42. येसून सोरगोम जाणो

जीन दाहळे परमेश्वर येसू काजे मोतोम गोथू जीवतू कोरलू होतु, तेरा दुय चेला साते वावा गावमा जाता होता. चालता जाईन चे येसू साते होयलो होतो, तेरे बारामा वात कोरता होता, तीनुक आस होती कि चू मसिह होतु, बाकीन तेबी तीनाक मार देदला. हिमी चे बायरा कोयता होता कि चू पोछू जीवतु होय गोयलू छे. चे नि जाणता होता कि कुणी भूरसू कोरनो छे.

येसू तिंदरेनचा आवीन तिंदरे साते चालणे सुरु कोर देदू, बाकीन चे तीनाक उवखी नि सोक्या. चू पुछू कि चे काहना बारामा वात कोरता होता. चे पोछला दाहळामा येसू साते होयली आखी घटनान बारामा कोया. चे सोच्या कि होया काह्नास दिसरा देसोवावा साते वात कोरता होता जू नि जानतलु कि येरुशलेममा काय होय होतो.

तेतार येसू तीनुक सोमजाड्यू कि परमेश्वरोन वचन मसिहन बारामा काय कोये. घोन पेहेल, भविष्य कोरता कोयला होता कि भुंडला माणसे मसिह काजे पीळीत कोरसे एने मार नाकसे. बाकीन भविष्य कोरता यो बी कोयलू होतु कि तिसरे दहळे जीव उठसे.

जेतार चे तिना गावमा पुग्या जा चे दुय जन रोयनेन कोरता होता, तेतार तक सांतो होय गोयलो होतो. चे येसू काजे तिंदरे साते रोयनेन कोरता नेवतो आप्या, आखरी चू तिंदरे साते एक घोरमा गोया. तिंदरा सांतान खानो खाणे बोठ गोया. येसू एक रुटा काजे लीन तेरेन कोरता परमेश्वरोन धोन्यवाद आप्यू, एने ओवतेन तीनाक तूळ्यु. अचानकसी, चे जान लेदा कि चू येसू छे. बाकीन तिने टेमे चू तिंदरा डूवासी ओझल होय ओया.

तीनु दुय जोना एक दिसरा काजे कोयू, “होयू येसू होतु,” एरेन कोरता जेतार चू आपणूक परमेश्वरोन वचन काजे सोमजाळला होता ती आमु घोणा खुश होता. मामार चे निकविन पोछा येरुशलेम काजे जात रोया. जेतार चे पुग्या ती चे चेला काजे कोया, “येसू जीवतलु छे, आमु तीनाक देखला से.”

जेतार चेला वात कोरता होता, येसू अचानकसी तिना खुलीमा तिंदरे साते देखाय पोड्यू. चू कोयू, “तुमुक शांती जूळती रोये.” चेला सोच्या कि कुदू भुतडू होतू, बाकीन येसू कोयू, “तुमु काहा बिहतला? तुमु यो काहा नि सोचतला कि यो छाचलीनमा मे, येसू छे? मारा हातो काजे एने पायो काजे देखू. भुतडा जुव ओसलो डील नि रोयतलो जोसो मारे जुव छे.” यो देखाडनेन कोरता कि चू भुतडू नि होतु, चू खानेन कोरता काहीन मांग्यू. चे तीनाक एक माछान तुकळो आप्या एने चू तीनाक खाय लेदू.

येसू कोयू, “मारा बारामा परमेश्वरोन वचन जो काय बी कोये चो घोटसे. मे तुमुकाजे कोय देदलु कि यो होय्नो जरुरी छे.” तेतार येसू तीनुक परमेश्वरोन वचन वारू रीतीसी सोमजाड्यू. चू कोयू, “घोन पेहेल भविष्य कोरता लिखला होता कि मेसेक, मसिह काजे दुख झेलनो पोळसे, मोरनो पोळसे एने ओवतेन तिसरे दाहळे मोतोम गोथू जीव उठनो होयसे.”

“चे भविष्य कोरता यो बी लिखला होता कि मारा चेला परमेश्वरोन वचनोन घोषणा कोरसे. चे होर एक काजे पश्चाताप कोरनेन कोरता कोयसे. अगर चे ओसा कोरे ती परमेश्वर तिंदरा पापो काजे माफ कोर्से. मारा चेला इना संदेशन प्रचार कोरनो येरुशलेम गोथो चालू कोरसे. तेतार चे आखा जातीमा जासे. तुमु मारी होर एक वात एने कामोन गोवा होये जो मे कोयलू एने कोरलू होतु, एने तिना आखा जो मार साते होयलो होतो.”

ओगला चावीस दाहळामा, येसू तेरा चेला पोर घोणा कावा प्रगट होयू. एक कावा ते एकुत टेमे 500 सी जादा माणसो पोर प्रगट हुवा. चू तेरा चेलापोर घीना सोवटा तरीका सी साबित कोऱ्यू कि होयू जीवतलु होतु. एने चू तीनुकाजे परमेश्वरोन राजोन बारामा शिक्षा आपने बाज गोयू.

येसू तेरा चेला काजे कोयू, “परमेश्वर मेसेक सोरगोन एने धोरतीन होर एक जोन पोर राज कोरनेन होक आप्ळू छे. एरेन कोरता हिमी मे तुमुक कोयो कि, जाईन आखा जातीन माणसो काजे चेला बोनावू. ओसो कोरनेन कोरता तुमुक बास, पुऱ्यान एने पवित्र आत्मान नावसी बाप्तिस्मा आपनो छे. जो काय मे तुसेक आग्या आप्ळू छे तीनु आखा वातो काजे माननो बी तुमु तीनुकाजे सिकाळू. फोम राखू, मे हमेशा तुमरे साते रोयीस.”

येसून मोतोम गोथो जीव उठनेन चावीस दाहळा बाद, चे तेरा चेला काजे कोयू, “जेतार तोक कि मारू बास तुमुक ताकत नि आपे तेतार तोक यरुशलेममा रोय रोयू. चू तुम्रेपोर पवित्र आत्मा मूकलने लारे ओसू कोरसे.” तेतार येसू सोरगोम जात रोयू, एने वादवो तीनाकाजे तिंदरी नोजोरसी डूकाळ लेदू. सोरगोमा येसू आखा चीजोपोर राज कोरणे परमेश्वरोन जेवळे धोळे बोठ गोयू.