27. २७.असल सामरीयो कथा

कायाक, यहुडी ब्‍यवस्थौ निपुण काट जना गुरु येशुलेठाङ होसकुङ परिक्षा जाट्‍की डेम राहा, “गुरुज्‍यु, अनन्‍त जीवनौ हकडार छान्‍की ङा ही जाटीङ?” येसुये जवाफ याहा, “परमेसोरौ ब्‍यवस्‍थाङ ही रीक्‍ङने?”

होसे ब्‍यवस्‍थौ निपुण भर्‌मीये परमेसोरौ ब्‍यवस्‍थै इट डेले डेम जवाफ याहा, “नीये लहो परमप्रभु परमेसोरकी लहो सारा रीडये, लहो सारा प्रानै, लहो सारा शक्‍तिये र लहो समझ शक्‍तिये प्रेम जाटो अनी लहो छिमिकीकी लाहाकी लेखान प्रेम जाटो।” येसुये जवाफ याहा, “नीये ठिक न डेया।”

तर होसे ब्‍यवस्‍थौ निपुण भर्‌मीये लाहाकी धर्‌मि ठहरीकी मीमन जाटा, होटबाटै होचे गिना, “ङौ छिमेकी सु हो त?”

येसुये होसे भर्‌मीकी काट कथा डेयार जवाफ याहा, “काट जना यहुडी भर्‌मी यरुसलेमौ लाम छानार यरिहो पटिक नुङ्‍ङन लेया।”

“ह्‍वामन लेनाङ, होसे भर्‌मीकी खुसकुङ समुहे लुट्‍डीया। होखुरीकै होसेखाटा लेच पट्‍ट न ठोकको आल्‍हा र होसकी अधमरो छान्‍च जाट्‍न डुङा। होसन्‍हुइङ होखुरीकै होसे भर्‌मीकी डासार होटै ह्‍वा।”

“होटै कालापाङ, काट जना यहुडी पुजाहारी र होसे न लाम छानार राम्‍हन लेया। जब होसे धार्मिक अगुये होसे घाइट्‍या पार्‍न डाच भर्‌मीकी डाङा, होसे अर्‍को न लाम छानार पार्‌च छेउ छानार नुङा र होसे भर्‌मीलकीङ टर्‌कडीसार ह्‍वा र लहो लाम लक्‍डीसा।”

“होङ्‍च छान्‍च वास्‍टै बेर माछान्‍न न, काट जना लेवी र होसे न लाम छानार राहा। (लेविको यहुडीकुङ काट कुल लेया आस्‍को मन्‍दिराङ पुजाहारीकोलाक सहायता जाट्‍नन्‍या।) होसे लेवी र लामौ पर्‌च छेउलकीङ ह्‍वा र होसे घाइट्‍या छान्‍च भर्‌मीकी वास्‍टा माजाटा।”

“होसे लामलकीङ न नुङ्‍च अर्‌को भर्‌मी काट जना सामरी लेया। (सामरीको यहुडीकुङ होसे सन्‍टान लेया कि जुनै अरु राष्‍ट्‌रुङ भर्‌मीकोलाक ब्‍याहा जाट्‍नन्‍या। सामरीकै र यहुडीकै (काटै काटकी घृणा जाट्‍नन्‍या) । तर जब होसे सामरीकै होसे यहुडी भर्‌मीकोलाक डाङा, र होच्‍यो मीमन डयै न्‍हेपा। होटबाटै होचे होसकी यहुडीको मीटाक सहानुभुति टान्‍हाका र होच्‍यो म्‍हाकोवाङ पट्‍टी लैडीम याहा।

“अनी होसे सामरीये होसे यहुडीकी लहो गधामिटाक काल्‍हाका र होसकी लामुङ छेवाङ लेच काट पौवाङ आल्‍हार होसे सामरीये होच्‍यो स्‍याहार जाटा।”

“अर्‌को डिन, होसे सामरी ह्‍वाकी पर्‌च लेया। होचे होसे पौवौ मालिककी चेक्‍जा पैसा याहार डेया, “इच्‍यो ख्‍याल जाट्‍न यान्‍ही, अनी इडीक नाकोकी इसे डेनाङ वास्‍टै खर्‌च नुङा डेनाङ, ङा ल्‍हेसार रान्‍हाङ याल्‍हे।”

होसन्‍हुइङ येसुये ब्‍यवस्‍थौ होसे निपुण भर्‌मीकी डेया,“नाङ्‍की ही सेले? होसे मध्‍याङ कुसे चहीँ होसे घाइट्‍या भर्‌मीयो छिमेकी हो?” होचे जवाफ याहा, “होसे न जुन चहीँये डया टान्‍हाका।” येसुये होसकी डेया, “नाङ र नुङ्‍ना र होट न जाटो।”