۴۲- پس اَمدون عیسی دَه آسمو

روزیکه خدا عیسی رَه از مُردا بَل کَد، دو نفر از شاگردای¬ شی دَه یگ شار نِزدیگ مورافتَن. وادِه که اونا را مورافتَن دَه بارَه اَمو چیزای که بلدِه عیسی رُخ دِدَد تورَه موگفتَن. اونا دَه ِای امید بودَن که او "مسیح موعود" باشَه، ولی باد اَزو او کُشتَه شد. یالی خاتونو گفتَن که او پَس زنده شده. اونا نَموفامیدَن چی رَه بَوار کَنَن.

عیسی دَه اونا نِزدیگ شد و کَد از وا دَه را رافتُو شروع کَد، ولی اونا او رَه نَشناختَن. عیسی سوال کَد که اونا دَه بارِه چیز خیل تورَه مُوگفتَن. اونا تمام چیزای رَه که دَه چَن روز گذشته بلدِه عیسی رُخ ددَد، دَه او گفتَن. اونا فکر موکدَن کَد یگ خارجی تورَه موگَن که نَمُوفامَه دَه اورشلیم چیز رُخ دِدَه.

اَزُوختی، عیسی دَه اونا توضیح دَد که کلام خدا دَه بارِه مسیح چیز گفتَد. خیلی وخت پیش، پیغُمبرا گفته¬دَن که آدمای پَلِید باعث موشَن که مسیح رنج بُبرَه و بُمرَه. ولی پیغُمبرا اِی رَه اَم گفتَن که او دَه روز سوم پَس بَل خاد شد.

وختی اونا دَه شاری که دو مرتیکه قصد دشتَن بُمنَن رسیدَن، قابُو شام شدَد. اونا عیسی رَه صلا زَد که کَد از وا بُمنَه، اَزُوختی او کَد از وا دَه یگ خانه رافت. اونا شِیشتَن تا نان شاو خو رَه بُخرَن. عیسی یگ نان خُشک رَه بَل کَد، خدا رَه بخشِه اَزو شُکر کَد و باد اَزو او رَه میدَه کَد. یگ دَفَه¬یِی، یگی از وا شناختَن که او عیسی یَه. ولی دَه اَمو لازَه، او از نظر از وا غَیب شد.

اَمو دو مرتیکه دَه یگدیگه خو گفتَن: «او عیسی بود! اَمزو خاطر وادِه که او کلام خدا رَه بلدِه از مُو توضیح میدَد مُو هیجان ¬زدَه بودیم!» اونا فورَن اُونجی رَه ترک کَدَن و پَس دَه اورشلیم رافتَن. وَختیکه وا رسیدَن، اونا دَه شاگردا گفتَن: «عیسی زنده یَه! مُو او رَه اُوش کَدیم!»

وختیکه شاگردا تورَه موگفتَن، عیسی یَکَّی دَه اتاق دَه بین از وا ظایِر شد. او گفت: «درود دَه شُمو!» شاگردا فکر کَدَن او یگ روحَه، ولی عیسی گفت: «چَرَه شُمو ترس خوردِید؟ چرَه شُمو فکر نَمنِید اِی واقعَن ما یُوم، عیسی؟ دِست و پای مَه تُوغ کِید. ارواح رقَم از مَه اَلدِی جان نَدرَن.» بلدِه اَزی که نِشُو بِیدیَه او یگ روح نِیَه، او یَگُو خِیل بَلدِه خوردو تَلبِیست. اونا او رَه یگ کَمگ مایی دَدن و او، او رَه خورد.

عیسی گفت: « اَر چیز که کلام خدا دَه بارِه از مَه مُوگَه، رُخ خاد دَد، ما بلدِه شُوم گفتُوم که باید رُخ بِیدیَه.» باد اَزو عیسی دَه اونا کُمگ کَد تا کلام خدا رَه خوبتر بُفامَن. او گفت: «وَختا پیش، پیغُمبرا نوشته کدَن که ما، "مسیح موعود" رنج خاد بُردُم، خاد مُردُم و باد اَزو دَه روز سوم از مُردا بَل خاد شدُم.»

«پیغُمبرا اِی رَه اَم نوشته کَدَن که شاگردای مَه پیغامِ خدا رَه اعلان خاد کَدَن. اونا دَه اَرکس خاد گفتَن که توبه کَنَن. اَگَه اونا توبه کَنَن، خدا گناهای از وا رَه خاد بُوبُخشَه. شاگردای مَه اِی پیغام رَه از اورشلیم اعلان خاد کدَن. اَزُو باد اونا پیش تمام گُرُوای مردم دَه اَر جای خاد رافتَن. شُمو شایِد تمام اِی چیزای که ما گفتُوم، انجام دِدُوم و اَر چیز که دَه مَه رُخ دَد، اَستِین.»

تا ۴۰ روز دیگه، عیسی چَن بار دَه شاگردای خو ظایِر شد. یگ دَفَه، او اَینَم دَه زیادتر از ۵۰۰ نفر دَه یگ زمان ظایِر شد! او از طریقای مختلف دَه شاگردای خو ثابت کَد که او زنده یَه. او، اونا رَه دَه بارِه پادشایِی خدا تعلیم دَد.

عیسی دَه شاگردای خو گفت: «خدا دَه مَه اِی حق رَه ددَه که بلِه اَرکس دَه آسمو و زِمی سلطنت کَنُوم. اَزی خاطر ما یالی دَه شُمو مُوگُوم که: بُورِین و دَه تمام گرُوای مردم شاگرد جُور کِین. بلدِه انجام اَزی، شُمو باید اونا رَه دَه نام پدر، پسر و روح القدس تعمید بِدید. شُمو اَمو رقَم باید اونا رَه تعلیم بِدید تا از اَر چیز که ما دَه شُمو اَمر کِدُوم پیروی کَنَن. دَه یاد شُوم باشَه، ما دایِم کَد از شُمو خاد بودُوم.»

چهل روز باد اَزیکه عیسی از مُردَا بَل شد، او دَه شاگردای خو گفت: «دَه اورشلیم بُمنِید تا وختیکه پدرم شُمو رَه قدرت بیدیَه. او اِی کار رَه کَد رَیِی کَدونِ روح القدس دَه شُمو انجام خاد دَد.» اَزُوختی عیسی دَه آسمو رافت و یگ آوُر او رَه از چِیم از وا تاشَه کَد. عیسی دَه آسمو دَه دِست راس خدا شِیشت تا بلِه تمام چیزا سلطنت کَنَه.