۴۲- ُورگیردین عیسی اَر آسْمُو

روژی کِه خدا عیسی اِ نُوم مِردِی‎ل هیز داتِی، دو نفر اِ شاگردل مُوقِه کِه مَچیان اَ یَکی اِ شیرل نِزیک، اِ بارَه اَوَه کِه اَرِه عیسی اتفاق کَتی صُبَتُونَه مَکِرد. اُوِن امیدوار بین کِه عیسی هَر اَ مسیح موعودَه بو، اَما اُو کُوشِریائی. ایسه ژن‎ل موشِن کِه اُو دُوآرَه زِنی بی‎یَه، اَما شاگردل نِمَزانِستُو چَه باور بِکَن.

عیسی نِزیک بی اَ شاگردل ئو وَ گَرد اُوِن حَرف داتِی اَما اُوِن اُوئو نَشْناخت. عیسی اِ اُوِن پِرسی‎تِی کِه اِ بارَه چَه صُبَتَه مَکَن. وَ عیسی وِتُو کِه صُبَتُو اِ بارَه اتفاق‎لی کَه کِه اِ اِیی چَن روژَه، اَرِه عیسی پِیش هَتی. اُوِن فکرُونَه مَکِرد کِه عیسی خَریوی کَه کِه اِ ماجرال اورشلیم بی خَوَرَه.

اَسَه عیسی اَرِه اُوِن تُوضی داتِی، کِه کَلُوم خدا اِ بارَه مسیح چَه وِتی‎تِی. وِرِه یَه پیامبرل وِتی‎یُو کِه شرورل مسیح شِکَنجَه مَکَن ئو اُو مَکُشِن، ولی اُو اِ روژ سِئِم زِنیا ماو.

وَخْتِی اَ دو پِیائَه رَسین اَ جا، دِ شُو بی. اُوِن مِکیس عیسی‎ئو کِرد کِه شُو وَ گَرد اُوِن بِمینِی، اُو هَم وَ گَرد اُوِن چِی اِ نُوم مالی. وَخْتِی نیشتِن اَر سَر سِفِرَه شُوم، عیسی نُون اُورداشتِی ئو شکرگزاری کِردِی اَوَه دو کُوت کِردِی. یِهُو چِیم‎لُو واز بی ئو دَرجا اُوئو شِناخت. وَلی هَر اَ مُوقَه عیسی اِ وَر چیم اُوِن نادیار بی.

اَ دوئَه وَ یَکتِری وِتُو: «اُو عیسی بی، اِ اِیی جهتَه مُوقِه کِه نویسِریای کِتآو مقدس اَرِنمُو توضی‎ئَه میاتِی، دل اِ نُوم سی‎نَمُو مَتَپیا.» اَسَه دَر جا اُورگیردین اَ اورشلیم ئو وَخْتِی کِه رَسین، وَ شاگردل وِتُو: «عیسی زِنی‌یَه! اِیمَه اُومُو دی‎یَه.»

هَر اِ اَ حالَه کِه سرگرم گَپ ئو گُفت بین، یِهُو عیسی اِ نُوم اُوِن ظاهر بی ئو وِت: «سِلامَتی اَر هُومَه بو!» شاگردل گُومُنُو کِرد کِه روحَه مُوی‎نِن، اَما عیسی وِت: «اَرّا زیلَتُو چِی! شِک دیری‎نُو کِه مِ عیسی‎ئِم؟ سِیل دَس‎ل ئو پائلِم بِکَن، روح‎ل چی مِ بَدَن نِرِن.» ئو اَرِه اَوَه کِه وَ اُوِن نیشُون دِ کِه روح نی‎یَه، اِ اُوِن گِستِی کِه وَ اُو چی‎ئِی بِئن تا بیرِی. اُوِن کُتِی ماهی‎ئو دا اَ بی ئو عیسی اَوَه حُواردِی.

عیسی وِت: «مِ وَ هُومَه وِتِم کِه هَرچِی اِ کَلُوم خدا اِ بارَه مِ وِتیائَه، بایس اتفاق بِکُوئِی.» اَسَه عیسی وَ اُوِن کُمَک کِردِی تا کَلُوم خدا بیتِر بِفیمِن. اُو وِت: «اِ زِمُون‎ل دویر، اِ کِتآول پیغَمبرل نویسِریائی کِه مسیح موعود بایس رنج ئو زَمَت بُوی‎نِی، بِمِرِی ئو روژ سِئِم اِ نُوم مِردِی‎ل هیز بِکِه.»

« ئو پیغمبرل نویسُونُونَه کِه شاگردل مِ کَلُوم خدا اعلامَه مَکَن ئو وَ کُل مَرْدِمَه موشِن کِه بایس توبَه بِکَن. هَر کَس کِه توبَه بِکِه، خدا گناه‎لی مَوَخشِی. شاگردل مِ اعلام اِیی پِغُومَه اِ اورشلیم شروعَه مَکَن، اَسَه مَچِن اِ نُوم کُل قُوم‎ل ئو وَ کُل جائی مَچِن. هُومَه شاهد حَرف‎ل، کارل ئو کُل اتفاق‎لی کینُو کِه اَرِه مِ پیش هَت.»

عیسی اِ مدت چِل روژ دُما زِنی بی‎ئِن اِ نُوم مِردِی‎ل، فِرَه وژ وَ شاگردلی نیشُو داتِی. اُو حتی یِه گِل وژ هُم زِمُون وَ بیشتِر اِ 500 نفر نیشُو داتِی. اُو وَ ری‎ل جورآجوری وَ شاگردلِی ثابت کِردِی کِه زِنی‎یَه ئو وَ اُوِن اِ بارَه پادشاهی خدا تعلیمَه میاتِی.

عیسی وَ شاگردل فَرماش کِردِی: «خدا کُل اختیارل زَمی ئو آسْمُون داسی اَ مِ. پَس بِچِن ئو کُل قُوم‎ل بِکَن اَ شاگرد مِ ئو اُوِن وَ نُوم باوَه، کُر ئو روح‎القدس تعمید دَن ئو وَ اُوِن نیشُو دَن کِه چِطُور اِ کُل دستورلِی کِه وَ هُومَه دامَه اطاعت بِکَن. وَ ویرتُو بو کِه مِ همیشَه هام اَ گَرد هُومَه.»

چِل روژ دُما اَوَه کِه عیسی اِ نُوم مِردِی‎ل هیز گِرتِی وَ شاگردلِی هُونَه فَرماش کِردِی: «اِ اورشلیم بِمی‎نِن تا باوَه مِ وَ رِ کِردِن روح‎القدس، وَ هُومَه قدرت بِئ.» دُما اَوَه، عیسی اِ بِراوَر چِیم‎ل اُوِن ویرِه آسْمُون چِی اِ رُو ئو اِ اُورِی نادیار بی. عیسی نیشت اَر دَس راس خدا تا اَر کُل چی حکومت بِکِه.