31. ३१.येसु डीमीटाक ह्वा
अनी भीडकी बिदा याहार येसुये चेलाकोलाक डुङ्गाङ काल्हार समुन्डरौ पार्च छेउलाङ नुङ्नी डेया। भिडकी बिदा याछ पछि होसको प्रार्थना जाट्कीयो लागि डाँडालाक नुङा। येसु होला मेखोला काट न लेया, अनी नाबिक अबेर सम्म प्रार्थना जाट्न ङुवा।
चेलाको लहो डुङ्गा क्योट्न न लेया। टर नाबीक अबेरसम्माङ र होखुरीक समुन्डरौ मीघ्याङ टाम्ह भ्यामन्या। वास्टै कठिनखाटा होखुरीक डुङ्गा क्योट्न न लेया हिजैडेनाङ सक्टीसाली आँधी होखुरीककुङ विपरीट क्योस्नन लेया।
येसुये प्रार्थना जाट्न भ्याचपछि होसको चेलाको लेठाङ नुङा। होसको समुन्ड्रौ डी मीटाक ह्वाचै होखुरीक लेच पटीक डुङ्गालाक नुङा।
जब चेलाकै येसुकी डाङा, होखुरीक साफ्फी बीर्हीया हीजैडेनाङ भुत डाङ्ङन लेच होखुरीकै आर्मीटा। होखुरीक बीर्हीमने डेम येसुकी ठाहा लेया, होटबाटै होसकै होखुरीककी आर्घा र डेया, “माबिर्हीनी। ङा हो”
टब पट्रुसै येसुकी डेया, “गुरुज्यु, इडीक नाको न हो डेनाङ, ङाकी नाको लेठाङ डी मीटाक छानार राछ आग्या यान्ही।” येसुये पट्रुसकी डेया, “रान्ही।”
होटबाटै, पट्रुस डुङ्गालकीङ बाहिर ख्योहा र डी मीटाक येसु टोङ्हछ ठाउँलाक ह्वाकी पा। टर काटछिन ह्वाचपछि, होचे लहो मिमिकको येसुलकीङ अरु पटिक न आल्हा अनि छालको पटिक ङोस्चै आँधीकी महसुस जाट्की ठाला।
टब पत्रुस बिर्हिया र डीयाङ ठाखी पा। अनि इट डेचै, “गुरुज्यु, ङाकी जीवाटाक्नी!“
पत्रुस र येसु डुङ्गाङ काल्छ पछि आँधी तुरुन्तै रोकडीसा अनी डी शान्त छाना। चेलाको छक्क पर्या। होखुरीककै इट डेचै येसुओ आराधना जाटा, “साच्चै, नाको परमेसोरौ मीजा हो।”
बाइबलुङ कथा: मत्ती १४:२२-३३; मर्कूस ६:४५-५२; यूहन्ना ६:१६-२१ लकीङ
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।