۳۶- چَپِه‌ری بیسَنِ ری‌یِ مسیح

یَه روز، عیسی سُو تا اَ شاگردونِشْ یَعنِی پتروس، یعقوب وُ یوحنانَ وِرداشت و بُورد سَرِ تِکِ کُهِ گَپی که پِه هم دعا کُنِن. (یوحنا که عیسانَ تعمید دا کسی دِگَس.)

سَرِ موقعِ دعا، ری عیسی لِفِ اَفتو بِرچه دا وُ جُومَش لِفِ نورِ اِسپِیدی بیِس، طوری اِسپِید بِیْیِس که ری زِمینْ لِفِش پِیدا نَم‌دا .

او سون موسی وُ ایلیایِ نبی ظاهر بییِس‌سِن. ای پیاهون، صدها سال نُها ای جریون ری زِمین زندیْ بِ‌کُوردن . هُنون پِی عیسی اَ مُوردن او که زیتری مِی اورشلیم پیشِ میا قِصَه بِ‌کوردن .

اوسون که موسی وُ ایلیا پِه عیسی قِصَه بْ‌کُوردِن ،پترس بِه عیسی گُف: «چَقزَه خوبَه که اُمون اینجون هِیسِیم. هِل امون سُو تا سایَه‌بون سازِیم؛ یکی سی تو، یکی سی موسی وُ یکی هم سی ایلیا.» پترس نَدونِس که چِه بِگووَه.

هَنی قِصه پتروس تموم نَ‌بِییِس بید اُوری کِه بِرقِه دا اومَّه زِیر وُ دُورشونَه گِرُفت و صدایی اَ مِی اوان گف که: «ایان کووَکِ عزیزَه‌نازُمَه که اَزِش روضیوم. وَرِ قِصَه‌ش گوش دِیهِی.» سُو شاگرد اَ تَرس ری زِمین اُفتیدِن.

عیسی دَس زَه وَرشون و گُف: «وِرسِی وُ مَ‌لَرزِی.» اوسون که اوشون ایلا اولاشونَه سِیل کُوردِن، غِیرَ عیسی کَسِی دِگَه اونجون نَدیدِن.

عیسی وُ او سُو شاگِرد وِرگَشتِن زِیرِ کُه. اوسون عیسی به اوشون فرمود: «ایسون اَ چِی کِه دیدِی‌یَه به کسی دُی مَ‌دِیهِی. مُو زیتری بِ‌میرُم وُ اَندو زِنده بِ‌بوُم. بَعدَ اوان تَرِه به بَقیهَ گُووِه که چِه دیدِی‌یَه.»