۱۸- پادشایی تقسیم شده
داوود پادشا ۴۰ سال اُکومت کَد. باد ازیکه او از دنیا رافت، بچِه شی سلیمان بلِه اسرائیل اُکومت کَد. خدا کَد سلیمان تورَه گفت و از شِی سوال کَد، چیزخیل رَه کلوتر میتِلبَه که خدا بلدِه شی بیدیَه؟ سلیمان از خدا تَلبِیست که او رَه کلو عقلتو کَنَه، اِی خدا رَه خوشال کَد. اَزُوختی خدا سلیمان رَه عاقل ترین مرتیکَه دَه دنیا جور کَد. سلیمان خیلی چیزا رَه یاد گرفت و کلو پادشا عقلتو بود. خدا او رَه زیاد دارا اَم کَد.
دَه اورشلیم، سلیمان یگ معبد رَه جور کَد که آتِه شی، داوود تصمیم دَشت و مواد شِی رَه جَم کدَد. یالی مردم میتنِستَن که دَه جای خیمه ملاقات، دَه اُونجی خدا رَه عبادت و بلدِه شی قربانی کَنَن. خدا اَماد و دَه معبد حاضر شد و دَه اونجی کَد قوم خو زنده گی کَد.
ولی سلیمان خاتونونِ دیگه مُلکا رَه دوست دَشت. او کَد عروسی کَدون خو کَد خاتونون زیاد، نِزدیگ ۱۰۰۰ خاتو، از خدا سرپیچی کَد! زیادی اَزِی خاتونو از مُلکای خارج اَمدَهدَن و خدایون خو رَه قَنجیغِه خو اَوُردَهدَن و پرستش موکَدن. وختیکه سلیمان پیر شدَد، او اَم خدایون از وا رَه پرستش موکَد.
خدا از خاطر اَمزی کار کَد سلیمان قار بود. خدا گفت که او رَه کَد تقسیم کدون قوم اسرائیل دَه دو پادشایی جزا خاد دَد. او اِی کار رَه باد از مرگ سلیمان خاد کَد.
باد از مرگ سلیمان، بچه شی رحُبعام پادشا شد. تمام مردمِ قوم اسرائیل یگجای جَم شدَن تا که او رَه دَه پادشایی خو قبول کَنَن. اونا پیش رحُبعام شکایت کدَن که سلیمان اونا رَه مجبور موکَد که کلو کارای گِیرُو کنَن و زیاد مالیه بِیدیَن. اونا از رحُبعام تَلبِیستن که سر از وا کم کار کنَه.
ولی رحُبعام اونا رَه خیلی جواب احمقانه دَد. او گفت: «شمو موگِین آتِه مه سلیمان، سر شوم سخت کار موکَد ولی ما سر شوم سخت تر اَزُو کار خاد کدوم و شمو رَه کلوتر اَزو آذاب خاد کدوم.»
غیتیکه مردم اِی تورای اَزو رَه شِنیدن، زیادترِ از وا دَه ضد شی شورش کدَن. دا قبیله رحُبعام رَه ترک کدَن و تنا دو قبیله کَد شِی مندَن. اَمِی دو قبیله خود گون خو رَه پادشایی یهودا نام کَدَن.
اِی دا قبیله دیگه، یک مرتیکه رَه که یربُعام نام دَشت پادشای خو انتخاب کدَن. اِی قبیلا دَه منطقای شمالی اَمزو سرزمین بودَن. اونا خودگون خو رَه پادشایی اسرائیل نام کَدن.
یربُعام دَه ضِد خدا اِیستَه شد و سبب شد که مردم گناه کَنَه. او دو دَنه بُت بلدِه مردم خو جور کَد که او رَه عبادت کَنَن. اونا دیگه بلدِه عبادت کدُو دَه اورشلیم دَه پادشایی یهودا نمورافتَن.
پادشایی یهودا و اسرائیل دَه مینِه خو دشمن شدَن و زیادتر وختا کَد یگ دیگه خو جنگ موکَدن.
دَه پادشایی نوِ اسرائیل، بِیخِین پادشایو شَرور بودن. زیادتر اَزی پادشایو توسط اسرائیلیای دیگه که قصد دَشتن دَه جگه از وا پادشا شونَن، کُشته شدَن.
بیِخِین پادشایو و زیادترِ مردمِ پادشایی اسرائیل، بُتا رَه پرستش موکَدَن. وختیکه اونا اِی کار رَه موکدَن؛ اونا بیشترِ وختا کَد زنای بد کاره خاو کدَه و باضی وختا اَینم زَوُستُون خو رَه بلدِه بُتا قربانی موکَدَن.
پادشایون یهودا از نبیره داوود بودَن. باضی اَزی پادشایو آدمای خوب بودَن که عادلانه اُکومت کدَه و خدا رَه پرستش موکَدَن. ولی زیادی از پادشایون یهودا شَرور بودَن. اونا بد اُکومت کَده و بُتا رَه پرستش موکَدَن. یک تعداد اَزِی پادشایو اَینم زَوُستُون خو رَه بلدِه خدایُون دروغی قربانی کَدن. زیادترِ مردم یهودا اَم امو رقم دَه مقابل خدا شورش کَده و خدایُون دیگه رَه پرستش کَدن.
قصهی از کتاب مقدس: کتاب اول پادشاهان، فصل ۱ تا ۶، فصل۱۱ تا ۱۲
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).