38. यीसूल दोई देतहे .

दर वोरही, यहुदी माअहे वोलाडना सन वाळ ते आते. ओ या बदल सन आतो का काही वोरहा पोयला देवाय त्याहा आगला डांयहाल मिसरा गुलामी पाने सोडवूला आता. लगबग तीन वोरहे पासे यीसूय बादा जागावोय प्रचार कोयना आन हिकाडना सुरुवात कोयली. यीसूय त्या चेलहाल आख्या का तोअ त्याहा आरी यरुशेलेम माय वोलाडना सन वाळना विचार हेय,आन ई बी का तोअ ताअ माई टाकलो जाय.

यीसू चेलहाम योक यहूदा नावा माअहू आता. यहूदा प्रेषिताहा पोयसाहा डोप्टी थोवनारो पुढारी आतो, पेन कोवेबी तोअ त्याअ डोप्टी माने पोयसा काडी लेतो आतो. यीसू आन चेलहा यरुशेलेम माय पोचीन पासे यहूदा यहुदी आग्यावानहाही गोयो.त्याय पोयसा कोयता यीसूल त्याहा आथाम दोय देयना बदल आख्या.तोअ जांअतो आतो का यहुदी आगेवान स्वीकार नाय कोयता आता का यीसू मशीहा आतो.तोअ जांअतो आतो का त्ये त्याल मोई टाकनारे आते.

देवा सेवकाहा सेवकाय आख्या तेहेके यहुदी आग्यावानहाय यीसूल त्याहा आथाम दोई दाहाठी यहुदाल तीस चांदी सिक्का देना. ई त्या रोका ओया जेहेके का भविष्यो कोयनाराहाय आखला आता का ओरी.यहूदा मानी गोयो आन पोयसा लीन निंगी गोयो. तोअ यीसूल दोराडी दाहाठी त्याहा मदत कोराहाठी कोहीबी वेल होदा लाग्यो.

यरुशेलेम माय, यीसूय आपे चेलहा आरी वोलांडना सन वाळयो. सना खायना वेले, यीसूय बाखे लीन तोडी. त्याय आख्या, याल लाअ आन खाअ. ई मा शरीर हेय जी आंय तुमे हाठी दाहू. याल मांअ आठवण माय कोयजा. येरीते, यीसूय आख्या का तोअ याहाठी मोयी जाय, मनजे त्याहाहाठी आपे शरीर अरपन चडवी दिअ.

पासे यीसूय योक द्राक्षाहा रसा गिलास लेदो आन आख्या, याल पी लाअ. नवा वचना मा लोय हेय जी आंय रेडही काहाका देव तुमे पापे माफ कोरी. दर वेळे याल मान ईतवीन कोआ, जीं आमी कोई रोयलो हेतो.

तोवे इसूय त्या चेलहाल आख्यां, “ तुमे माने योक जांआ मान दोई दी.” चेलहाल नोवाय लागी, आने योक-बिजाल होदता लाग्या का कुंऊ ओहोडा का कोरी. ईसूय आख्यां, “मान दोई देनारो वेक्ती तो हेय ज्याल आंय बाखी टूकडो दांहू.” तोवे त्याय तो बखी टूकडो यहूदाल देनो.

त्ये बाखेल लेदी पासे, यहूदामाय सैतान उराय गोयो.यहूदा निगीन ईसूल दोरा हाटी यहूदी पुढाऱ्या मोदात कोअरा निंगी गोयो.ओ समय रात्री आतो.

खायना खायन पासे, ईसू आने त्या चेला जैतून नावा डोगावोय निंगी गोया. ईसूय आख्यां, “तुमा बाद आजे राती मान सोडी दांहा.इं लेखला हेय का ‘मेंडपाळाल माअही आने बादे मेंडे ऐहे-तेहे ओय जाय.’”

पेत्राय उत्तर देना, “जरी आरदा तुल सोडीन निंगी जाय पेन आंय तुल नाय सोडू!”तोवे ईसूय पेत्राल आख्यां, “सैतान तुमा बादहाल लेय ला मागहे, पेन ओ पेत्र माये तोहाटी प्रार्थना कोअली हेय का तुं बोरसा माय कमी नाय पोडी जां. पेन आजे राती कुकाड वाहायां पोयला तुं मा तीन दा नाकार कोअहे का तुं मान वोळखाबी नाय.”

पेत्राय तोवे ईसूल आख्यां, “जरी आंय मोई बी जाही पेन आंय कोदही बी तो नाकार नाय कोअही!” आरदा चेलहाय बी ऐहकोयज आख्यां.

तोवे ईसूय त्या चेलहा आरी गतसमनी नावा जागावोय ईसूय त्या चेलहाल प्रार्थना कोअरा हाटी आख्यां काहाका सैतान त्याहा पारख नाय कोय. तोवे ईसू सोवताहा प्रार्थना कोअरा हाटी निंगी गोयो.

ईसूय तीनदा प्रार्थना कोअयी, “ ओ मा आबा, जर ओई सोके ते माया कोईन ओ दुखा गिलास पिंया हाटी मान मा देहे. पेन लोकहा पापहा माफ कोअरा हाटी बिहिरी वाट नाय ओरी ते इच्छा पुरी ओए.” ईसू खूब निराश आतो आने त्या गोदारो लोया साठहा रोको आतो.त्याल शक्ती दाहाटी यहोवा पोरमेहेरांय योक दूत दोवाडयो.

दरेक समये प्रार्थना पासे, ईसू त्या चेलहा पाहीं येनो, पेन त्या हुवी गोयला आतां. जोवे ईसू तिसरेदा फिरी येनो तोवे ईसूय आख्यां, “जागी जा! मान दोई देनारो इही हेय.”

यहूदी पुढारी, सैनिक, आने योकी मोठी टोळी लेयन यहूदा येनो. त्याहावोय तारवायचो आने होट्यो आत्यो.यहूदाय ईसू पाहीं येयन आख्यां, “ओ गुरु सलाम,” आने त्याल गुळा देना. त्याय दोअरा हाटी निशाणी कोअरा हाटी ऐहकोय कोअला आतां. तोवे ईसूय आख्यां, “ओ यहूदा, काय तुं गुळा देयन मान दोई देतहो?”

जोवे त्या सैनिक ईसूल दोई रोयला आतां, तोवे पेत्राय त्या तारवाय काडी आने माहायाजका योक सेवका कान कातरी टाक्यो. ईसूय आख्यां, “तारवाय दूर कोअ! आंय मा आबहाल सांबाळ कोअरा हाटी होरगा दूतहा फोवजे हाटी विनांती कोई सोकहू. पेन मान मा आबहा गोठ मानना हेय.”तोवे ईसूय त्या वेक्ती कान हारो कोई देनो.तोवे बादा निंगी गोया.