44. पतरस आन योहान योका मागनाराल हारा कोयताहा.

योक दिही, पतरस आने योहान मंदिरामाय गोया. योक पांगळ्या माअहू भीख मागाहाटी पाथारीवोय बोठला आतां.

पतरसाय त्या लेंग्ड्या माअहा ऐसे एअया आने आख्यां, “मापांय तुल दाहाटी पोयशा ते नाय हेय. पेन जीं मापांय हेय ती आंय तुल दाहू. ईसू नावाकोय, उठ आने चाल-फिर!’’

ताबाडूज, यहोवा पोरमेहेरांय त्या लेंगडा माअहाल हारां कोय देना. त्याय ऐहे-तेहे चाला आने कुदा, आने यहोवा पोरमेहेरा स्तुती कोअरा सुरुवात कोई देनी. मंदिरा बाआमाने माअहाल नोवाय लागी.

ताबाडूज माअहा योक गर्दी त्या माअहाल ऐरा हाठी येनी जी हारा ओय गोयला आता. पतरसाय त्याहाल आख्या, ई माअहु हारा हेय, पेन ई गोठी वोय नवाय मा कोहा. आमहाय याल आपे शक्ती कोय हारा नाय कोयला हेय, पेन याहाठी नाय का आमा देवा माअन कोयतेहे. पेन, तोअ यीसू हेय ज्याय याअ माअहाल आपे शक्ती कोय हारा कोयला हेय, काहाका आमा यीसू वोय बोरसो कोयतेहे.

‘’त्या तुमा हेय ज्याहाय त्या रोमी राज्यापालाल ईसूल माई टाका हाटी आखला आतां. तुमहाय त्याल माई टाक्या जो बादहाल जीवन देहे. पेन यहोवा पोरमेहेरांय त्याल मोअला माने जीवतो कोअयो. तुमहाय नाय होमज्या का तुमा काय कोअय रोयले हेय, पेन जोवे तुमा त्या कामहाल कोअय रोयले आते, तोवे जो भविष्यो कोअनाराहाय आखला आता ती पुरा ओअया. त्याहाय आखला आतां का मशीहा दुख उठाडी आने मोई जाय. यहोवा पोरमेहेरांय ये रीते ओअरा देना. याहाटी आमी, पस्तावो कोआ आने यहोवा पोरमेहेरा ऐसे फिरा, काहाका तो तुमे पापहाल दोवीन साफ कोय दि.’’

जोवे मंदिरा आग्यावानहाय पतरस आने योहाना वोनाया, तोवे त्या खूब गाबराय गोया. याहाटी त्याहाय त्याहाल दोयीन जेलीमाय टाकी देना. पेन जी पतरसाय आखला आतां त्यावोय खूब माअहाय बोरसो कोअयो. ईसू वोय बोरसो कोअनाराहा संख्या वादीन लगबग पाच ओजार ओय गोयी.

आगले दिही, त्या यहूदी आग्यावान पतरस आने योहानाल माहायाजक आने बिहीरा सेवा कोअनारा आग्यावानाहा हुंबुर लेय येना. त्या त्या माअहाल बी लेय येना जी पांगळ्या आता. त्याहाय पतरस आने योहानाल होद्यां, ‘’कोअहा ओदिकारा कोय तुमहाय त्या पांगळ्या माअहाल हारा कोअया?’’

पतरसाय उतर देना, ‘’ई माअहू जी तुमे आगला उबा हेय त्याल ईसू मशीहा शक्ती कोय हारा कोअला गोयला हेय. तुमहाय ईसूल क्रुसावोय चढवी देना, पेन यहोवा पोरमेहेरांय त्याल पासी जीवता कोय देना! तुमहाय त्याल स्वीकार नाय कोअया, पेन ईसू शक्ती कोय बिहीरी तारन मिळवूना कोअहीबी बिहिरी वाट नाय हेय!’’

त्या आग्यावान नाराश आतां का पतरसाय आने योहानाय खूब हिमाती रुपामाय गोठ कोअली आती. त्याहाय देख्या का ये सादे माअहे आते जी का हिकले नाय आते. पेन पासे त्याहाल ईत येना का ई माअहे ईसू आरी रोते आते. याहाटी त्याहाय याल आख्यां, “आमा तुमहाल खूब दंड दाहू जर या माअहा ईसू बदल माअहाल कोअही बी गोठ आखतेहे.” ऐहकोय खूब गोठ्यो आखीन पासे, त्याहाय पतरसाल आने योहानाल जांअ देना.