7. परमेश्वरले याकूबलाइ आशिष दियो

जब याकूब रे एसाव बडडाइ गया, याकूब घरइमि बस्‍स निको माणनथ्या, तर एसाव भणया शिकार अद्द निको माणनथ्या। रिबेका याकूबलाइ माया अर्थिन, तर इसहाकले एसावलाइ माया अर्नथ्या।

एकदिन, जब एसाव शिकार बठेइ घर फर्किया, उन भौत भोकाया थ्या। एसावले याकूबलाइ भण्यो, “तुइले बनाया केइ खान्या कुरा मलाइ लगइ दे।” याकूबले जवाफ दियो, “पइला तु जेठो बइबर पाउनु पड्डया सब अधिकार मलाइ दिय।” तबइकिलाइ एसावले आफ्नो जेठो अधिकार याकूबलाइ दिन्या प्रतिज्ञा अर्यो। तब याकूबले उनलाइ केइ खान्या कुरणी दियो।

इसहाकले आफ्नो आशिष एसावलाइ दिन चाहान्थ्या। तर उनले तसो अददु भणना पइल्ली, रिबेका रे याकूब मिलिबर याकूब एसाव बनीबर इसहाकलाइ झुक्यायो। इसहाक बुढा भइसक्या थ्या रे केइ लगइ देख्‍द सक्दैन थ्या। तबइकिलाइ याकूबले एसावको लत्ता लायो रे बाख्राका पाठाको छालाले आफ्नो गलो रे हात ढोक्या थ्यो।

याकूब इसहाकका वाँ आया रे भण्यो, “म एसाव हु। तमरो आशिष् लिनाइ म आया छु।” जब इसहाकले बाख्राको रौँ छाम्यो रे लत्ताकि बास सुम्यो, उनले त्यो एसाव हो भणी सोच्यो रे उनलाइ आशीर्वाद दियो।

एसावले याकूबलाइ घृणा अर्नथ्या क्याकी याकूबले उइको जेठो अधिकार रे उइले पाउनु पडडया आशिष खोस्या थ्यो। तबइकिलाइ उनले बाको मृत्यु पछा याकूबलाइ माद्द्या योजना बनायो।

तर रिबेकाले एसावको योजनाका बारेमि था पायो। तबइकिलाइ इसहाक रे रिबेकाले याकूबलाइ तइ ठाउँ बठेइ टाढा आफ्ना आफन्तका वा पठाइदियो।

याकूब भौत वर्षसम्म रिबेकाको आफन्तसित बस्या। तइ बेलामि उनले ब्या अर्यो रे उनरा बार जना चेला रे एक चेली भइ। परमेश्वरले उनलाइ भौत धनी बनाया थ्यो।

बीस वर्ष पछा कनानमि आफ्नो घर बठेइ टाढा बसिसक्या पछा, याकूब आफ्नो परिवार, आफ्ना नौकर रे आफ्ना सब बगाल रे पशुको बथान संगइ लैइजाइबर कनान फर्किया।

याकूब भौत डराया थ्या क्याकी एसावले उनलाइ आजि लगइ मदद खोज्जाछन भणी उनले सोच्या थ्या। तबइकिलाइ याकूबले भौत पशु उपहार स्वरूप एसावका वाँ पठायो। पशु लैइजाइबर गया नौकरले एसावलाइ भण्यो, “तमरो दास, याकूबले तमलाइ यीन पशु पठायाछ। उन छिट्टाइ आउन्ना छन।”

तर एसावले आब याकूबलाई हानि पुर्‍याउन चाएइन। बरु, याकूबलाई आजि धेक्द पाउन्ज्या एसाव भौत खुशी भया, रे तिनन कनानमि शान्तिसित बस्या। तइपछा इसहाक मर्या, याकूब रे एसावले उनलाइ गाड्यो। परमेश्वरले अब्राहामसित अर्या बाचा आब इसहाक बठेइ याकूबमि सर्‍यो।