2. पापाचो जगात प्रवेश

देवान बनवलल्या सुंदर बागेत आदाम नी तेची बायल ही दोघा खूप आनंदात व्हती. ती दोघाव नागडी व्हती, पण तेंका संकोच वाटायचो नाय, कारण त्यायेळेक जगात पाप नाय व्हता. ती दोघा कायम बागेत देवाबरोबर फिरत असायची नी देवाबरोबर बोलत ऱ्हवायची.

पण त्या बागेत येक धूर्त साप व्हतो. तो बायक म्हणालो, " काय तुमी बागेतल्या खयच्याव झाडाचा फळ खाव नये असा देवान तुमका सांगला ह्या खरा काय ?"

बायन उत्तर दिल्यान, "बागेतल्या खयच्याव झाडाचा फळ खावची आमका मोकळीक हा, फक्त बऱ्यावायटाचा ज्ञान करून देणारा फळ खावक मनाय हा. देव बोललो, "जर तुमी खालास किंवा तेका स्पर्शव केलास, तर मरतलास.

सापान बायक म्हटल्यान, "ह्या खोटा हा! तुमी खरोखर मराचास नाय. देवाक ठावक हा की ह्या फळ खाल्ल्यार, तुमका तेच्या सारख्या बऱ्यावायटाचा ज्ञान होयत."

बायन बघल्यान की ता फळ खावक चांगला नी दिसाक मनोहर हा. तेका शहाणाव होवचा व्हता, म्हणान तेना काय फळा घितल्यान नी खाल्ल्यान. मगे तेना आपल्या नवऱ्याकव काय फळा दिल्यान, तो तेच्या बाजूक व्हतो नी तेनाव ती खाल्ल्यान.

अचानक तेंचे डोळे उघाडले नी ते नागडे आसत ता तेंका कळला. मगे तेंनी झाडाची पाना शिवान आपल्याक झाकुक कटीवेष्टना(कपडे) तयार केल्यानी.

मगे आदाम नी तेची बायल हेंनी देवबाप बागेत इल्याचो आवाज आयकल्यानी. ती दोघाव देवापासना लपली. मगे देवान आदामाक इचारल्यान, "तू खय आसस ?" आदामान उत्तर दिल्यान, "बागेत चलण्याचो तुझो आवाज आयकलय नी मीया घाबारलय, कारण मीया नागडो आसय. म्हणान मीया लपलय."

मगे देवान इचारल्यान, "तू नागडो आसस ह्या तुका कोणी सांगितल्यान? मीया नको म्हटललय ता फळ तू खाल्लस काय?" आदामान उत्तर दिल्यान, " तू माका ही बायल दिलस नी तेना ह्या फळ माका दिल्यान. मगे देव बायक बोललो, "तू ह्या काय केलस?" बायन उत्तर दिल्यान, "सापान माका फसवल्यान."

देव सापाक बोललो, "तू शापित झाल आसस! तू आपल्या पोटान चलशीत नी माती खाशीत. तू नी बाय हेंच्यात वैर स्थापित करतलय नी तुझ्या नी बायच्या संततीतव मीया वैर स्थापित करतलय. बायची संतती तुझा डोक्या ठेचतली नी तू तेंची टाच फोडतलस."

मगे देव बायक बोललो, "तू मोठ्या कष्टान पोरा जन्माक घालशीत असा मीया करतलय. तरी तुझी वढ तुझ्या घोवाकडे ऱ्हवतली नी तो तुझ्यार स्वामित्व चालयतलो."

देव माणसाक म्हणालो, "तू आपल्या बायलेचा आयकलस नी माझी आज्ञा मोडलस म्हणान जमिन शापित झाली हा, आता तुका कष्ट करूनच अन्न मिळात. तू मरशीत नी तुझा शरीर मातयेत मिळात." आदामान तेच्या बायलेक 'हव्वा' ह्या नाव दिल्यान, हेचो अर्थ "जन्मदात्री", कारण तिच्याचपासना सगळी माणसा जन्माक इली. मगे देवान आदाम नी हव्वा हेंका चर्मवस्त्रा करून घातल्यान.

मगे देव बोललो, "आता माणूस प्राणी आपल्या सारखोच झालो हा. तेका बऱ्यावायटाचा ज्ञान झालला हा. तेका जीवनाच्या झाडाचा फळ खावक देवन सर्वकाळ जगाक देता नये." म्हणान देवान आदाम नी हव्वा हेंका सुंदर बागेतना घालवून दिल्यान. देवान त्या बागेभोवती सामर्थ्यशाली देवदूतांचो पहारो ठेवल्यान, की कोणी त्या झाडाचा फळ खाव नये.