۱۳- واده خدا کَد اسرائیل

باد اَزیکه خدا اسرائیلیا رَه از دریای سرخ هدایت کَد، او اونا رَه از رای بیابان سن کویی که سینا نام دَشت رانمایِی کَد. اِی اَمو کویِی بود که موسی بوٹه سوزان رَه دَه اُونجی اُوش کِدَد. مردم خیمای خو رَه دَه پای کُو ایستِلجی کدَن.

خدا دَه موسی و دَه تمام قوم اسرائیل گفت: «شُمو دایِم باید از مَه اطاعت کَنید و دَه پیمانِ که کَد شُمو بستَه مُونُوم وفادار بُمنِید. اَگه شُمو اِی کار رَه کَنِین، شُمُو ثروت ارزشمند مَه، یگ پادشایِی کاهنان و یگ ملتِ مقدس خاد بودین.»

مردم بلدِه سه روز خودگون خو رَه تیار کدَن تا خدا دَه نِزدیگ از وا بایَه. اَزُوختی خدا دَه بَلِه کوی سینا تا شد. وختی او اَماد، اُونجی غُرِّیش، اَتِشک، دود و صدای بِلَن شَیپور، بَل شد. باد اَزو موسی دَه تنایی بلِه کُو رافت.

اَزُو باد خدا کَد مردم یگ پیمان بسته کَد. او گفت: «من یَهُوَه هستم، خدای شُوم. اِی ما یُوم که شُمو رَه از بردگی دَه مصر نجات دَدوم. اِیج خدای دیگه رَه پرستش نکِین.»

«بُت جور نکید و اونا رَه پرستش نکید؛ از خاطریکه ما یَهُوَه، باید یگانه خدای شُوم باشُم. نام مَه رَه دَه بی احترامی یاد نکِید. روز شبات رَه حتمَن مقدس نِگا کِید. دَه عبارت دیگه، تمام کارای خو رَه دَه شش روز انجام بِدین، بلدِه اَزیکه روز هفتم، روز دَمراسی شُوم و یاد از مَه یَه.»

«آتَه و آبِه خو رَه احترام کید. قتل نکید. زنا نَکِید. دُزی نکید. دروغ نَگِید. بلِه خاتو، خانه و یا اَر چیزیکه از اَمسایِه شُوم اَستَه، چِیم سُرخ نَکِید.»

مردم بیخِین‌ شی قبول کدَن تا از قانونای که خدا دَه اونا ددَه، پیروی کنَن. اونا قبول کدَن که تَنا مال خدا باشَن و تنا او رَه پرستش کَنَن.

خدا دَه اسرائیلیا اِی رَه اَم گفت که یگ خیمه کلان (خیمه ملاقات) جُور کنَن. او دقیقَن دَه اونا گفت که خیمه رَه چیز رقم جُور کنَن و چه چیزای دَه مینِه شی بِلَن. او دَه اونا گفت که یگ پرده کلان جُور کنَن تا خیمه رَه دَه دو اتاق تقسیم کنَه. خدا دَه اتاق دَه پاس پرده مِیماد و دَه اُونجی مُومَند. تَنا کاهن اعظم اجازه دَشت دَه اتاقِ که خدا بود، بُورَه.

مردم باید یگ قربانی¬جگه اَم دَه پیشِ خیمه ملاقات، جُور کَنَن. اَرکس که از قانون خدا اطاعت نَمُوکَد، باید یگ اَیوان رَه دَه قربانی¬جگه مِیوُرد. یگ کاهن او رَه دَه قربانی‌جگه کُشتَه، سوختَندَه و بلدِه خدا قربانی مُوکَد. خدا گفت که خون اَیوان، گناهی او نفر رَه مُوپُوشنَه. دَه اِی رقم، خدا دیگه او گناه رَه نَمِینگرنَه و او آدم دَه نظر خدا پاک مُوشَه. خدا بِرارِ موسی، هارون و نبیرای هارون رَه انتخاب کَد تا کاهنای او باشَن.

خدا اِی دا فرمان رَه دَه روی دو لوحه سنگ نوشته کدَه و اونا رَه دَه موسی دَد. خدا دَه مردم قانونا و فرمانای دیگه اَم دَد تا پیروی کنَن. خدا وادَه دَد، اگه مردم از اِی قانونا پیروی کنَن اونا رَه برکت خاد دَد و از اونا محافظت خاد کَد. ولی او گفت، اَگَه اونا اَزو اطاعت نَکنَن، اونا رَه جزا خاد دَد.

موسی روزای زیادی بَلِه کوی سینا مَند. او کَد خدا تورَه مُگُفت. ولی مردم از مَتَل کدو بلدِه پس اَمدون ‌شی مَندَه شدَه¬دَن. اَزُوختی اونا بلدِه هارون طلا اَوُردن و از او خاستَن که بلدِه از وا یگ بُت جُور کنَه تا دَه جای خدا، او رَه پرستش کنَن. دَه اِی رقم، اونا دَه برابر خدا گناهی ترسناکی کدَن.

هارون یگ بُت طلایی دَه شکل گُوسلَه جُور کَد. مردم وحشیانه دَه پرستش بُت شروع کدَن و بلدِه‌ شی قربانی کدَن! خدا سر اَز وا، از خاطر گناهی ‌شی کلُو قار بود. خدا دَه موسی گفت که میخایه وا رَه نابود کَنَه. ولی موسی از خدا خاست که وا رَه نَکشَه. خدا دُعای موسی ‌رَه گوش کَد و اونا رَه نابود نکَد.

وختیکه موسی از کُوی سینا تَیلُو اَماد، دو دَنه لوحه سنگ رَه اَوُرد که خدا دا فرمان رَه دَه روی شی نوشته کدَد. وختیکه موسی بُت رَه اُوش کَد، او اُقس قار شی بَل اَماد که لوحا رَه میدَه کَد.

باد اَزُو موسی بُت رَه دَر دَد و او رَه خَگِیشتر جُور کَد. او خَگِیشتر رَه دَه یگ جوی اندَخت و مردم رَه مجبور کَد که اَزُو آو بُخرَن. خدا یگ بلا دَه بلِه مردم نازل کَد و زیادی از وا مُردَن.

موسی دَه جایی لوحای سنگی که میدَه کدَد، لوحای نو بلدِه دا فرمان جُور کَد. اَزو پاس او بازم دَه بلِه کُو رافت و دُعا کَد تا خدا مردم رَه بُبُخشه. خدا دُعای موسی رَه گوش کَد و وا رَه بخشید. موسی کَد دا فرمان روی لوحای نَو، از کُو پس تا شُد. باد اَزو خدا اسرائیلیا رَه از کوی سینا سن زِمین وادَه شده هدایت کَد.