39. येसुपोर मुकदमा चाले

हिमी यो आदी रातोन टेम होती. येसू काजे माहायाजकोन घर लीन गोया, काहाकी चू येसुसी सवाल पुछ्ने हिंडतू होतु. पतरस नांबे गोथू तिंदरी पिछा कोरतू होतु. जेतार सिपायळा येसू काजे घरमा लीन गोया, ती पतरस बारथे उबरोय गोयू एने तापायने बाज गोयू.

घोरोन माहीम, योहुदी अगवा येसूपोर मुकदमा चालाळ्या. चे येसून विरुधमा बुलनेन कोरता घोणा सोवटा झुटा गोवा लीन आव्या. हालाकी, तिंदरा वाटे एक दिसरा साथे मेव नि खाता होता, एरेन कोरता योहुदी अगवा यो साबित नि कोर सक्या कि चू काहणी वातोमा गुणावू छे. येसू काय नि कोयू.

आखरीमा, माहायाजक सुदू येसु वोखे भावीन कोयू, “आमुक कोय कि तू जीवतला देवोन पुऱ्यू मसिह छे?”

येसू कोयू, “हव मे छे एने तुमु मेसेक परमेश्वर साथे बोठलु एने सोरगोम गोथू आवतलु बी देखसू.” माहायाजक तेरा छिंदरा फाळ लेदू काहाकी जो येसू कोयू तिनी वात पोर घोणु रीसवाय गोयू. चू दिसरा अगवा काजे लोळ्यु, “मेसेक यो कोयनेन कोरता ओवी दिसरा गवान गरज नि होय कि यु माणूस काय कोरलू छे, तुमु खुद यो कोयतलू सोमवला छे कि होयू परमेश्वरोन पुऱ्यू छे. एरे बारामा तुमरु काय फेसलू छे?”

आखा योहुदी अगवा माहायाजक काजे जवाब आप्या, “होयू मोरनेन योग्य छे.” तेतार चे येसून डूवापोर पोट्टी बांद देदा, तेरे पोर थुप्या, तीनाक देदा एने तेरो मजाक उळाव्या.

एने जेतार पतरस घरोन बरथे वाट जुव रोयू होतु, तेतार एक दासी पुराय तीनाक देखी. ची तीनाक कोयी, “तू बी येसू साते होतु,” पतरस मना कोर देदू. ओवतेन दिसरी पुराय बी यित वात कोई, एने पतरस पोछू मना कोर देदू. आखरी थुलाक माणसे कोया, आमुक मालूम छे कि तू येसू साते होतु काहाकी तुमु दुयू गलीलसी छे.”

तेतार पतरस कोयू, “अगर मे एना माणूस काजे जाणो ती परमेश्वर मेसेक श्राप आपे.” एने तेतारुत पतरस इना रीतीसी शपत खानेन बादमा, कुकळू वाषु, येसू पोछू फिरीन पतरस वोखे भाव्यु.

”तरस चा दोखू जात रोयू. तीनेत टेमे, येसू काजे धोरावने वावु योहुदा देख्यू कि योहुदी अगवा येसू काजे मोतोन दोंड आपला छे. योहुदा घोणु दुखी होय गोयू एने जाईन खुदो काजे मार नाख्यू.

तिने टेमे देसोन राज्यपाल पिलातूस होतु. चू रोमोन कोरता काम कोरतू होतु. योहुदी अगवा येसू काजे तेरेनचा लाव्या, चे चाहता होता कि पिलातूस तीनाक मोतोन दोंड आपे एने तीनाक मार नाखे. तेतार पिआतूस तीनाक पुछू, “काय तू योहुदियान राजा छे?”

येसू जवाब आप्यू, “तू छाचलीन कोयलू छे, बाकीन मारू राज न्या धोरतीपोर नि होय. अगर रोय्तो ती मारा दास मारोन कोरता लोळायता. मे धोरती पोर परमेश्वरोन बारामा छाचाय काजे कोयने आव रोयू. होर एक जोन जे छाचाय साते मोंग कोरे चे मारी सोमवे.” पिलातूस कोयू, “ ती छाचाय काय छे?”

येसू साते वात कोरनेन बादमा, पिलातूस बारथे गोर्दिन ओगोव जाईन कोयू, मे काह्नुस ओसलू गुणु नि देख्यू कि इनाक मोतोन दोंड आपे.” बाकीन योहुदी अगवा एने गोर्दी आयळीन कोया, “हीना ख्रूस पोर चोळाव दे.” पिलातूस जवाब आप्यू, होयू काय बी गालात कोरनेन गुणावू नि होय.” बाकीन चे ओवी बी जादा मोटे आयळने कोयने बाज गोया. तेतार पिलातु तिसरी कावा कोयू, “होयू गुणावू नि होय.”

पिलातूस बिह गोयू कि या माणसे दोन्गु चालू कोर देसे, एरेन कोरता चू सिपायळान लारे येसू काजे ख्रूस पोर चोळावने मान गोयू. रोमी सिपायळा येसू काजे चाबका देदा, एने तीनाक राजसी छिंदरा पेराव्या एने तेरा मुनका पोर काटान मुकुट मेक्या. तेतार चे यो कोयीन मजाक उळावने बाज गोया कि, “देखू योहुदिन राजा.”