۳۳- مَتَلِ زِراعَت‌کار

یَه روز عیسی نِهِنگ دریاچَه سرگرمِ یاد دایَن بِه جَرگِه گَپِی اَ مردم بید. تعدادِشون اَقدَر زیاد بید کِه عیسی جا مِناسُبِی سی قِصَّه کُوردَن پِیشون نَداشت. پَه سُوارِ قایُقِی نِزیکِ اُو بی‌یِس و اونجون نِشِس تا مَردُمَه چِی یاد دَهَه.

عیسی ای مَتَلَه سی مَردم گف: «زراعَت‌کارِی سی کاشتَنِ دونْ دَر رَفت بید. وَقتِی کِه داشت دونانَ ایلا اولا بِپُوشِنید کُتِی اَ دونا مِی رَه اُفتید و باهِندونْ اومِّن و هَمَشونَه خُوَردِن.

کُتِی اَ دونا ری بَردا اُفتید بید کِه کمِی خاک هَم سرشون بید. دونا ری او خاکِ تُنُک، خِیلِی گَه تُک زِن. اما ریشاشون نَتَرِس‌سِن مِی خاک رُووِن. پَه مُعادِی کِه عَفتو زورْدارِی وَرشون زَه، کُل سُختِن و اَ بین رَفتِن.

کُتِی اَ دونا هَم مِنجا خارا اُفتیدِن. خارا و دونا پِی یَک بالا اومِّن و ساقا نُووِ علُفا، زِیر زورِ خارا خَفَه بیسِن و هیچ زراعَتِی عَمَل نَ‌اووُوردِن.

کُتِی اَ او دونا هَم ری خاکِ خوبِی اُفتیدِن، و اَ هَر دونِه سی، شص، و یا صد مطابِق بَر دان. پَه هَرکَه مَخو اَ خُدا فرمونْبَری کُنَه بِه قِصّا مو گوش دَهَه.»

شاگِردون اَ فَـمیدَنِ ای داستان گِیز بیسِن. پَه عیسی هَم بِه اوشون ای‌طور گف: «دون، کلُومِ خُداس. تُرِه رَه، او کَسی‌یَه کِه کلُومِ خُدانَه بِفَـمَه وَلی حولی‌یِش نَم‌بُووَه و شیطان کلُومَه اَزِش بِدُزَه. هَموگِری شیطان اووَ نَم‌هِلَه تا کلُومِ خُدانَه فَـمَه.

زِمینِ پُر بَرد، آدمیَه کِه تا پیغومِ خُدانَه بِفَـمَه پِی شودِی قَبولِشِه کُنَه، اَما مِی تَنگی یا مُعادِی کِه مَردُم عاجِزِشِه کُنِن، اَ خُدا بِه وِرگَردَه. یَعنِی اَ اعتماد وَر خُدا بِه وِرگَردَه.

زِمینِی کِه اَ خارا پوشِنیدَس، کَسی‌یَه کِه پیغامَه بِفَـمَه اما فِکرِ زُونَه و مَخاسَنِ پیل و به دَس اُووُوردَنِ چیا دِگَه، بَعدِ مدّتِی اووَ اَ دوسْ داشتَنِ خُدا مانِعِه بُووَه. پَه او چِه کِه اَ کلامِ خُدا فَـمِسْ بید، بِه او زُور نَم‌دَهَه تا خُدانَه روضی کُنَه. او لِفِ گَنُمی‌یَه کِه بَر نَم‌دَهَه.

اَما زِمینِ خوب، آدمی‌یَه کِه پیغومِ خُدانَه بِ‌فَـمَه، با وَرشِه کُنَه و بَرِ دَهَه.»