4. देवाचो अब्राहामाबरोबर करार

व्होऊरानंतर मॉप वर्सांनी, जगात परत लॉक वाढले नी सगळ्यांची येकच भाषा व्हती. देवान सांगल्याप्रमाण पृथ्वी व्यापून न टाकता ते यकत्र जमले नी तेंनी याक शहर बांधल्यानी.

ते मॉप घमेंडी व्हयत गेले नी देव काय बोललो तेच्याकडे लक्ष देवक नाय. तेंच्यानी स्वर्गापर्यात पोचात असो येक उंच बुरुजव बांधाक सुरवात केल्यानी. देव बोललो असल्या प्रकारची दुष्टाय करूक ते येकत्र काम करतीत, तर ते आजूनव अधिक दुष्ट कामा करतीत.

मगे देवान तेंच्या भाषेत गोंधळ घातल्यान नी मॉपशे भाषा निर्माण केल्यान नी असल्या प्रकारान तेंका सगळ्या जगात पांगवल्यान. जा शहर तेंनी बनवक घेतलल्यानी तेका 'बाबेल' म्हणजे 'गोंधळ' असा म्हटल्यान.

शेकडो वर्सांनी, देव अब्राम नावाच्या माणसाबरोबर बोललो. देव तेका बोललो, "तू आपलो देश नी आपल्या नातेवायकांका सोडून मीया दाखवतय त्या देशात जा. मीया तुका आशीर्वाद देयन नी तुझ्यापासना येक मोठा राष्ट्र निर्माण करीन. मी तुझा नाव मोठा करीन. तुका जे आशीर्वाद देतीत तेंका मी आशीर्वाद देयन नी तुका जे शाप देतीत तेंका मीया शाप देयन. तुझ्यापासना पृथ्वीरची सगळी कुळा आशिर्वादित व्हतीत.

अब्रामान देवाच्या आज्ञेचा पालन केल्यान. तेना आपली बायल साराय नी सगळ्या नोकराचाकरांसयत मिळवलली सगळी मालमत्ता घेवन अब्राम देवान दाखवलल्या कनान देशात जावक निघालो.

कनान देशात इल्यार देवान अब्रामाक म्हटल्यान, "तू तुझ्या आजूबाजूक बघ. ह्यो देश जो तू बघतस, मीया तुका नी तुझ्या अवलादीक वतन म्हणान देयन. मगे अब्राम थय वस्ती करून ऱ्हवलो.

येक दिवसाक, अब्राम परात्पर देवाचो याजक मलकीसदेक हेका भेटता. मलकीसदेकान अब्रामाक आशीर्वाद दिल्यान नी म्हटल्यान, "आकाश नी पृथ्वीचो स्वामी जो परात्पर देव अब्रामाक आशीर्वाद देवो." मगे अब्रामान मलकीसदेकाक आपल्या सगळ्या गोष्टींचो धावो भाग दिल्यान.

पुष्कळशी वर्सा गेली, पण अब्राम नी साराय हेंका आजून पॉर नव्हता. देवान अब्रामाक परत दर्शन देवन म्हटल्यान की, तेका झिल होयत नी तेची अवलाद आकाशातल्या ताऱ्यांप्रमान होयत. अब्रामान देवाच्या वचनार इश्वास ठेवल्यान. देवार ठेवलेल्या इश्वासामुळा देवान अब्रामाक नीतिमान ठरयल्यान.

मगे देव अब्रामाबरोबर करार करता. करार ह्यो दोन व्यक्तीतूर किंवा दोन पक्षांतूर केलो जाता. देव बोललो, "तुका तुझ्याच पोटचो झिल होयत." तुझ्या अवलादीक मी कनान देश देयन. पण आजून अब्रामाक झिल झालो नव्हतो.