42. ईसू होरगामाय निंगी जाहे.

ज्ये दिही यहोवा पोरमेहेरांय ईसूल मोअला माने जीवता कोअला आतां, त्या बेन चेला पाहींने गावामाय जाय रोयला आतां. चालता त्या ईसू आरी कांय जायांला आतां, त्या बाराम गोठ्यो कोई रोयला आतां, त्याहाल आशा आती का तो मसीहा आतो, पेन तेबी त्याल माई टाक्लो आतो. आमी त्यो बायो आखी रोयल्यो आत्यो का तो पासी जीवतो ओय गोयलो हेय. त्या नाय जांऐ का कोअही गोठी वोय बोरसो कोअना हेय.

ईसूय त्याहा पाहीं येयन त्याहा आरी चालना सुरुवात कोअया, पेन त्या त्याल वोळखी नाय सोक्या. त्याहाल होद्या का त्या कोअही गोठी विसये बोली रोयला आतां. त्याहाय त्याल पाहलाऱ्या दिह्यामाय ईसू आरी जायली बादी घटना बाराम आख्यां. त्याहाय विचार कोअयो का त्या योगदा पोरदेसी माअहा आरी बोली रोयला आतां जो नाय जांआतो आतो का यरुशेलेम माय कांय जायला आतां.

तोवे ईसूय त्याहाल होमजाड्या का यहोवा पोरमेहेरा वचन मशीहा बोदाल कांय आखहे. खूब पोयला, भविष्यो कोयनाराहाय आखला आता का खोटे माअहे मशीहाल पिडा दि आने माई टाकी. पेन भविष्यो कोयनाराहाय ईबी आखला आता का तो तिसरे दिही जीवतो उठी.

जोवे त्यें त्या शेहेरा माय पोची जाय त्या बेन ओदमी उबा रोनारा आता, तोवे लगबग वेळ पोडी गोयली आती. त्याहाय ईसूल त्याहा आरी रांअ हाटी आख्यां, सेंले तो त्याहा आरी योका गोआमाय गोया. आपे वेळेवोऱ्या खायना खाहाटी त्या बोही गोया. ईसूय योक बाखे लेयन त्याहाटी यहोवा पोरमेहेरांल धन्यवाद देना, आने पासे त्येल तोड्या. ताबडूज त्याहाय जाई लेदा का तो ईसू आतो. पेन त्या समये, तो त्याहा नोजरी माने निंगी गोयो.

त्या बेन माअहाय योक-बीजाल आख्यां, ‘’तो ईसू आतो! याहाटी जोवे त्याय आमहाल वचन होमजाडला आता तोवे आमा खूब खुश आता!’’ ताबाडूज, त्या निंगीन पासी यरुशेलेम माय गोया. जोवे त्या पोच्या तोवे त्याहाय चेलहाल आख्यां, ‘’ ईसू जीवतो हेय! आमहाय त्याल देख्या!’’

जोवे चेला गोठ्यो कोई रोयला आता, ईसू ताबाडूज त्या खोलीमाय त्याहा आरी प्रकट जायो, ‘’ तुमहाल शांती मिळे!’’ चेलहाय विचार कोअयो का तो योगदो बुत आतो, पेन ईसूय आख्यां,’’तुमा काहा बीईतेहे? तुमा काहा नाय विचार कोआ का ओ खोरोज आंय हेय? मा आथ आने पाग एआ. बुतहाल ऐहकोय आंग नाय रोय जेहकोय मापांय हेय.’’ इं देखाडा हाटी तो कादो बुत नाय हेतो, त्याय खाहाटी काय तेबी माग्या. त्याहाय त्याल मासा योक तुकडो देनो, आने त्याय त्याल खाय लेदा.

ईसूय आख्यां, “मा बदल यहोवा पोरमेहेरा वचन जी काय आखहे ती पुरा ओरी. माये तुमहाल आखी देनला आता का त्या ओना गरज हेय.’’ तोवे ईसूय त्याहाल यहोवा पोरमेहेरा वचन हारी रिते होमजाड्या. त्याय आख्यां, ‘’खूब पोयला भविष्यो कोयनाराहाय लेखला आता का मान, मशीहाल दुख उठावा पोडी, मोरा पोडी आने तिसरे दिही मोअला माने जीवी उठा पोडी.’’

‘’त्या भविष्यो कोयनाराहाय इं बी लेखला आता का मा चेला यहोवा पोरमेहेरा वचना प्रचार कोरी. त्या दरेक पश्चाताप कोरा हाटी आखी. जर त्या ऐहकोय कोयताहा तर यहोवा पोरमेहेर त्याहा पापहाल माफ कोरी. मा चेला ई गोठील प्रचार कोरी यरुशेलेम माने सुरुवात कोरी. तोवे त्या बादी जागे बादी जातीहीमाय जाय. तुमा मा दरेक गोठीही आने कामहा साक्षी हेय जी माये आखला हेय आने कोअला आता, आने त्या बादा बी जी माआरी जाया.’’

आगला च्याळीस दिहह्या माय, ईसू त्या चेलहावोय खुबदा प्रकट जायो. योकदा तर तो योकूज समया वोय पाच ओजाराहाने वोदारी माअहा वोय प्रकट ओअयो! त्याय त्या चेलहा वोय खूब रिते साबित कोअया का तो जीवतो आतो, आने त्याय त्याहाल यहोवा पोरमेहेरा राज्या बदल हिकाड्या.

ईसूय त्या चेलहाल आख्यां, ‘’यहोवा पोरमेहेरांय मान होरगा आने दोरती दरेका जांआ वोय राज कोअरा हक देनलो हेय. याहाटी आमी आंय तुमहाल आखहू जायीन बादी जाती माअहाल चेला बोनाडा. ऐहकोय कोरा हाटी तुमहाल त्याहाल आबहो, पोहो, आने पवित्र आत्मा नावाकोय बाप्तिस्मा देईना हेय. जी कायबी माये तुमहाल आज्ञा देनली हेय ती बादी गोठीहील माना बी तुमहाल हिकाडना हेय. ईत राखा, आंय बारीमास तुमे आरी रोही.’’

ईसू मोअला माने जीवी उठना च्याळीस दिह्या पासे, त्याय त्या चेलहाल आख्यां, ‘’जांव हुदी का मा आबहो तुमहाल शक्ती नाय देय तांऊ हुदी यरुशेलेम माय रुकाय रा. तो तुमहा वोय पवित्र आत्मा दोवाडी त्याकोय ऐहकोय कोअहा. ’’तोवे ईसू होरगा माय निंगी गोयो, आने योका वादळाय त्याल त्याहा नजरी हीने दोबाडी लेदा. होरगामाय ईसू बादी वस्तू वोय राज कोरा यहोवा पोरमेहेरा हुदा आथा ऐसे बोही गोयो.