۴۱- خدا عیسی رَه از مُردا بَل مُونَه

باد ازیکه عسکرا عیسی رَه مصلوب کَدَن، رهبرای یهود دَه پِیلاتُس گفتَن: «او، عیسای دروغگوی، گفتَد که باد از سه روز از مُردا بَل خاد شد. چن نفر باید از قبر نگاداری کَنَن تا خاطرجَم شُونیم که شاگردای ‌شی جسد رَه دوزی نَمونَن. اگه اِی رقم کَنَن، اُونا خاد گفتَن که او از مُردا بَل شُده.»

پِیلاتُس گفت: «یگ تعداد از عسکرا رَه بُبرید و تا که میتنِین از قبر نگاداری کَنِین.» اَزُوختی اُونا سنگِ رَه که دَه دانِ قبر بود، مُهرلاک کدَن. اُونا عسکرا رَه اَم دَه اُونجی اِیشتَن تا خاطرجَم شونَن که اِیج کس نَمیتنَه جسد رَه دوزی کَنَه.

باد از روز مرگ عیسی، روز شبات بود. اِیج کس نَمیتنِست دَه روز شبات کار کَنَه، ازی ‌خاطر اِیج کُدَم از دوستای عیسی دَه سر خاک‌ شی نرافت. ولی باد از روزِ شبات، گَصُّبای گا، خاتونونِ زیاد تیار شدَن تا سر خاک عیسی بورَن. اُونا قصد دَشتَن دَه جسد‎ شی دوای زیاد بِزنَن.

پیش از رسیدونِ خاتونو، دَه قبر زلزله کلان رُخ دَد. یگ فرشته از آسمو اَماد. او سنگِ رَه که دان قبر رَه پوشَندَد، او طرف اِیشت و دَه بلِه‎ شی شِیشت. اِی فرشته رقم روشنی آتِشَکِ گُورگُوردُراغ اَلدی جَلَّس مُوکَد. عسکرای سر قبر، او رَه اُوش کدَن. اُونا اُوقس ترس خوردَه‌دَن که رقم مُردا وَرِی دَه زِمی پَریدَن.

وختی خاتونو دَه سر قبر رسیدَن، فرشته دَه اُونا گفت: «ترس نَخرین! عیسی دَه اِینجی نِیَه. او از مُردا بَل شُده، اَمو رقم که خود شی گفتَد! قبر رَه تُوغ کِید و بِنگِرنید. خاتونو مِنِه قبر رَه تُوغ کدَن که بِنگرنَن جسد عیسی رَه دَه کجا اِیشتَن. مگم جسد شی دَه اُونجی نبود!

اَزُوختی فرشته دَه خاتونو گفت: «بورید و دَه شاگردا بوگید که عیسی از مُردا بَل شده و او پیش از شُمو دَه جلیل خاد رافت.»

خاتونو اَیرُو مَندَه‌دَن و غَدَر خوشال بودَن. اُونا دَیدَه کدَن تا اِی خبر خوش رَه دَه شاگردا بُوگیَن.

وادِه که خاتونو دَه را بودَن تا بلدِه شاگردا خبر خوش رَه بُوگیَن، عیسی خود خو رَه دَه اُونا نِشو دَد. اُونا دَه پیش پای‌ شی سجده کدَن. اَزُوختی عیسی گفت: «ترس نَخرِین! بُورِین و دَه شاگردای مَه بُوگین که دَه جلیل بُورَن. اُونا ما رَه دَه اُونجی اُوش خاد کدَن.»