35. दोयावा बासोन काहानी

एक दाहळू, येसू तीनु घोणा सोवटा मानसो काजे शिक्षा आपतू होतु जे येसुक सोमोवनेन कोरता एकठा होयला होता. ये माणसे फावू मांगने वावा एने दिसरा माणसे बी जे मुसान नियोम शास्त्रान पालन कोरनेन कोसिस नि कोऱ्या.

थुलाक धार्मिक अगवा देख्या कि येसू इनू माणसो साते एक दोस्तोन तोसु वात कोरतू होतु. एरेन कोरता चे एक दिसरा काजे यो कोयने चालू कोर देदा कि चू गलत कोयने बाज रोयू. येसू तीनुक वाटे कोरतला सोमव्यू, एरेन कोरता येसू तीनुक ये काहानी सोमवाळ्यु.

“एक माणूस होतु जेरा दुय पुऱ्या होता. नानलू पुऱ्यू तेरा बास काजे कोयू, हे बास, मेसेक हिमी मारा हिस्सू जुवे, आखरी बास तेरा पुऱ्या काजे संपतीन तिंदरु वाटू पाळ देदू.”

“सातुत नानलु पुऱ्यू तेरा वाटा मायला आखो एकठो कोरीन नाबेत देसोमा जात रोयू एने पापी जीवन जीवनेमा तेरो आखो पोयशा टोका खोरची देदू.”

इरे बाद, जा नानलू पऱ्यू होतु तिना देसमा घोणु मोटू काव पोळ्यु, एने तेरे जुव खानो लेनेन कोरता पोयशा बी नि होता . एरेन कोरता तिना काजे जो काम जूळलो होतो चू सुवऱ्याक चारणेन होतो. चू ओतरू दुखी एने भुकलु होतु कि चू सुवऱ्यान खोनो खाणे हिंडतू होतु.”

“आखिरकार, तिना नानलु पुऱ्यू खुदो काजे कोयू, मे काय कोर रोयू? मारा बासोन सेवको जुव कानेने कोरता घोनो सोवटो छे, ती बी मे न्या भुकलु मोर्ने बाज रोयू. मे मारा बासोनचा पोछू जाईश एने मारा बासोन एक सेवक बोनेन कोरता तिनान विनता कोरिस.’”

आखरी, चू नानलु पुऱ्यू पोछू तेरा बासोन घोरो वोखे जाणे चालू कोऱ्यू. जेतार चू नाम्बेत होतून तेरु बास तीनाक देख्यू एने तेर पोर गिन कोऱ्यू. चू दोवळीन तेरा पुऱ्यानचा गोयू एने तीनाक गोवे लागाळ लेदू एने गुवा देदू.”

“चू पुऱ्यू कोयू, हे बास,मे परमेश्वरो विरुद्ध एने तार विरुध पाप कोरलु छे. मे तारू पुऱ्यू कोवायनेन लायक बी नि होय.”

“बाकीन बास तेरा एक सेवोकसी कोयू कि मामार जाईन आखा गोथा वारू डोगला लावू एने मारा पुऱ्या काजे पेरावू. हेरी आंगवीमा मुंदी एने तेरा पायोमा खासळा पेरावू. ओवतेन आखान वारू गाडरो मारू टाकी आमु खाजे एने ख़ुशी मोनावजे, काहाकी मारू पुऱ्यू मोर गोयलू होतू, बाकीन पोछू जीवतलु छे, चू खुवाय गोयलू बाकीन हिमी जूळ गोयलू छे.

“ए रेन कोरता माणसे ख़ुशी मोनावने चालू कोऱ्या. थुलिक टेम जाणे बादमा, मोटलु पूऱ्यू खेतोम गोथू काम कोरीन घोर आव्यू. चू संगती एने नाचनेन आवाज काजे सोमव्यु एन नोवलाय कोऱ्यू कि यो काय होणे बाज रोयो.”

“जेतार मोटला पुऱ्या काजे मालूम होयो कि चे एरेन कोरता ख़ुशी मोनाव राया होता कि तेरु भाश घोर आव लागलू होतु, ती चू घोणु रीसवाय गोयू एने घोरमा नि गोयू. तरू बास बारथे आवीन तिना काजे तिंदरे साते ख़ुशी मोनावनेन कोरता विनता कोऱ्यू, बाकीन चू मोना कोर देदू.”

“चू मोटलु पुऱ्यू तेरा बास काजे कोयू, ‘इना आखा सालोमा मे तारोन कोरता इमानदारीसी काम कोऱ्यू, कोबी बी मे तारा वातो काजे नि ताव्यू, बाकीन तू मेसेक एक नाणीस बुकळी बी नि आप्यू ताकी मे मारा दोस्त साते खानो खाय सोको. बाकीन तारू यु पुऱ्यू तेरो आखा पोयशा पापी काम कोरणेमा बोरबाद कोर देदू, एने हिमी चू पोछू आव लाग्यू ती तेरेन कोरता ख़ुशी मोनावनेन कोरता वारलो गाडरो मार देदू.’”

बास जवाब आप्यू, “हे मार पुऱ्या, तू हमेशा मार पुठी से, एने जो काय मारो छे चो आखो तारो छे. बाकीन आपनेन कोरता खुशी मोनावनो वारू छे काहाकी तारू भाश मोर गोयलू होतु बाकीन हिमी जीवतलु छे. चू खुवाय गोयलू बाकीन हिमी जूळ गोयलू छे.’”