7. देव याकूबाला बोरकत देहे.

जोवे पोहा मोठा ओय गोया तोवे याकूबाल गोज रोयना हारा लागे, पेन एसावाल जनावरे मायना पटे. रिबका याकूबा आरी रोयी, पेन इसाकाय इसावावोय माया राखी.

योक दिही, जोवे एसाव जनावरे मायीन पासी येनो तोवे तोअ खूब बूखो आतो. इसावाय याकूबाल आख्या, जी तूऐ रादह्या त्यामाने वायज मान दे. याकूबाय उत्तर देना, पोयला मांआरे ई वचन ले का पोयलो ओअना बादीज वस्तू तुल मिळा जोजे, ती बादीज तू मान देहे. सेंले एसावाय त्या बाद्यो वस्तू याकूबाल दाअ हाठी वोचन दी देना. तोवे याकूबाय त्यामाने आरदा खायना देना.

इसाक एसावाल बोरकत दाअ आतो. पेन त्या पोयला त्याय ऐहेके कोया, रिबका आन याकूबाय याकूबा एसाव ओना डोंग कोयीन त्याल ठोगाड्या. इसाक डायो आतो आन आमी देखाता बी नाय आतां.त्याहाठी याकूबाय एसावा फाडके पोव्ये आन बोकडी चाबडा आपे बोचीही आन आथावोय वेटाळी लेदा.

याकूब इसाकाही येनो आन आख्या, आंय एसाव हेय. आंय याहाठी येनहो का तूअ मान बोरकत देअ. जोवे इसाकाय बोकडी जोटह्या जाएया आन फाडकाहाल गांदाडे,तोवे त्याय विचार कोयो का ओ इसाव हेय आन त्याय त्याल बोरकत देनी.

एसावाय याकुबावोय कुहुदाये काहाका याकूबाय त्या पोयला पोहा होक आन त्याआरे त्या बोरकत बी पेचकी लेदली आता. सेंले त्याय आबहा मोयना पासे याकूबाल माअना उकती बोनावी.

पेन रिबकाय एसावा उकतील वोनाय लेदा. त्याहाठी तीअ आन इसाकाय याकूबाल त्यांहा जातुलाहा आरे राअ हाठी खूब दूर दोवाडी देनो.

याकूब वार वोरहे हुदी जातूलाहा आरे रोयो. तोवे त्याय वोराड कोअया आन त्याल बारा पोहा आन योक पोही जायी. देवाय त्याल खूब धनवान बोनावी देनो.

वीस वोरहे हुदी कनाना माय त्याअ गोआ हिने दूर रोयन पासे, याकूब त्या कुंटूब, त्या नोकर, आन त्या जनावरेहा टोळो लीन पासी येनो.

याकूब याहाठी खूब गाबरालो आतो काहाका त्यांय विचार कोयो का एसाव आमी बी त्याल त्याल माअनारो हेय. त्याहाटी त्याय मिळनी रूपाम जनावरहा टोळील एसावाही डोवाडी. जो नोकर त्या टोळीहील ली गोयला आता त्यांहाय आख्या, तोअ नोकर याकूब, ये जनावरे तुल देहे. तोअ माहारीज यी रोयहो.

पेन एसाव आमी याकुबा नुकसान नाय कोअनोरो आतो. त्याकोअता, तोअ त्याल योकदा पासी ऐअन खूब खुश आतो. त्या पासे याकूब कनानमाय शांतीकोय रोयो. पासे इसाक मोय गोयो आन याकूब आन एसावाय त्याल पुर्या. वचना करार जो देवांय अब्राहामा आरी कोअलो आंतो आमी इसाकावोरे याकूबाव यी गोयो.