17. दाविदाबरोबर परमेश्वराचो करार

शौल इस्राएलाचो पयलो राजा व्हतो. तो उंच नी सुंदर व्हतो, जसो त्या लॉकांका व्हयो व्हतो, येकदम तसोच. इस्राएलार राज्य करुच्या सुरवातीची काय वर्सा शौल येक चांगलो राजा व्हतो. पण मगे तो येक दुष्ट व्यक्ती बनलो, जेना परमेश्वराचा सांगना आयकाक नाय, म्हणान परमेश्वरान येक यगळो व्यक्ती निवडल्यान जो येक दिवस तेच्या जागेर राजा झालो.

परमेश्वरान दाविद नावाच्या यका तरण्या इस्राएली बापयाक निवडून येक दिवस शौलाच्या जागेर राजा होवक तयारी करूक सुरवात केल्यान. दाविद बेथलेहेम नगराचो येक मेंढपाळ व्हतो. कित्येक येळा दाविदान सिंह नी कोल्हो दोघांकाव मारून टाकल्यान कारण दाविद राखान करताना तेच्या बापाशीच्या मेंढयेंर तेंनी हल्लो केलल्यानी. दाविद येक नम्र नी नितीमान माणूस व्हतो. तेना परमेश्वरार इश्वास ठेवल्यान नी तेचा सांगना आयकल्यान.

जेळाक दाविद आजून तरणोच बापयो व्हतो, तेना धिप्पाड गल्याथाइरुद्ध लढाई केल्यान. गल्याथ येकदम निपुण सैनिक व्हतो. तो लय धडधाकट नी जवळजवळ तीन मीटर उंच व्हतो. पण परमेश्वरान गल्याथाक मारूक नी इस्राएलाक वाचवक दाविदाची मदत केल्यान. तेच्यानंतर, दाविदान इस्राएलाच्या दुश्मनांच्यार किती तर येळा विजय मिळवल्यान. दाविद येक मोठो सैनिक बनलो नी तेना मॉपश्या युद्धांतूर इस्राएली सेनेचा नेतृत्व केल्यान. लॉकांनी तेची लय प्रशंसा केल्यानी.

लॉकांनी दाविदार मॉप जीव लावल्यानी म्हणान शौल तेच्यार जेळाक लागलो. शेवटाक शौल तेका मारून टाकूक बघी व्हतो, म्हणान दाविद तेच्या नी तेच्या सैनिकांपासना लपाक जंगलात पळान गेलो. येक दिवस, जेळाक शौल नी तेचे सैनिक दाविदाक शोधी व्हते तेळाक शौल येका गुहेत गेलो. ही तीच गुहा व्हती जेच्यात दाविद लपललो, पण शौलान तेका बघुक नाय. दाविद शौलाच्या पाठी एकदम जवळ गेलो नी तेच्या कपड्याच्या तुकड्याक कापून घेतल्यान. मगे जेळाक शौल त्या गुहेतना भायर गेलो तेळाक दाविदान तेका हाक मारून त्या कपड्याच्या तुकड्याक दाखवल्यान. म्हणान, शौल जाणून गेलो की दाविदान राजा बनाक तेका मारून टाकूक नकार दिल्यान.

काय येळानंतर, शौल युद्धात मरान गेलो नी दाविद इस्राएलाचो राजा झालो. तो येक चांगलो राजा व्हतो नी लॉकांनी तेच्यार प्रेम केल्यानी. परमेश्वरान दाविदाक आशिर्वादित केल्यान नी तेका फलद्रुप केल्यान. दाविद कित्येक लढाई लढलो नी परमेश्वरान इस्राएलाच्या दुश्मनांका हरवक तेची मदत केल्यान. दाविदान यरुशलेम नगर जिंकान तेका आपली राजधानी बनयल्यान, जय तो ऱ्हवलो नी राज्य केल्यान. दाविद चाळीस वर्सा राजा व्हतो. ह्या येळेत, इस्राएल लय मजबूत नी धनसंपन्न झाला.

दाविदाक याक मंदिर बनवचा व्हता, जय सगळे इस्राएली परमेश्वराची आराधना करतीत नी तेका बलि चढवतीत. जवळपास ४०० वर्सा ते लॉक मोशेन बनवलल्या निवासमंडपात परमेश्वराची आराधना करी व्हते नी तेका बलि चढवी व्हते.

पण थय नाथान म्हणान येक संदेष्टो व्हतो. परमेश्वरान तेका दाविदाक ह्या सांगुक पाठयल्यान, "तू मॉपशे लढाये लढलस, म्हणान तू माझ्यासाठी मंदिर बांधू शकणस नाय. तुझो झिल ता बांधीत. तरीपण, मीया तुका लय आशिर्वादित करतलय. तुझी येक अवलाद कायमची माझ्या लॉकांच्यार राजा म्हणान राज्य करतली." कायमचो राज्य करणारो तो दाविदाचो यकुलतो अवलाद ख्रिस्त व्हतो. ख्रिस्त परमेश्वरान निवडललो माणूस व्हतो जो जगातल्या लॉकांका तेंच्या पापांपासना वाचयतलो.

जेळाक दाविदान नाथानाचो संदेश आयकल्यान तेळाक तेना परमेश्वराक धन्यवाद दिल्यान नी तेची स्तुति केल्यान. परमेश्वर तेची प्रतिष्ठा वाढवीत व्हतो नी तेका मॉपशे आशिर्वाद देयत व्हतो. साहजिकच दाविदाक म्हायत नाय व्हता की परमेश्वर हे गोष्टी कधी करतलो. आमका म्हायत हा की, त्यायेळाक इस्राएली लॉकांका मॉप येळ, जवळपास १,००० वर्सापर्यात ख्रिस्त येवची वाट बघुची व्हती.

दाविदान कित्येक वर्सापर्यात न्यायान आपल्या लॉकांच्यार राज्य केल्यान. तेना प्रामाणिकपणान परमेश्वराचा सांगना आयकल्यान नी परमेश्वरान तेका आशिर्वादित केल्यान. तरीपण आपल्या जीवनाच्या शेवटाच्या काळात तेना परमेश्वराइरुद्ध भयानक पाप केल्यान.

येक दिवस दाविदान आपल्या राज-मंदिरातना भायर बघल्यान नी येक सुंदर बाय माणसाक न्हाताना बघल्यान. तो तेका वळखत नाय व्हतो, तरीव तेना म्हायत करून घेतल्यान की तेचा नाव बथशेबा हा.

आपली नजर फिरवची सोडून दाविदान तेका आपल्याकडे आनुक कोणाक तरी पाठयल्यान. तो तिच्याबरोबर झोपलो नी तेका परत घराक पाठयल्यान. थोड्या दिवसानी बथशेबान ह्या सांगाण दाविदाक संदेश पाठयल्यान की ता गरोदर हा.

बथशेबाच्या नवऱ्याचा नाव उरिया व्हता.तो दाविदाच्या उत्तम सैनिकांतूरलो येक व्हतो. तेळाक तो लढाई करूक भायर गेललो. दाविदान उरियाक लढाईतना पाठी बोलवन तेका आपल्या बायलेबरोबर ऱ्हवाक सांगल्यान. पण बाकीचे सैनिक लढाईत व्हते म्हणान उरियान घराक जावक नकार दिल्यान. शेवटाक, दाविदान उरियाक परत लढाईक पाठयल्यान नी सेनापतीक तेका लढाईत असल्या जागेर ठेवक सांगल्यान की जय दुश्मन सगळ्यात शक्तिमान व्हतो म्हणजे तो मारलो जायत. मगे असा झाला की उरिया लढाईत मारलो गेलो.

उरिया लढाईत मरान गेल्यार दाविदान बथशेबाबरोबर लगीन केल्यान. मगे, तेना दाविदाच्या झिलाक जन्म दिल्यान. दाविदान जा काय केलल्यान तेच्यामुळा परमेश्वर लय रागावललो, म्हणान तेना नाथान संदेष्ट्याक दाविदाक ह्या सांगुक पाठयल्यान की तेचा पाप किती वायट व्हता. दाविदान आपल्या पापाबद्दल पश्चात्ताप केल्यान नी परमेश्वरान तेका माफ केल्यान. आपल्या उरलल्या आयुष्यात, आपल्या वायट दिवसातव दाविद परमेश्वराच्या पाठी-पाठी चललो नी तेचा सांगना आयकल्यान.

पण दाविदाचो तो झिल मेलो. ह्याप्रकारान परमेश्वरान दाविदाक शिक्षा केल्यान. ह्याशिवाय, दाविद मरापर्यात तेच्या बिऱ्हाडातल्याच काय लॉकांनी तेच्याइरुद्ध लढाई केल्यानी, तेळाक दाविदाची आपली ताकद कमी पडा व्हती. पण परमेश्वर इश्वासु व्हतो नी आताव तेना ताच केल्यान जा करूचा तेना दाविदाक वचन दिलल्यान, जरी दाविदान तेची आज्ञा मोडलल्यान. मगे दाविद नी बथशेबाक दुसरी अवलाद झाली, तेचा नाव तेनी शलमोन ठेयल्यानी.