47. फिलीप्पी शेहरा माय पौल आन सिलास

जोवे शाउलाय बादा रोमी राज्यामाय मुसाफरी कोअई तोवे त्याय त्या रोमी नावा मोनजे ‘’पौला’’ वापर कोअना सुरुवात कोय देना. योक दिही, पौल आने त्या आऱ्यो सिलास फिलीप्पी शेहेरामाय ईसू बदल हारी गोठ आखा हाटी गोयो. त्या शेहेरा बारे नोयी कोडसा योका जागा वोय गोयो जांअ माअहे प्रार्थना कोरा हाटी योकठें आते. तांअ त्या लुदिया नावा योका बाईल मिळ्या जी योक वेपारी आती. ती पोरमेहेरा वोय माया कोअती आती आने त्या आराधना कोअती आती.

यहोवा पोरमेहेरांय लुदियाल ईसू बदल गोठीवोय बोरसो कोरा हाटी शक्ती देनी. पौल आने सिलासाय तील आने ती परिवाराल बाप्तिस्मा देना. त्येय पौल आने सिलासाल त्ये गोआमाय रांअ हाटी हाद्या, याहाठी त्या रोय गोया.

पौल आने सिलास मांअहाल कोवेबी त्या जागावोय मिळता आतां जांअ यहूदी माअहे प्रार्थना कोय रोयले आते. दर दिही जोवे त्या तांअ जाता आता तोवे योक दासी पोही जी खराब आत्मा लागली आती ती त्याहा पाहाला जाया कोअती आती. या खराब आत्मा कोय त्या माअहा भविष्य आखती आती, याहाटी भविष्य आखनारी रूपामाय त्ये मालका हाटी खूब पोयसा कामावती आती.

त्याहा जायना समये ई कामारी पोही बोंबलुती आती, ‘’ये माअहे यहोवा पोरमेहेरा सेवक हेय. या तुमहाल तारन मिळवूना वाट आखी रोयला हेय!’’ ती रोज-रोज ऐहकोयज कोअया कोअती आती त्याकोय पौल नाराज ओय गोयो.

सेल्ले, योक दिही जोवे ती कामारी पोहयेय बोंबला सुरुवात कोअयी, तोवे पौलाय ती ऐसे एयीन ती माजेने खराब आत्माल आख्यां, “ईसू नावाकोय यीमाने निगी जो.’’ त्या समये त्या खराब आत्माय त्येल सोडी देना.

ती दासी पोहये मालकाल खूब रग येय गोयी. त्याहाल होमजाय गोया का वोगार खराब आत्मा ती कामारी पोही माअहा भविष्य नाय आखी सकती आती. त्या अर्थ आतो का माअहे आमी त्या मालकाल पोयसा नाय दिअ का तो त्याहा भविष्य आखे का त्याहा आरी काय ओरी.

याहाटी त्ये दासी पोहये मालक पौल आने सिलासाल रोमी ओदीकाऱ्या पांय लेय गोया. त्याहाय पौल आने सिलासाल ठोक्या, आने पासी त्याहाल जेलीमाय टाकी देना.

त्याहाय पौलाल आने सिलासाल जेलीमाय ओहोडा भागामाय थोव्या जांअ बादहाने वोदारी पोलीस आता. ईही हुदी का त्याहाय त्याहा पागहाल लाकडा मोठा तुकडाहा माय जोडी देना. पौल आने सिलास आरदी राती समये, यहोवा पोरमेहेरा स्तुती गाते आखी रोयला आता.

योकदाज, योक खूब मोठो भूकंप ओयो! जेली बादे बाअने उगडाय गोये, आन बादा कैदयाहा बेडया उगडीन पोडी गोया.

तोवे पोलीस जागी गोयो. त्याहाय देख्या का जेली बाआने उगडाले आते. त्याहाय विचार कोअयो का बादा कैदी बोचीन नाहीं गोयला आता. तो गाबराय गोयो का त्या नाहीं गोयहा आने रोमी ओदीकारी त्याल माई टाकी, याहाटी तो सोवताहाल माई टाका हाटी तियार ओय गोयो! पेन पौल त्याल एईन बोंबल्यो, “उबो रोअ! सोवताहाल नास मा कोअतो. आमा बाआणाही हेय.”

त्या पोलीसाय कापता-कापता पौल आने सिलासा पाहीं येयन होद्या, ‘’तारन मिळवा हाटी आंय काय कोऊ?’’ पौलाय उतर देना, “पोरमेहेर ईसू वोय बोरसो कोय, तर तो आने तो गोआल तारन मिळी.’’तोवे तो पोलीस पौल आने सिलासाल त्याअ गोअमे लेय गोयो आने त्याहा जुखुम दोव्या. पौलाय त्या गोअने बादा माअहाल ईसू बदल हाऱ्यो गोठ्यो आख्यो.

पोलीस आने त्याय पुरा परिवाराय ईसू वोय बोरसो कोअयो, याहाटी पौल आने सिलासाय त्याहाल बाप्तिस्मा देना. तोवे पोलीसाय पौल आने सिलासाल खायना खावाडया, आने त्यें खूब खुश ओअये.

आगले दिही शेहेरा आग्यावानहाय पौल आने सिलासाल जेलीमाने सुटा कोय देना आने फिलीप्पी माने निगी जांअ हाटी आख्यां. पौल आने सिलास लुदिया आने आरदा बिहिरा आऱ्या मिळ्या आने त्यापासे शेहेरा माने निगी गोये. ईसू बदल हाऱ्यो गोठ्यो ये फेलावते गोये, आने मंडळी वादती गोयी.

पौल आने बिहीरा ख्रिस्ती आग्यावानहाय खूब शेहेरामाय मुसाफरी कोअयो. त्याहाय ईसू बदल हाऱ्यो गोठ्यो आख्यां. त्याहाय मंदळी माअहाल खुश कोरा आने हिकाडा हाटी खूब पत्रे बी लेख्ये. त्याहामाने आरदे पत्रे बायबला पुस्तक बोनी गोयो.