42. जिसु सरग बाते लेऊटी जाऊआए
जोन दिने महापरू जिसु मोरला थानले जीउ करी रेला, तार दुइटा चेलामन लगर गाओं आने जाएते रेलाए। हिंडटे हिंडटे हाए जिसु संगे जोन होई रेला। तार बारेने कता होएते रेलाए, हाएमनके आशा रेला कि हाए जिसु महापरू रेला, मातर तेबले बी हाए मारा गला। एबे हाए बाएलेमन बोलूआत कि हाए आओरी जिला आचे। हाएमन ना जानी रेलाए कि काए कता आने बिस्वास करबार आए।
जिसु तार लगे आसिकरी तिकर संगे हिंडबाटा चालू करला, मातर हाए ताके ना चिताएके पारलाए, हाए पोचारला कि हाए काए बारेने कता होएबा आचेत। हाएमन ताके गला दिनमन आने जिसु संगे होएला सोबू घटनार बिसय आने सांगलाए। हाएमन सोचलाए कि हाए कोनी बार देसर लोक संगे गोटाएबाआचेत जोन ना जानी रेला कि यारूसलेम आने काए होई रेला।
तेबे जिसु हाएमनके बुजाएला कि महापरूर वचन जिसु महापरूर बारेने काए बोलूआए। बहुत पएले, भविष्यबक्तामन बोली रेलाए कि बदमास लोक जिसु महापरू के पीढ़ा देबाए आओरी मरते मारबाए। मातर भविष्यबक्तामन ए बी बोली रेलाए कि हाए तीसरा दिने जीउ उट्सी।
जेबे हाएमन हाए नगर आने खेटलाए जोनती हाए दुई लोक रेबार चाएते रेलाए, तेबे खेटा खेति सोंज होई जाइरेला। हाएमन जिसु के तिकर संगे थेब्बा काछे डाकलाए, आओरी हाए तिकर संगे गोटोक घरे गला। निजार सोंजर भोजन खाएबा काचे हाएमन बोसलाए। जिसु गोटोक रोटी धरी करी तार काचे महापरूर धन्यबाद देला, आओरी पाचे ताके टूटाएला। अचानक ले, हाएमन जानलाए कि हाए जिसु रेला। मातर हाई समय, हाए तिकर आँखी ले गायब होई गला।
हाए दुई लोक आपस आने बोल्लाए, “हाए जिसु रेला! ई काचे जेबे हाए हामके महापरूर वचन के समझाए रेला तेबे हामी बहुत उत्साहित रेलु!” झटके आका, हाएमन निकरी करी आपिस यारूसलेम गलाए। जेबे हाएमन खेटलाए तो हाएमन चेलामनके सांगलाए, “जिसु जीउ आचे! हामी ताके दकलु!”
जेबे चेलामन कता होएते रेलाए, जिसु अचानक ले हाए बाकराए तिकर संगे दरसन देला। हाए बोलला, “तोमके शांति मिलो!” चेलामन सोचलाए कि हाए कोनी भूत रेला, मातर जिसु बोलला, “तोमी काएकाचे डरबाचास? तोमी एटा काएकाचे ना सोचास कि ए सते आका मुई, जिसु आए? मोर हाथ आओरी गोड़ के दका। भूत मन लगे असन सरीर ना रए जसन मोर लगे आचे।” ए दकाएबा काचे कि हाए कोनी भूत ना रेला, हाए खाएबा काचे काई मांगला। हाएमन ताके माचर गोटोक टुकड़ा डेलाए, आओरी हाए ताके खाएला।
जिसु बोलला, “मोर बारेने महापरूर वचन जोन बी बोलूआए हाए सोबू होएसी। मुई तोमके साँगी रेली कि एतार होएबाटा जरूरी आए।” तेबे जिसु हाएमनके अच्छा ले बुजाएला। हाए बोलला, “बहुत पइले भविस्यबक्तामन लिकी रेलाए कि मोर, जिसु महापरू के दुख उटाएके पड़सी, मोरके पड़सी आओरी पाचे तीसरा दिने मोरला थानले जीउ उटके पड़सी।”
“हाए भविस्यबक्तामन ए बी लिकीरेलाए की मोर चेलामन वाचनार घोसना करबाए। हाएमन सोबू के पोचताएबा काछे सांगबाए। जोदि हाएमन असन करबाए तेबे महापरू हाएमनर पापमनके खेमा करसी। मोर चेलामन ए संदेसर परचार करबाटा यारूसलेम ले चालू करबाए। तेबे हाएमन सोबू जागा सोबू जातीमन आने जिबाए। तोमी सोबू मोर सोबू गोट आओरी कामर गवाह आस जोनटा मुई बोली आओरी करी रेली, आओरी हाए सोबूर बी जोन मोर संगे होएला।”
आएबा चालीस दिनर भीतरे, जिसु निजर चेलामन उपरे केतक हार दरसन देला। गोटोक हार तो हाए गोटकी समय आने 500 ले अदीक लोकमन के दरसन देला! हाए निजर चेलामन उपरे केतक हिसाब ले दकाएला कि हाए जीउ आचे, आओरी हाए हाएमनके महापरूर राजर बारेने सिख्या देला।
जिसु निजर चेलामनके बोल्ला, “महापरू मोके सरग आओरी पृथबीर सोबू गोटोक लोक आने सासन कारबार अधिकार देला आचे। ई काछे एबे मुई तोमके बोलबी आची: जाइकरी सोबू जातिर लोकमन के चेला बना। असन करबा काचे, तोमके हाएमनके पिता, पुत्र, आओरी पबीत्र आत्मार नाओ ले बपतिस्मा देबार आचे। जोन सोबू मुई तोमके आदेश देली आची हाए सोबू कता के माना आओरी तोमके हाएमनके सिकाएबार आचे। हेत सोंगा, मुई सोबुदाय तोमोर संगे रेबी।”
जिसुर मोरला ले जीउ उट्लार चालीस दिनर पाचे, हाए निजर चेलामनके बोल्ला, “जेबेले कि मोर बाप तोमके ताक़त ना दे तेबे तक यारूसलेम आने थेबीरा। हाए तोमोर उपरे पबीत्र आत्मार द्वारा असन करसी।” तेबे जिसु सरग आने ऊटी गला, आओरी गोटोक बादली ताके तिकर आँखी ले लुकाएदेला। सरग आने जिसु सोबू चीज आने सासन करबा काचे महापरूर बुजनी बाटे बोसला।
मत्ती 28:16-20; मरकुस 16:12-20; लूका 24:13-53; यूहन्ना 20:19-23; Acts 1:1-11 से एक बाइबल की कहानी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।