45. स्तेफन आन फिलिप्प

पोयलो मशीहा आग्यावानहा माय स्तेफन नावा योक माअहू आतां. बादे माअहे त्या मान कोअते आते. पवित्र आत्माय शक्ती आने बुद्धी देनली आती. स्तेफनाय खूब चमत्कार कोअला आता. जोवे त्याय ईसू वोय बोरसो कोअना बदल त्याहाल हिकाड्या तोवे खूब माअहाय त्यावोय बोरसो कोअयो.

योक दिही, स्तेफन ईसू बदल हिकाडी रोयलो आतो, आने आरदा ओहोडा यहूदी येना ज्याहाय इसू वोय बोरसो नाय कोअलो आतो आने त्या आरी बोला-बोली कोअरा सुरुवात कोय देना. त्याहाल खूब रग कोई येनी, याहाटी त्या सेवा कोअनारा आग्यावानाही गोया आने त्या बदल खोटा आख्यां. त्याहाय आख्यां, “आमहाय तर स्तेफनाल मोशे आने यहोवा पोरमेहेरा बदल खोट्यो गोठ्यो या बोलता वोनायाहा!” याहाटी सेवा कोअनारा आग्यावानाय स्तेफनाल दोई लेदा आने त्याल माहायाजकाहा आने यहुदियाहा बिहीरा आगेवानहा आगला लेय येना.आजूबी खोटी साक्षी आने त्याहाय स्तेफनसा बदल खोटां आख्यां.

माहायाजकाय स्तेफनाल होद्या, “कांय या लोक तो बदाल आंय खोरां आखी रोयलो हेय?” स्तेफनासाय माहायाजकाल उतर दांहाटी खूब गोठ्यो आखा सुरुवात कोई देनी. त्याय आख्यां का अब्राहामा समये ईसु समये हुदी पोरमेहेरांय इस्राएल लोकहा हाटी खूब नोवायी कामे कोअले हेय. पेन लोकहाय कायम पोरमेहेरा आज्ञा नाय मानली आती. स्तेफनसाय आख्यां, “तुमा यहोवा पोरमेहेरा विरूद ठोग आने खोटे कामे कोअनारे हेते. तुमहाय कायम पवित्र आत्मा नाकार कोअला, जेहकोय का आमे वाडवडिलाहाय काय पवित्र आत्माल नाकार कोअला आतां आने कायम त्या भविष्य आखनाराहाल माई टाकला आतां. पेन जीं त्याहाय कोअला आतां त्याकोअता आजू बो खोटां कोअला हेय! तूहाय मसीहाल माई टाक्या!”

जोवे त्या धोरमी आग्यावान इं वोनाया, तोवे त्याहाल रग कोई येनी त्याहाय त्याहा कानहाल बंद कोइ लेदा आने मोठा आवाजा माय बोंबलीन. त्या स्तेफनाल गोहलीन शेहेरा बारे लेय गोया आने त्याल माई टाका हाटी त्याल दोगाड झोड कोअया.

जोवे स्तेफन मोई रोयलो आतो, तो बोंबली उठ्यो, “ओ इसू मा आत्माल स्वीकार कोअ!” तोवे तो गुडगाहा वोय पोडी गोयो आने पासे बोंबली उठ्यो, “ओ पोरमेहेरा, ओ पाप याहावोय मा लावहे.”तोवे तो मोई गोयो.

त्ये दिही, यरूशलेम माय रोनारा खूब लोकहाय ईसू चेलहाल वोखो देखाडना चालू कोइ देना, याहाटी बोरसो थोवनारा लोक बिहीरा जागाहा वोय निंगी गोया. पेन त्यापासे बी, जांअ केसेबी त्यें गोये त्याहाय ईसू विसये प्रचार कोअयो.

फिलिप्प नावा ईसू योक चेलो आतो. जेहकोय का बिहीरा खूब चेलहाय कोअला आतां तो बी यरूशलेम माय नाहीं गोयो. तो शामरोना भागामाय निंगी गोयो. तांअत्याय लोकहा माय ईसू बदाल प्रचार कोअयो.खूब लोकहाय त्यावोय बोरसो कोअयो आने तारन मिळव्या. योक दिही, फिलिप्पापांय यहोवा पोरमेहेरा हीने योक होरगा दुत येनो आने त्याल जोंगलामाय लेय जांअ हाटी, आने योकी वाटीवोय चालाहाटी आख्यां. फिलिप्प तांज निंगी गोयो. जोवे तो त्यो वाटीवोय चाली रोयलो आतो, तोवे त्याय योक वेक्तील त्या रथामाय जातां देख्या. इं वेक्ती कुश देशा योक मोठो ओदीकारी आतो. पवित्र आत्माय फिलिप्पाल आख्यां का जायन त्या वेक्ती आरी-आरी चाल.

याहाटी फिलीप्प रथापांय गोयो, तो वोनायो का शंड पोरमेहेरा वोचन वाची रोयलो आतो. जीं यशया भविषवोक्ताय लेखलां आतां तीं तो वाची रोयलो आतो. तो वाचे, “त्याल बळी कोयन मेंडा समान लेय गोया, आने जेह्के योक मेंडा ठाकां रोहे, तो बी ओगोज रोयो. त्याहांय त्याआरी खराब वेहवार कोअयो आने त्या मान नाय कोअयो. त्याहांय त्याल माई टाक्यो.”

फिलीप्पाय त्या शंडाल होद्यां, “जी तुं वाचतोहो तीं तुल होमजायेहे बी का? त्या शंडाय उतर देना, “नाय. जांव कादो मान नाय होमजाडे, तांव आंय नाय होमाजी सोकुं. दया कोईन मापांय येयन बोहो. यशया इं त्या बारामाय आखहे का बिजा योगदा?”

फिलीप्प रथावोय चोडीन बोही गोयो. तोवे त्यांय त्या शंडाल आख्यां जी यशायांय ईसू विसये लेखला आतां. फिलीप्पाय यहोवा पोरमेहेरा वचना खूब बिज्यो गोठ्यो आख्यो. ये रिते त्यांय त्या माअहाल ईसू ख्रिस्ता विसये हारी गोठ आखी.

फिलीप्प आने तो शंड चालीन पांअयाही गोया. त्या शंडाय आख्यां, “एअ! इही पांयी हेय आंय बाप्तिस्मा लेय सोकहुं?” आने त्याय चालाडनराल आखीन रथ उबो कोअयो.

पासे त्या पांअयामाय निंगी गोया, आने फिलीप्पाय त्या शंडाल बाप्तिस्मा देनो. जोवे त्या बारे येना. तोवे पवित्र आत्मा योकदाज फिलीप्पाल इसीन बिजा जागावोय लेय गोयां. तांअ फिलीप्पाय लोकाहाल ईसू विसये आखना सुरु राख्यां.

तो शंड त्याहा गोआ मुसाफरी आगला निंगी गोयो. तो खुश आतो का तो आमी ईसूल वोळखेहे.