۱۹ . پِیغُومبَرا

مِنِه طولِ تاریخِ اِسراییل ، خُدا پِیغُوبرایی نِه سیسون فِشنا . پِیغُومبَرا زِ خُدا پِیغومایی اِگِرِدِن وُ هُونِه وِ مَردُم اِنتِقال اِدادِن .

ایلیا پِیغُومبَری بی کِه وَختِ پادِرشایی اَخاب زِندِیی اِکِرد . اَخاب پیا شَریری بی کِه مَردُمِ نِه وِ پَرَسیدِنِ بُتِ بَعل تَشویخ اِکِرد . ایلیا وِ اَخاب گُو کِه خُدا هُونِه جِزا اِدِه . هُو هَمچِنُو وِ اَخاب گُو : « مِنِ دیارِ اِسراییل ، بی فِرمونِ مُو ، هیچ بارون یا شَونِمی ری زِمین نِبارِه .‌»‌ اَخاب زِ حَرفِ ایلیا چُونُو عَصِوانی وابی کِه قَصت کِرد کِه هُونِه بُکُوشِه .

خُدا وِ ایلیا گُو کِه وِ بیاوون بِرِه وُ خُونِه زِ‌اَخاب قایام کُونِه . ایلیا وِ بیاوون رَ وُ بالِ رویی کِه خُدا بِس نِشُو دا بی ، نِشَس . هَر رو صُو وُ پَسین ، کَلاغا سیس نون وُ گوشت اِیَوُردِن . مِنِ ای وَختا ، اَخاب وُ لَشگَرِس بِدینِه ایلیا اِگَشتِن ، اما نَتَرِسِن هُونِه بِجورِن .

چون بارونی نِیُوِی ، بَد زِ مُدَتی اُ رو حُشک وابی . پَ ایلیا وِ دیارِ دیِه یی رَ کِه نِهِنگ بی . مِنِ اُ دیار زِنِه یی فَقیر وا کُرِس زِندِیی اِکِرد کِه سی حُشکسُلی قاتُوقِسون تِموم وابی . وا ای حال اُ زِنِه ویرِس وا ایلیا بی وُ خُدا هَم اِتیاجا هُو وُ کُرِسِ نِه بَراوُردِ اِکِرد .تاپو آرت وُ ریغِنِ هُو هیشوَخت خُولی نَوابی وُ مِنِ هَمِه وَختِ حُشکسُولی ، قاتُوق سی خَردِن داشت . ایلیا سی سِه سال مِینِ اُچُو مَند .

بَد زِ سِه سالُ نیم ، خُدا وِ ایلیا گُو کِه زُونتَرِه بارون اِیا . خُدا زِ ایلیا خاس تا وِ دیارِ اِسراییل وُرگَرتِه وُ وا اَخاب حَرف بِزَنِه . وَختی اَخاب ایلیانِه دی وِس گُو :‌« تُو هِدی کِه هَمِه ای مُشکِلانِه راس کِردی ! » ایلیا مِنِ جِواب بِس گُو :‌«‌هَمِه ای مُشکِلا سی دِلِ تُونِه ! تُو یَهُوَه کِه خُدا واقِیی یِه نِه تَرک کِردی وُ بَعلِ نِه اِپَرَسی . هَمِه قَومِ اِسراییلِ نِه وِ کُوهِ کَرمِل بیار .‌»

هَمِه اِسراییل وُ اَنبیا بُتِ بَعل کِه ۴۵۰ نِفَر بیدِن وِ کُوهِ کَرمِل اُوِیدِن . ایلیا گُو :‌«‌ تا وِ کَی اِخُوین مِنِ دُدِلی بِمَنین ؟ اَیَر یَهُوَه خُدایِه ، هُونِه بِپَرَسین وُ اَیَر بَعل خُدایِه هُونِه پِیرُوی کُنین .»‌

پَ ایلیا وِ‌ اَنبیا بُتِ بَعَل گُو :‌«‌ یَه گا نَر قُربونی کُنین ، وُ گوشتِسِه تیکِه تیکِه کُونین وُ ری جا قُربونی بِنین ، اَما هُونِه تَش نَزِنین . مُنَم ری جا قُربونی دیِه یی هَمی کارِنِه اِکُونُوم . خُدایی کِه سی جا قُربونی تَش بِفِشنِه خُدا حَییقی هِدِه . » سی هِمیُو اَنبیا بُتِ بَعَل ، قُربونی نِه راس کِردِن ، اَما تَشی ریشِن نَکِردِن .

اُسُو هُونُو وِ‌طِرَفِ بُتِ بَعَل دُعا کِردِن وُ گُودِن : « ای بَعَل ،‌ صِدا ایمانِه بِشنُف ! » هُونُو هِمِه رو مَشخولِ دُعا ، وِ قارنیدِن وُ زَخمی کِردِنِ لاشِ‌ خُوسون وا چَقو بیدِن . اَما زِ طِرَفِ بَعَل جِواوی نَوِی وُ تَشی هَم نازِل نَوابی .

اَنبیا بَعل بَد زِ یُو کِه هَمِه روزِنِه دُعا کِردِن ، عاجِز وابیدِن وُ ‌دُعاسونِه وُیسوُندِن . بَد ایلیا گا نَرِ دیِه یی نِه سی قُربونی ری جا قُربونی نِها وُ وِ مَردُم گُو کِه دَوازَه خُمرِه گَپِ اَوِ نِه ری جا قُربونی بِریزِن ، طَوری کِه گوشتِ گا ، هیزُوم وُ‌حَتا زِمینِ‌ دَورِهُو هَم کامِل تَر وابو .

بَد ایلیا ایطَو دُعا کِرد :‌« اِی یَهُوَه ، اِی خُدا اِبراهیم ، اِسحاق وُ یَعقوب ، اِمروز وِ ایما نِشُو بِدِه کِه تُو خُدا اِسراییل هِدی وُ مُو حِزمَتکار تُو هِدُوم . دُعا مُونِه قَوول کُون تا ای قَوم بِدونِن کِه تُو خُدا حَییقی هِدی .»‌

دَرجا تَشی زِ آسِمُون نازِل وابی وُ گوشت ،‌ هیمِه ، بَردا ، خاک وُ حَتا اَوِ دَورِ جا قُربونی نِه هَم سوزُوند . وَختی مَردُم یُونِه دیدِن ، دَرجا ری زِمین وَستِن وُ گُودِن :‌«‌ یَهُوَه خُدایِه ! یَهُوَه خُدایِه ! »

بَد ایلیا گُو :‌« نَلین حَتا یَه نَفَر زِ اَنبیا بُتِ بَعَل بِگُرِسِن ! » پَ مَردُم اَنبیا بَعَلِ نِه دَسگِر کِردِن وُ هَمِه هُونُو نِه زِ اُچُو بُردِن وُ کُشتِن .

بَد وِ اَخابِ‌ پادِرشا گُو : « دَرجا وِ حُوِت وُرگَرت ، چُون زی بارون اِیا .‌» هَمی وَخت ، اَورایی سیا ،‌آسِمُونِ نِه پوشُند وُ بارونی شِدید بارِست . یَهُوَه حُشکسالی نِه تِموم کِرد وُ وا ای کار هَمچِنُو ثابِت کِرد کِه فَقَد هُو خُدا حَییقی هِدِه .

بَد زِ یُو کِه مَموریَتِ ایلیا تِموم وابی ، خُدا پیایی وِ نومِ اِلیشَعِ نِه وِ پِیغُومبَری خُوس نِشُون کِرد . خُدا مُنجِزا مَلی یی نِه وا اِلیشَع اَنجُوم دا . یَکی زِ ای مُنجِزا سی نَعَمان اِتِفاخ اُوفتا کِه زِ فِرمُوندِ ها لَشگَرِ‌ دُوشمِن بی . هُو وِ یَه مِریضی سَختِ پوسی مُفتلا بی . هُو دَروارِه اِلیشَع اِشنُفتِه بی ، سی هِمیُو طِیس رَ‌ وُ خاس کِه شِفا گِرِه . اِلیشَع وِ نَعَمان گُو کِه خُونِه هَف دَفِه مِنِه رو اُردُن بِوَرِه .

اَوَلِس نَعَمان زِ ای پِشنِهات عَصَوُنی وابی چُون ای کارِنِه اَحمَقی اِدونِست ،‌ نِخاس هُونِه اَنجُوم اِدِه . اما بَد قَصتِسِ عَوَض کِرد وُ هَف وِلا خُونِه مِنِه رو اُردُن کِرد . وَختی کِه سی هَفتُمی وِلا زِ اَو اُوِی صَرا ، کامِل شِفا گِرِه بی ! خُدا هُونِه شِفا دا .

خُدا سی قَومِ اِسراییل پِیغُومبَرا مَلی دیِه یی فِشنا . هَمِه هُونُو وِ مَردُم هُوشتار اِدادِن کِه زِ پَرَسِشِ‌ بُتا دَس وُردارِن ، اَیَر ایچِنُو رَفدار نَکُونِن ، وِ نِظَرِ خُدا گُناکار وِ حَساو اِیان وُ‌ هُو هُونُونِه جِزا اِدِه .

بیشتَرِ وَختا ، مَردُم زِ خُدا اَطاعَت نِکِردِن . هُونُو بیشتَر وا پِیغُومبَرا رَفدارِ بَدی داشتِن وُ بَضی وَختا حَتا هُونُونِه اِکُوشتِن ! یَه وِلا ، اِرمیا پِیغُومبَرِ نِه مِنِه چَهی اِنداختِن وُ‌هُونِه اُچُو وِل کِردِن تا بِمیرِه . اِرمیا تَهَ چَه مِنِه شُلُ گُل رَه . اَما بَد زِ هُو ، پادِرشا وِس رَم کِرد وُ‌ وِ خادِماس فِرمون دا تا پِش هُو کِه بِمیرِه زِ مِنِ چَه بیارِنِس صَرا .

وا ای وُجود کِه زِ پِیغُومبَرا نَفَرت داشتِن ، هُونُو زُنتَرِه دَروارِه خُدا حَرف اِزِیدِن . هُونُو وِ‌مَردُم هُشتار اِدادِن کِه اَیَر تَوبِه نَکُونِن ، زِ بِین اِرِن . هُونُو هَمچِنُو وَدِه خُدا نِه وِ یادِ مَردُم اِیَوُردِن کِه هِمُو فِشنادِنِه مِسیح بی .