۴۱- خدا عیسانَ اَ مِی مُوردون راسِه کُنَه

بعدِ ایانْ که سربازون عیسانَ مصلوب کُوردِن، گَپونِ قومِ یهود پیش پیلاتس رَفتِن و گفتِن: «عیسی اَ دُرو گف که بعدَ سو روز اَ مِی مُوردون بِ‌ورسَه. سی ایانْ‌که شاگردونِش نَتَرِس‌سَه بُووِن جسدِشَه دُزِن، وا کَسی‌یَه وَنِیم تا سو روز اَ قبر پاسَبونی کُنه. اَر تَرِس‌سِن جسدَ دُزِن، اوسون تَرن ادعا کُنن که اَ مِی مُوردون وِرسیدَه.»

پیلاتس گف: «سربازونِی پِی خُتون بَرِه و تا جایِی کِه تَرِه قبرَه حفظ کُنِه.» پَه اوشون بَردِ دَرِ قَبرَه مُـرِ موم کُوردِن و سربازونِی مِی اونجون سی پاسبونی وَندِن، تا کَسِی نتَرِس‌سَه بُووَه جَسَدَ دُزَه.

سی‌ایانْ‌کِه روزبعدِ دَفنِ عیسی، یَعنِی روز شَبات کار کُوردَن ممنوع بید، هیچ کُو اَ رَفِیقونِ عیسی نَتَرِس‌سِن سر قبر رُووِن. اما دَمِ سَحَرِ روزِ بَعد، چندتا اَ زَنونْ آمادَه بیِس‌سِن تا سر قبر عیسی رُووِن و جَسَدِ عیسانَ خوشبو کُنِن.

نُها ایانْ‌که زَنونْ اونجون رَسِن، وَر قبرْ زمینْ‌جُمبِه گَپِی اومَّه. مِلاکِه اَ آسمون زِیر اومَّه، سِنگِ دَرِ قَبرَ هُلُک دا کِنار و سَرِش نِشِس. او مِلاکَه مثِ تَشِ‌بِرقِ آسُمون روشنا بید. پاسَبونونْ پِی دیدَنِش اَقزَه تَرسیدِن که ملثِ مُوردَه سَرِ زِمین اُفتیدِن.

وختِی که زَنونْ سَرِ قبرْ رَسیدِن، ملاکه به اوشون گف: «نَتَرسِی! عیسی اینجون نِی. او هموطور که قول دا بیدْ اَمِی مُوردون وِرسیدَه. مِی قَبرَ سِیل کُنِی بینِه.» زَنونْ مِی قَبرَ سِیل کُوردِن و جایی که جسدِ عیسانَ مِینِش وَندِن بید دیدِن، اما جسدی پیدا نَکُوردِن.

اوسون ملاکه به زنون گف: «رُووِه بِه شاگِردون گُووِه کِه عیسی اَ مِی مُوردون وِرسیدَه وَ نُها شُمون بِه جلیل بِ‌رُووَه.»

زَنونْ ای‌طور کِه خوشحال و وَم‌زِی‌یَه بیدِن، اَلا شاگردون رَفتِن تا خَبَرِ خُوشَه به اوشون رَسونِن.

زمونِی که زَنونْ بِ‌‌دُووِس‌سِن کِه ای خبرِ خوشَه به شاگردون دِهِن، یَکِتی عیسی وَرشون ظاهر بی‌یِس. اوشون نُهاش زونی زِن. عیسی بِه اوشون گف: «نَ‌تَرسِی! رُووِه و شاگردونُمَه گُووه کِه بِه جلیل رُووِن و مُنَه مِی اونجونِ بینِن.»