۷- خدا یعقوب رَه برکت مِیدیَه

وختی بچا کلان شدن، یعقوب دوست دَشت دَه خانه‎ باشه ولی عیسو دوست دَشت اَیوانا رَه شکار کَنَه. رِبِکا یعقوب رَه دوست دَشت ولی اسحاق عیسو رَه دوست دَشت.

یگ روز وختی عیسو از شکار اَماد، او غَدر گُشنا شدَد. عیسو دَه یعقوب گفت: «امزو نان که جور کِدی، یَقس شِی ما رَه بِدی.» یعقوب در شِی گفت: «اول کَد مَه وادَه کو، اَرچیز رَه که از خاطر اول پیدا شُدو بلدِه تو میرسَه، تمام‌ شِی رَه در مه بِدی.» عیسو وادَه کَد که تمام او چیزا رَه دَه یعقوب بدیَه. باد اَزُو یعقوب یَقس نان بلدِه شِی دَد.

اسحاق دل شِی بود که برکت خو رَه دَه عیسو بیدیَه. مگم پیش اَزِی کار، رِبِکا و یعقوب او رَه فریب دَد، یعقوب خود خو رَه دَه جای عیسو زَد. اسحاق پیر شدَد و دیگه نمِیتنِست بینگِرنه. اَزُوختی یعقوب کالای عیسو رَه پوشید و پوست بُز رَه دَه بَلِه گردُو و دِستای‌خو اِیشت.

یعقوب دَه پیش اسحاق اَماد و گفت: «ما عیسو یُوم و اَمدوم که ما رَه برکت بیدی.» وختی اسحاق موی بُز رَه دِست زد و کالای شِی رَه بوی کَد، فکر کَد عیسو یَه و او رَه برکت دَد.

عیسو از یعقوب بیزار بود، از خاطریکه او، حق اول پیدا شُدو و برکت ‎شِی رَه دُوزی کدَد. اَزُوختی نقشه کشید که باد از مرگ آتِه خو، یعقوب رَه بُکشَه.

ولی رِبکا از تصمیم عیسو خبر شد. باد اَزُو او و اسحاق، یعقوب رَه دَه یگ جای دور رَیی کَد که کَد خویشای رِبِکا زندگی کَنَه.

یعقوب سالای زیاد کَد خویشای رِبِکا زندگی کَد. دَه اُو وخت یعقوب طُوی کَد و ۱۲ بچه و یگ دُختر دَشت. خدا یعقوب رَه کلُو بَیُو کَد.

یعقوب باد از ۲۰ سال دوری از خانه‎ خو دَه کنعان، کَد آل‎آولاد، خذمتگارا و تمام گَلایی اَیوانای خو، پس دَه کنعان اَماد.

یعقوب کَلُو ترس خوردَد از خاطریکه فکر موکَد عیسو تبالی قصد درَه که او رَه بُکشَه. اَزُو ‎خاطر زیادی از اَیوانای خو رَه بلدِه عیسو تحفه رَیِی کَد. خذمتگارایی که اَیوانا رَه دَه عیسو اَورده‎دَن، دَه او گفتن: «اِی اَیوانا رَه خذمتگار تو یعقوب بلدِه تو رَیی کدَه ، او دَه زودی میَه».

ولی عیسو دیگه قصد نَدَشت که دَه یعقوب ضرر بِرسِّنَه، دَه عِوَض او کلو خوشال بود که بسَم یعقوب رَه بینگرنَه. اَر دو برار دَه آرامی دَه کنعان زندگی موکَدن. باد اَزو اسحاق مُرد و یعقوب و عیسو او رَه دَفن کَدَن. پیمانی رَه که خدا کَد ابراهیم بسته کدَد، باد از اسحاق دَه یعقوب رسید.