۲۸- ُکمرانِ جُوانِ پیسَه دار

یگ روز، یگ اُکمران جُوانِ پیسه دار‌ پیش عیسی اَماد و از او سُوال کَد: «استادِ خوب، باید چیز کار کنوم که زندگی ابدی دشته شوم؟» عیسی دَه او گفت: «چرَه ما رَه خوب موگی؟ تنا یکی یَه که خوبه و او خدایه. ولی اگه دل تو زندگی اَبدی مِیتِلبَه، از قانونای خدا پیروی کو.

او سُوال کَد: «از کُدَمای‎ شی باید پیروی کَنوم؟» عیسی جواب دَد: «قتل نکو، زِنا نکو، دُوزِی نکو، دروغ نَگِی، آته و آبِه خو رَه احترام کو و همسایه خو رَه امو رقم که خود خو رَه دوست دِیرِه، دوست دشته باش.»

ولی مرتیکه جُوان گفت: «ما تمام اِی فرمان رَه از ریزگِگِی خو تبالی پیروی کَدوم؛ دیگه چیز کار باید کنوم که زندگی اَبدی دشته شوم؟» عیسی سن‎ شی تُوغ کدَه و دَه او محبت کَد.

عیسی جُواب دَد: «اگه دل تو میتِلبَه که کامل باشی، بُورُو اَر چیز که دِیرِه سودا کو و پیسه ‎شی رَه دَه غریبا بِیدی و تو دَه آسمو گنج خاد دَشتی؛ باد اَزُو بِیَه و از مَه پیروی کو.»

وختی مرتیکه جُوان تُورای عیسی رَه شِنید، او غَدَر دیق شد از خاطریکه او کلو دارا بود و دل‎ شی نَمشُد که بیخِین دارایی خو رَه از دِست بیدیَه. او از عیسی روی گشتَند و از پیش ‎شی رافت.

باد اَزُو عیسی دَه شاگردای خو گفت:« داخل شُدون یگ پیسه‎دار دَه پادشایی خدا کلو سخته! اَرِی، تیر شُدون یگ اُشتر از سولاخ سِیزُو آسو تر اَزی یَه که یگ پیسه ‎دار دَه پادشایی خدا داخل شونه.»

وختی شاگردا گپای عیسی رَه شنیدن، اَیران مَندَن. اونا گفتن: «اگه اِی رقم باشه، خدا کِی رَه نجات خاد دَد؟»

عیسی سن شاگردا توغ کَد و گفت: «اِی بلدِه مردم ناممکِنَه که خودگون خو رَه نجات بِیدیَه ولی پیش خدا اِیج چیز ناممکن نیَه.»

پِترُس دَه عیسی گفت: «مو شاگردا کُل چیز رَه اِیله کِدیم و تو رَه پیروی مونیم، پاداش از مو چیز خِیله؟»

عیسی جواب دَد: «اَر کس که از خاطر از مه خانا، برارو، خوارو، آته، آبه، اولاد یا جَیداد خو رَه ایله کنَه ،۱۰۰ برابر شی رَه دَه دِست خاد اَوُرد و زندگی اَبدی نصیب شی خاد شد. ولی زیاد کسا که اول اَستَن آخیر خاد شُدن و زیاد کسا که آخیر اَستَن اول خاد شُدن.»