۲۷- قصه سامری خوب
یگ روز، یگ استاد شریعت یهود پیش عیسی اَماد. او قصد دشت دَه کُلَّگِی نِشو بدیَه که عیسی غلط تعلیم میدیَه. اَزی خاطر او گفت: «استاد، چیز کار کَنوم تا زندگی اَبَدِی دشته شُوم؟» عیسی جواب دَد: «دَه شریعت خدا چیز نوشته یَه؟»
او مرتیکه گفت: «موگه که، خداوند خدای خو رَه کَد تمام دل، جان، قوت و فکر خو دوست دشته شی و اَمسایه خو رَه رقم خود خو دوست دشته شی.» عیسی جواب دَد: «تو راس موگی! اگه تو اِی کار رَه کَنی، زندگی اَبدِی خاد دشتی.»
ولی استاد شریعت قصد دشت دَه مردم نِشو بدیَه که رَوُود زندگی شی دُرستَه. اَمزی خاطر از عیسی پرسان کَد: «خیلی خوب! اَمسایه مَه کیَه؟»
عیسی دَه استاد شریعت کَد گفتون اِی قصه، جواب دد: «یگ مرتیکِه یهودی از بَغلونِ را از اورشلیم سن اَریحا مورافت.»
«ولی باضی دُوزا او رَه دید و بلِه شی اَملَه کَدَن. اونا اَرچیز رَه که او دَشت، بُردن و اُوقس کلو زَدَن که قریب مُردَد. باد ازو، اونا تُوتّا کَدَن.»
«کَمِی پاستَر اَزو، یگ کاهن یهودی؛ تُتقِیرِی ازو را تیر موشُد. کاهن اُوش کَد که او مرتیکه دَه بلِه راه دِراز مَندَه. وختی کاهن او رَه اُوش کَد، از دیگه طرف را تیر شد و دَه رَفتُون خو ادامه دَد. کاهن او مرتیکه رَه بیخی نَدِیدَه گرفت.»
«کَمِی پاستر ازو، یگ لاوی از را تیر موشُد. (لاویا یگ قبلیه یهودی بود که کاهنای معبده رَه کمک موکَدَن.) لاوی اَم از دیگه بَغَل را تیر شد و او اَم مرتیکه رَه نَدیدَه گرفت.»
«نفر دیگه که اَزو را تیر موشُد یگ مرتیکه سامری بود. (سامریا و یهودیا از یکدیگه شی بد شی میمادَن.) سامری او مرتیکه رَه دَه را اُوش کَد. او توغ کَد که او مرتیکه یهودی یَه ولی او اَنوز اَم کلو دل شی سوخت. اَزُوختی سامری سن شی رافت و زخمای شی رَه پانسمان کَد.»
«باد اَزو، سامری او مرتیکه رَه دَه بلِه خر خو سُورَه کَد و دَه یگ اَوٹل دَه نزدیگ اَمزو را بُرد. دَه اونجی دَه اِلاج ازو ادامه دَد.»
«صبای شی سامری مجبور بود دَه سفر خو ادامه بِدیَه. او یگ کم پیسه دَه صایب اَوٹل دَد و درشی گفت: «اَزی مرتیکه نگاداری کو و اَگه اَزی کلوتر پیسَه خرج کَدِی، غیتیکه پس اَمادوم بلدِه تو خاد دَدُوم.»
باد ازو، عیسی از استاد شریعت پرسان کَد: «چیز فکر مونی؟ اَزو سه نفر کُدَم شی اَمسایَه ازو مرتیکه بود که دوزا اَزو دوزِی کدَد و او رَه زخمی کَدَد؟» استاد شریعت جُواب دَد: «امو که قد شی مهربان بود.» عیسی دَه او گفت : «تو بُورو و اینمی رقم کار کو.»
قصهی از کتاب مقدس: انجیل لوقا، فصل ۱۰ آیه ۲۵ تا ۳۷
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).