۴۷- پولُس و سیلاس در فیلیپی

دَه دورانیکه سولُس دَه سراسر امپراطوری روم سفر مُوکَد، او از نام رومی خو "پولُس" استفاده مُوکَد. یگ روز پولُس کَد رفیق خو سیلاس دَه شار فیلپی رافتَن که خبر خوش دَه بارِه عیسی رَه موعظه کَنَن. اونا دَه یگ جای بیرون از شار دَه لب دریا رافتَن که دَه اونجی مردم بلدَه دعا کدو جَم شدَه‎دَن. دَه اُونجی، اونا کَد یگ خاتون تاجر که لیدیه نام دَشت، دیدَن کَد. او خدا رَه دوست دَشت و او رَه پرستش موکَد.

خدا لیدیه رَه کُمگ کَد که پیغام دَه بارِه عیسی رَه بَوار کنَه. پولُس و سیلاس، او رَه کَد فامیل شی تعمید ددَن. او از پولُس و سیلاس خاست که دَه خانه‎ اَزو بِشیَن و ازُوختی اونا دَه اُونجی شِیشتَن.

پولُس و سیلاس زیادتر وختا مردم رَه دَه جای که یهودیا بَلدِه دعا جَم مُوشُدَن، دیدار مُوکَدَن. اَر روز که اونا اُونجی را مورافتَن، یگ دختر کنیز که جِنتُو بود، وارَه گِیتَه موکَد. او دَه کُمگ جِن، آینده رَه بلدِه مردم پیشگویی موکَد. ازی خاطر او دَه عنوان پالگیر، پیسِه زیاد بلدِه اربابای خو جَم مُوکَد.

وختیکه اونا را مورافتَن، دختر کنیز چیغ میزَد: «اِی مرتیکو خذمتگارای خدای متعال اَستَن. اینا رای نجات رَه بلدِه شوم موگیَن!» او اُقس اِی کار رَه کَد که پولُس ناراحت شد.

دَه آخر، یگ روز که دختر کنیز دَه چیغ زدو شروع کَد، پولُس رُوی خو دَور دَد و دَه جِن که دَه او دختر بود، گفت: «دَه نام عیسی، از او بُور شُو.» اَمو لازه، جِن اَز اُو بور شد.

خونده‎گُونِ دختر کنیز کلو قار شی بَل اَمادَن! اونا فامیدَن که به غَیر جِن، دختر آینده رَه دَه مردم گفته نمیتینَه. دَه اِی مانا بود که مردم باد اَزی دَه خونده‎گُون اَزو، پَیسَه نَمیدیَن تا آینده از وا رَه بوگَه.

اَزُوختی خونده‎گُونِ دختر، پولُس و سیلاس رَه دَه پیش مقامای رومی بُردَن که اونا، پولُس و سیلاس رَه ٹب کَدَن و باد ازو وا رَه بندی کدَن.

اونا پولُس و سیلاس رَه ده اَمزُو جایی بندی خانه اندَختَن که نگابانای زیاد دَشت. اونا اَینُم پایای اَز وا رَه دَه چُوایِی کٹه بسته کَدَن. دَه نِصپای شاو، پولُس و سیلاس سرودای پرستشی خدا رَه مِیخاندَن.

یگ دفه‎ی، یگ زلزله ماکم شد. تمام دروازای بندی خانه واز شد و زنجیرای تمام بَندِیا پارَه شد.

باد اَزو زندان وان بیدار شد و دید که دروازای بندی خانه واز شده. او فکر موکَد تمام بَندِیا فرار کَدَن. او ترس خوردَد که مقامای رومی او رَه خاد کُشت بلدَه اَزیکه زندانیا رَه اِیشتَه تا توتّا کَنَن. اَزی خاطر او قصد دَشت خودکشی کَنَه ولی پولُس او رَه دید و جیغ زد: «صبر کو! خود خو رَه اوگار نکو. مو بِیخِی اِینجی اَستِیم.»

زندان‎وان لرزَه کَدَه دَه پیش پولُس و سیلاس اَماد و پرسان کَد: «چیز کار کَنوم که نجات پیدا کنوم؟» پولُس جواب دَد: «دَه عیسی، خداوند ایمان بَیرُو. خود تو و فامیل تو نجات پیدا خاد کَدِین.» باد اَزو زندان‎وان، پولُس و سیلاس رَه دَه خانه خو بُرد و زخمای ‎شی رَه شُشت. پولُس خبر خوش دَه بارِه عیسی رَه بلدِه اَرکس دَه خانه اَزو موعظه کَد.

زندان‎وان و تمام فامیل ‎شی دَه عیسی ایمان اَوُردَن و پولُس و سیلاس وا رَه تعمید ددَن. باد اَزو زندان‎وان دَه پولُس و سیلاس آو و نان دَد و اونا کَد یکدیگه خو خوشالی کَدَن.

صبای ‎شی رهبرای شار، پولُس و سیلاس رَه از بندی خانه اِیلَه کَدَن و اَز وا خاستَن که از فلیپی بُورَن. پولُس و سیلاس لیدیه و باضی رفقای دیگه خو رَه ملاقات کَدَن و اَزوپاس از شار بُور شدَن. خبر خوش دَه باره عیسی دَه آل پخش شدو بود و کلیسا اَم رشد موکَد.

پولُس و دیگه رهبرای مسیحی دَه شارای زیاد سفر مُوکَدَن. اونا خبر خوش دَه باره عیسی رَه دَه مردم موعظه مُوکَدَن و اونا رَه تعلیم مِیدَه‎دَن. اونا نامه ‎های زیاد بلدِه تشویق و تعلیم ایماندارا دَه کلیساها نوشته کَدَن. باضی اَزی نامه ‎ها دَه کتابای، کتاب مقدس نوشته شدَن.