3. रेल

खूब दिह्या पासे, दुनियामाय खूब माअहे रोय. त्ये खूब लबाड आन वोखो देखाडनारे ओय गोयले आते. त्ये ओले खराब आते का देवाय योक मोठी रेलके या दुनियाल नाश कोअना निर्णय लेदो.

पेन देव नोहाके आतो खुश आतो. तो लबाड माहाम रोनारो योक हारो माहु आतो.देवाय नोहाल आख्या का तो योक मोठी रेल ली येनारो हेय. त्याहाठी, त्याय नोहाल योक मोठी उडी बोनाडा आख्या.

देवाय नोहाल लोगबोग १४०मिटर लांबा,२३ मीटर वेसळां आन १३.५ मीटर उची उडी बोनाडा आखी नोहाल ती लाकडाके बोनाड्ना आता आन त्यामाय तीन मजला,खूब खोल्यो, हूड आन योक खिडकी बोनावना आंता. ती उडी नोहो त्या कुंटूब, आन दोरतीवोरे बादी जाती जनावरे ती रेलीकोय हारे राखी.

नोहाय देवा गोठ मानी. त्याय आन त्या पोहोहाय तोहडीज उडी बोनाडी जेहेके देवाय त्याहाल आखला आता. काहाका ती उडी खूब मोठी आती त्याहाठी तील बोनाडाहाठी वार वोरहे लाग्ये. नोहाय लोकहाल येनारी रेलीबद्द्ल आन त्याहाल देवा ऐहे फिराहाठी आख्या. पेन त्याहाय त्यावोय बोरसो नाय कोयो.

देवाय नोहाल आन त्या कुंटूबाल त्याहाहाठी आन जनावरांहाठी खायना साठो कोरा हुकुम देनो. जोवे बादा तियारी आता, तोवे देवाय नोहाल आख्या का ई वेळ त्याय, दोनारी त्याय तीन पोहोहा, आन त्याहा दोनाऱ्या – बादे मीळीन आठ जांहा उडीमाय जायना आता.

देवाय बादा जनावरहा आन चीडहा नर आन मादी नोहाही दोवाड्यें याहाठी का ते उडीम जाय सके आन रेलीम हारे रोय सके.देवाय ऐहेके बादि जाती सात दोनारा आन सात दोनारीहील दोवाडी देने ज्याहा वापार चढवाहाठी ओय सके.जोवे त्ये बादे उडीम पोची गोये तोवे देवांज उडी बांअना बंद कोया.

तोवे पाअ पोडा सुरु जायो, आन पाअ पोडतो गोयो, पोडतो गोयो. नाय रुकायो ४० दीही आन ४० रात्यो पाअ पोडतो रोयो.बादि दुनिया योका-योक वस्तू, का उचामाय उचा डोगा बी पाअयामाय बुडी गोया.

उखाली दोरतीवोय रोनारी योका-योक वस्तू मोय गोई,ज्ये माअहे आन जनावरहाल सोडीन जे उडीम आते. ती उडी पाअया वोय तोरंगाती रोयी आन उडी माजेने योका-योक वस्तू बुडनापाने रोय गोयी.

पाअ पोडना रूकान,पाच मोयना हुदी उडी पाअया वोय तोरंगाती रोयी, आन त्या दिह्याम पाअ कमी ओता आता.तोवे योक दिही ती उडी डोगा सेंडीम जायन टेकी,पेन दुनिया आमी बी पाअयाकोय डाकाली आती तीन मोयनाहा कोय, डोगहा सेडी देखाती आती.

आजू पासे चाळीस दिह्याके,नोहाय योका नेंडाडाल ई हेराहाठी बारे दोवाड्या का पाअ उखाय गोयला हेय. तीअ नेंडाडा उखाली दोरती होदाहाठी ऐहे-तेऐ फिरतांता रोया, पेन त्याल ओहडो काय जागो नाय मिळ्यो.

आजू पासे नोहाय योक कबूतर बारे दोवाढ्यो.पेन त्यालबी उखाली दोरती नाय मिळी,याहाठी तो नोहापाय पासी यी गोयो.योक आठवड्या पासे त्याय त्या कबुतराल दोवाड्या,आन ती त्या चोचीम योक जैतूना जाडा डाहागी लीन पासी येनी. पाअ आटाय रोयला आता, आन जाअडे पासी उदते आते.

नोहाय योक आठवड्या आजू वाट ऐअयी आन तिसरेदा ती कबुतरील बारे दोवाड्या. आमी तील बोहना जागो मिळी गोयो आन ती पासी नाय येनी. पाअ उखाय रोयला आता.

बेन मोयना पासे देवाय नोहाल आख्या, ‘’आमी तूअ आन तोअ कुटुंब आन बादे जनावरे उडीमायने निगी या. खूब बादा पोहहाल आन पोहो-पोहाल जन्म दा आन दोरतील बोय दा.’’ सेंले नोहो आन त्या कुटुब उडीमायने बारे निगी येनो.

नोहो उडी बारे एनो पासे, योक वेदी बोनावी आन देवा सेवाहाठी वापरूले जानारे बादि जाती जनावरहा मायने आरदे लेअन देवा सेवा कोयी. देव त्या बळहीके खुश जायो आन नोहो आन त्या कुंटूबाल बोरकत देनी.

देवाय आख्या, ‘’आय वोचन लाहू का माअहा कोय ओनारा खाराब कामालीदे आय पासी कोदहिबी दोरतील ठोकर नाय दावं आन रेलीकोय दुनीयाल नास नाय कोऊ. काहाका माअहू त्याअ हानिपनापाने पापी हेय.

पासे देवाय आपे वोचनाल चिन्हा रुपामाय पोयला वादळामाने बानाल बोनाव्या.जोवे कोवेबी वादळाम बान देखायहे, तोवे देवाल ईत येहे का त्याय काय वोचन लेदहा आन तेहेकेज त्यां माअहे बी ईतवे.