۸- خدا یوسف و فامیل شی رَه نجات میدیَه
باد از سالای زیاد، وختیکه یعقوب یگ مرتیکه پیر بود، بچه نازُولَی خو یوسف رَه رَیی کَد تا از دیگه بِرارون خو که چِپونِی موکدَن، اَوال بِگرَه.
بِرارُونِ یوسف اَزُو بَدبُور بودن، بَلدِه اَزیکه آته شی یوسف رَه کلو دوست دشت و یوسف خاو دِدَد که بلِه ازوا اُکومت خاد کَد. غیتیکه یوسف پیش برارون خو اَماد، اونا او رَه بندی و دَه برده فروشا سودا کَدن.
پیش اَزیکه بِرارُونِ یوسف دَه خانه بِرسَن، چپن یوسف رَه پاره کَدَه و دَه خون بُز چَل کدَن. اونا چپن رَه دَه آته خو نِشُو ددَن که او فکر کنه یگ اَیوان دَرِندَه یوسف رَه کُشته. یعقوب کلو دِق شد.
برده فروشا، یوسف رَه دَه مصر بُردن. مصر یگ مُلگ کلان و زُورتُو دَه بغلُونِ دریای نیل بود. برده فروشا یوسف رَه یگ برده اَلدِی، دَه یگ مقام پولدار اُکومتی سودا کَدَن. یوسف دَه ارباب خو خوب خذمت موکد و خدا یوسف رَه برکت دَد.
خاتون ارباب شی شَلَّه بود که کَد یوسف خاو کنه ولی یوسف قبول نَکد که اَزی را، دَه برابر خدا گناه کنَه. او قار شی اَماد و دَه پای یوسف تُومت ناق بسته کَد، ازو خاطر یوسف دِستگیر و بَندِی شد. او اَینَم دَه بندِی خانه دَه خدا وفادار مَن و خدا او رَه برکت دَد.
باد از دو سال، یوسف گرچن که بیگناه بود، مگم تَبالَه بَندی بود. یگ شاو فرعون که مصریا اونا رَه پادشایون خُو موگفتن، دو خاو دید که او رَه زیاد آزار مِیدَد. اِیج کُدَم از مشاورای شی، خاوای فرعون رَه مانا نَتَنِستَن.
خدا دَه یوسف قدرت مانا کدون خاو رَه ددَد. دَه ای دلیل، فرعون یوسف رَه از زندان دَه پیش خو تَلبِیست. یوسف خاو رَه بَلدِه شی مانا کد و گفت: «قراره که خدا هفت سال سِیرِی بَیرَه و باد ازو هفت سال دیگه گشنگی بایَه.»
فرعون اُوقس زیر تاثیر یوسف رافت که او رَه دَه عنوان دویُم نفر زوردار دَه تمام مصر انتخاب کَد.
یوسف بَلدِه مردم گفت که دَه طول هفت سال سِیری، خوب کلو غاله ذخیره کنن. وختی هفت سال گشنگی رسید، یوسف غاله رَه دَه مردم سودا کَد تا که اونا غاله بَسغو بلدِه خوردو دَشته شَن.
گُشنگی تنا دَه مصر شدید نبود بلکه دَه کنعان اَم که یعقوب کَد آلاولاد شی دَه اونجی زندگی موکدَن، شدید بود.
ازو خاطر یعقوب بَچّای کلان خو رَه بلدِه غاله خریدو دَه مصر رَیِی کَد. برارُون شی غیتیکه بلدِه خریدون غاله دَه پیش یوسف اِیستَه شدَن، یوسف رَه نَشِناختَن ولی یوسف اونا رَه شناخت.
باد اَزیکه یوسف برارون خو رَه امتحان کَد که فرق کدَن یا نه، دَه اونا گفت: «ما برار شوم یوسف استوم! ترس نخرید. شمو کار بدی کدید غیتیکه ما رَه دَه عنوان یگ برده سودا کدید ولی خدا از کار بد دَه رای خیر استفاده کد! بَیِن دَه مصر زندگی کید. ما مِیتنُوم که خرج شمو و آلاولاد شوم رَه تیار کنوم.»
غیتیکه برارون یوسف پس دَه خانه رافتن، کَد آته خو یعقوب گفت که یوسف تَبالی زنده یَه، او کلو خوشال شد.
گرچن که یعقوب یگ مرتیکه پیر بود، او کَد تمام آلآولاد خو دَه مصر رافتن و تمام شی دَه اونجی زندگی موکدَن. پیش ازیکه یعقوب فوت کنه، تمام بچای خو رَه برکت دَد.
واده و پیمانِ رَه که خدا دَه ابراهیم دِدَد، دَه اسحق و باد ازو دَه یعقوب، ۱۲ بچه شی و آلاولاد شی رسید. نبِیرِه ۱۲ بچه، ۱۲ قبیله اسرائیل شدَن.
قصهی از کتاب مقدس: کتاب پیدایش، فصل ۳۷ تا ۵۰
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).