू. चा चू एखलू होतु एने चू आदी रात तोक प्रार्थना कोऱ्यू.

तिने टेमे, चेला तिंदरी ढोंड्या काजे हालेवता जाईन जाता होता, बाकीन वाहवू तिन्दरे सामने गोथू जुरेत आवतू होतु. आदी रात होय गोयी बाकीन चे नोदीन इचमात होता.

तिने टेमे येसु प्रार्थना कोरीन नोवरायू एने तेरा चेलानचा पोछू जाणे बाज गोयू. चू ढोंड्या वोखे जाणेन कोरता येसु पाणी पोर चालणे बाज गोयू.

तेतार चेला तीनाक देख्या. चे घोणा बिह गोया काहाकि चे येसुक भुतडू जानता होता. येसु जानतू होतु कि चे बिह गोया, इनान कचू तीनुक आयळीन कोयू, बिहू मा, मे छे.”

तेतार पतरस येसू काजे कोयू, “ हे पराभू ओगोर तू छे ती मेसेक पाणी पोर गोथू चालीन तारेनचा आवनेन आग्या आप.” येसू पतारस काजे कोयू, “आव.”

आखरी पतरस ढोंड्याम गोथू उतऱ्यू एने येसुनचा जाणेन कोरता पाणीपोर चालने चालू कोऱ्यू. बाकीन चू थुलेक जाईन तेरा नोजोर काजे येसूनचा गोथू छेटू कोर लेदू एने झेलक काजे देखने बाज गोयू एने वाहवाक महसूस कोरणे बाज गोयू.

तेतार पतरस बिह गोयू एने पाणीमा दुबने बाज गोयू. चू आयळ्यु, “हे प्रभू, मेसेक वाचाळ” येसू तीनेत टेमे हात ओगु कोरीन तीनाक धोर लेदू. तेतार येसू पतरस काजे कोयू, “तारू भूरसू घोणु कोम छे. तुसेक वारलू रोयनेन कोरता तू मार्पोर काहा नि भूरसू कोऱ्यू.”

तेतार येसू एने पतरस ढोंड्या पोर चोळ गोयू एने वाहवान जाणो बी बोंद होय गोयो. पाणी हुगो होय गोयो. चेला नोवलईन येसू ओगोव घुटना टेक देदू. चे तेरी आराधना कोऱ्या एने तीनाक कोया, “छाचलीन तू देवोन पूऱ्यू छे.”