۱۵- زِمینِ وادَه‌ شده

دَه آخر، وخت داخل شدون اسرائیلیا دَه کنعان، سرزمین واده شده رسید. دَه او زِمِین یگ شار بود که اریحا نام دَشت و گِرداگِرد خو دِیوالای ماکَمِ دَشت تا اَزو نگاداری کنَه. یُوشَع دو مُخبِر رَه دَه او شار رَیی کَد. یگ خاتون بَدکارَه‌ که "رَحَاب" نام دَشت، دَه او شار زندگی موُکَد. او اِی مُخبِرا رَه تاشَه کَد و باد اَزو، وا رَه کمک کَد تا از شار تُوتّا کنَن. او اِی کار رَه از خاطری کَد که دَه خدا ایمان دَشت. مُخبِرا دَه رحاب واده دِدَن که باد از نابودی شار اریحا دَه دِست اسرائیلیا، از او و فامیل‌ شی نگاداری کَنَن.

اسرائیلیا بلدِه داخل‌ شدو دَه مُلکِ وادَه ‌شُده باید از دَریای اُردُن تِیر مُشُدَن. خدا دَه یوشَع گفت: «اول کاهنا رَه بوگی که بُورَن.» وَختیکه کاهنا پای ‌خو رَه دَه دریای اُردُن اِیشتَن، اَمدونِ آو از بالتَر اِیستَه شد تا اسرائیلیا بِتنَن دَه دیگه طرف دریا دَه خشکی بُورَن.

باد ازیکه مردم از دریای اُردُن تیر شُدَن خدا دَه یوشَع گفت، بلدِه اَملَه کدو دَه شار اریحا تیار شُنین؛ گرچن او شار کَلو ماکَم بود. خدا دَه مردم گفت که کاهنا و عسکرای‌ از وا باید بلدِه شش روز، روزِ یگ دفه دَه شار مانَور بُورَن. اَزُوختی کاهنا و عسکرا اِی کار رَه کدَن.

خدا بَسَم گفت کِه دَه روز هفتم، اسرائیلیا باید هفت دفه دَه گِرد شار مانَور بُورَن. باد اَزو کاهنا باید شَیپور بِزنَن و تمام مردم باید بُلن چیغ بِزنَن. اَزُوختی اُونا اِی کار رَه کدَن.

اَزُوختی دیوالای اطراف شار اریحا ‎چپه شد! اَمو رقم که خدا دستور دِدَد، ‌اسرائیلیا اَر چیز رَه دَه شار بِیرُو کدَن. اُونا تنا رحاب و فامیل ‌شی رَه که دَه جَمِ اسرائیلیا اَمدَدَن، امان ددَن. وَختی دیگه مردم کنعان خبر شُدَن کِه ‌اسرائیلیا شار اریحا رَه نابود کدَن، اونا ترسیده‌دَن که ‌اسرائیلیا دَه بلِه از وا اَم اَملَه خاد کدَن.

خدا دَه اسرائیلیا دَستور دِدَد کِه قنجیغه اِیج کُدَم از قبیلای کنعان، پیمان آشتی بسته نکنَن. مَگَم یگ قبیله کنعانی که جَبعونیا نام دَشت، دَه یوشَع دروغ گفتَن که اُونا از یگ جای دورتر از کنعان استَن. اُونا از یوشَع خاستَن که کَد از وا پیمان آشتی بَسته کنَن. یوشَع و دیگه رهبرای اسرائیلیا از خدا پرسان نَکدَن کِه چیز کار کنَن. دَه جای‌ شی، اُونا کَد قبیله جَبعونیا پیمان آشتی بسته کدَن.

سه روز باد، اسرائیلیا فامیدَن کِه جَبعونیا از راستی دَه کنعان زندگی موکدَن. اُونا بسیار قار بودَن، بلدِه ازیکه جَبعونیا وا رَه بازی دِدَه‌‌دَن. ولی اُونا دَه پیمان آشتی کِه کَد از وا بسته کدَه‌دَن، پایبَن مَندَن از خاطریکه اِی یگ واده دَه پیشگای خدا بود. باد از چَن وخت، پادشایونِ یگ قبیله دیگه دَه کنعان، که نام ‌شی اموریا بود، خبر شدَن که جَبعونیا کَد ‌اسرائیلیا پیمان آشتی بسته‌ کدَن، اَزُوختی لشکرای خو رَه دَه یگ لشکر کلان جَم کدَن و بلِه جَبعون اَملَه کدَن. جَبعونیا دَه یوشَع پیغام رَیی کدَن و از او کمگ تَلبِستَن.

اَزُوختی یوشَع لشکر اسرائیل رَه جَم کَد. اُونا تمام شاو مانَور رافتَن تا دَه جَبعونیا بِرسَن. گَصّوبای‌گا، اُونا لشکر اموریا رَه غافلگیر کدَه و بَلِه از وا اَملَه کدَن.

خدا اَمُوم روز بلدِه اسرائیل جنگ کَد. او اموریا رَه لالوان کَد و زالای کٹه کٹه رَیی کَد که زیادی از اموریا رَه کُشت.

به خاست خدا، آفتاو دَه یگ جَگَه دَه آسمو ایستَه مَند تا اسرائیل وَخت پوره بلدِه شکست مکمل اموریا رَه دِشتَه شَن. دَه او روز خدا پیروزی کلانِ رَه نصیب اسرائیل کَد.

باد ازیکه خدا او لشکرا رَه شکست دَد، بسیاری از قبیلای دیگه کنعانی یگجَی جَم شُدَن تا بلِه اسرائیل اَملَه کنَن. یوشَع کَد اسرائیلیا دَه بلِه اُونا اَملَه کدَن و وا رَه نابود کدَن.

باد ازی جنگا، خدا بلدِه اَر قبیله اسرائیل جایایی خودگون‌ شی رَه از زمین وادَه‌ شده، دَد. باد اَزو، خدا دَه تمام مرزای اسرائیل آرامی رَه اَوُرد.

وختی یوشع پیر شدَد، بیخین قوم اسرائیل رَه ‌جَم کَد. باد اَزو یوشع دَه یاد مردم اَوُرد که اُونا وادَه کده‌دَن تا از پیمانِ که خدا کَد اسرائیلیا دَه کویِ سینا بسته کِدَد، اطاعت کَنَن. مردم قول دِدَن که دَه خدا وفادار بُمنَن و از شریعت او پیروی کَنَن.