۱۴- سرگردانی دَه بِیابان

خدا بلدِه اسرائیلیا بیخی قانونا رَه گفت و اونا باید از خاطر پیمانِ که کَد خدا بسته کدَه‌دَن، اَزِی قانونا اطاعت موکدَن. باد اَزُو خدا وا رَه از کوی سینا دَه دیگه طرف هدایت کَد. او قصد دَشت که اونا رَه دَه زمین وادَه ‌شده بُبرَه. اَمِی زِمین رَه کنعان اَم موگفتَن. خدا دَه ستون آوُر پیشلُون‌ از وا مورافت و دِیگرو از پاس ‌شی مورافتَن.

خدا دَه ابراهیم، اسحاق و یعقوب وادَه کدَد که زمین وادَه‌ شده رَه دَه نبیرای از وا خاد دَد. ولی دَه او وخت گُرُوای زیادی از مردم دَه اونجی زندگی موکدَن. اونا رَه کنعانیا موگفتَن. کنعانیا خدا رَه عبادت و یا پیروی نکدَن. اونا خدای دروغی رَه عبادت و کلو کارای شیطانی کَدن.

خدا دَه اسرائیلیا گفت: «باد ازیکه دَه زمین وادَه ‌شده رافتین، شمو باید بیخین کنعانیا رَه اَزُونجی بور کَنِین. کَد از وا آشتی و طُوی نَکنِین. شمو باید تمام بُتای از وا رَه خراب کَنین. اگه شمو از مه اطاعت نکَنین، دَه آخر شمو بُتای از وا رَه دَه جای از مه پرستش خاد کدِین.

وختیکه اسرائیلیا دَه مرز کنعان رسیدن، موسی ۱۲ نفر رَه انتخاب کَد، از اَر طایفه اسرائیل یگ نفر. او مرتیکو رَه دستور دَد که بلدِه جاسوسی دَه او سرزمین بُورَن و تُوغ کَنَن که چیز رقم اَسته. اونا دَه بارِه کنعانیا اَم باید جاسوسی موکَدَن که زورتو یَن یا کم زور.

امو ۱۲ نفر مرتیکه ۴۰ روز، کُل کنعان رَه گشتَن و باد اَزو پس اَمادن. اونا دَه مردم گفتن: «زِمِی کَلو حاصل خیزه و حاصلات زیاد دِرَه!» ولی دا نفر اَزو جاسوسا گفتن: «شارا خیلی ماکمَه و مردم شی غُولَه! اگه بلِه از وا اَملَه کَنیم وا حتمن مو رَه شکست ددَه و خاد کُشتَن!»

فَورَن، دو جاسوس دیگه، کالیب و یوشع گفتن: «درسته که مردم کنعان قد بِلَن و زورتُو یَن، ولی مو وا رَه حتمن شکست ددَه میتنیم! خدا بلدِه از مو جنگ خاد کَد!»

ولی مردم گپای کالیب و یوشع رَه گوش نَکدَن. اونا سر موسی و هارون قار شی اَماد و گفتن: «چِکَه مو رَه دَه اِی جای ترسناک اَوردین؟ مو باید دَه مصر مومَندیم. اگه مو دَه او زِمِی بوریم، دَه جنگ کشته خاد شدیم و کنعانیا خاتونو و اولادای از مو رَه مجبور خاد کدَن که بَرده اَزوا باشَن.» مردم خاستَن که یگ رهبر دیگه انتخاب کنَن تا اونا رَه پس دَه مصر بوبرَه.

وختی مردم اِی گپا رَه گفتن، خدا کلو قار شد. او دَه خیمه ملاقات اَماد و گفت: «شمو دَه برابر از مه سرکش شدِین. اَزُوختی بیخین شُم باید دَه بیابان سرگردُو شونین. اَر کس که عمر شی از بیست سال کَلو یَه، دَه اونجی خاد مُردَن و اِیج وخت دَه زمین که ما بلدِه شُم مِیدُم داخل نخاد شدَن. تنا کالیب و یوشع داخل خاد شدَن.»

وختی مردم شنیدن که خدا اِی رقم موگه، اونا از گنای خو پِیشِیمو شدن. اَزُوختی اونا تصمیم گرفتن که بلِه مردم کنعان اَملَه کنَن. موسی اونا رَه اخطار دَد که نَرین، از خاطریکه خدا کَد شُم نخاد رافت اما اونا دَه تورای موسی گوش نَکدَن.

خدا دَه اِی جنگ کَد از وا نرافت. اَزُوختی کنعانیا وا رَه شکست ددَه و بسیاری از وا رَه کشتَن. باد اَزُو اسرائیلیا از کنعان پس اَمادَن. تا ۴۰ سال دیگه، اونا دَه بیابان سرگردُو بودن.

دَه ۴۰ سالِ که اسرائیلیا دَه بیابان سرگردُو بودَن، خدا بلدِه از وا آماده موکَد: او وا رَه از آسمو نان میدَد که نام شی "مَنّا" بود. او اَمچنان گله بُودَنه رَه دَه قرارگاه از وا رَیی کَد تا که گوشت بلدِه خوردو دَشته شَن. دَه تمام امزو وخت، خدا نه اِیشت که کالا و کَلُوشای از وا پاره شونه.

خدا کَد معجزه خو، آو خوردو رَه بلدِه از وا از بین سنگ بُور کَد. ولی دَه اِی حال اَم، مردم اسرائیل از خدا و موسی شکایت و ناله موکدَن. دَه اِی حال، خدا اَنوز وفادار بود. او امو رقم که وادَه کدَد دَه نبیرای ابراهیم، اسحاق و یعقوب انجام دَد.

دفه دیگه وختیکه مردم اِیج آو ندَشتَن، خدا دَه موسی گفت: «دَه سنگ بوگی و آو از شی بُور خاد شد.» ولی موسی دَه جای ازیکه دَه سنگ بوگیه، او رَه دو دفه کَد تیاغ زد که کَد ازی کار خو دَه خدا بی احترامی کَد. آو از سنگ بُور شد تا مردم بوخرَن ولی خدا سر موسی قار شد. خدا گفت: «از خاطر اِی کار، تو دَه زمینِ وادَه ‌شده داخل نخاد شدی.»

باد از۴۰ سال سرگردانی اسرائیلیا دَه بیابان، تمام کسایکه که دَه برابر خدا شورش کَدَه‌دَن، مُردَه‌دَن. خدا بسَم مردم رَه سن مرز زمین وادَه‌ شده هدایت کَد. دَه او وخت موسی کلو پیر شُدَد. اَزُوختی خدا یوشع رَه بلدِه رهبری مردم انتخاب کَد. خدا دَه موسی اَم واده دَد که یگ روز، رقم خود شی اَلدِی پیغُمبر بلدِه مردم رَیی خاد کَد.

باد اَزُو خدا دَه موسی گفت، دَه بلِه کوه بورو تا زِمِین وادَه ‌شده رَه توغ کدَه بِیتنی. موسی زِمینِ وادَه ‌شده رَه دید ولی خدا اجازه داخل شدُو دَه اونجی رَه نَدَد. باد اَزو موسی مُرد و اسرائیلیا ۳۰ روز رَه ماتم گرفتن. یوشع رهبر نو از وا شد. او یگ رهبرِ خوب بود، از خاطریکه او دَه خدا باور دَشت و از شِی اطاعت موکَد.