32. ३२. येशूं भूत दुब्यूपिं मनूत व ल्वचं काःपिं मिसातय्त लाय्कादिल
छन्हु, येशू व वय्कःया चेलात नाःचाय् च्वना समुन्द्रया उखेपाखे गदरिनीथासय् मनूतय्थाय् झायादिल।
वय्कःपिं समुद्र पुला उखेपाखे थ्यनेधुंकाः छम्ह भूत दुब्यूम्ह मनू येशूयाथाय् ब्वाँय् वल।
थ्व मनूतसकं हे बल्ला अले वयात सुनां नं कजय् याये मफु। मनूतय्सं वयागु ल्हाः तुतिइ सिखलं चिनातःगु खः अय्नं वं उपिं सिखत नं चफुन्ना बिस्युं वनिगु खः।
व मनू दिपदुथया च्वनिम्ह खः। व मनू चान्हिं चिल्लाय् दनाः हाला जुइम्ह खः। वं छुंनं वसः पुनातःगु मदु अले थःम्हं थःत ल्वहँतं घाःपा यानाः जुइम्ह खः।
व मनू येशूयाथाय् ब्बाँय् वनाः वय्कःया तुतिइ भ्वपुल। अले येशूं व मनूयाके च्वंम्ह भुतआत्मायात हक्का धयादिल, “अय् भूतआत्मा थ्व मनूया म्हं पिहां वाः!”
भुत दुब्युम्ह मनू चिल्लाय् दनाः थथे धकाः हाल, “हे येशू, दक्वसिबय् तःधंम्ह परमेश्वरया काय्, छि जिपाखें छु इच्छा यानादीयागु दु? जितः दुःख बियादी मते!” अले येशूं भूतआत्मायात न्यन, “छंगू नां छु खः? वं लिसः बिल, “जिगु नां फौज खः, छाय्धाःसा जिपिं य्व दु।”
भूतआत्मातय्सं वय्कःयात थथे बिन्ति यात, “जिमित थ्व थासं पितिना छ्वयादी मते!” अन हे लिक्क पाखय् छगू बथां फा जयाच्वंगु खः। भूतआत्मातय्सं येशूयात थथे धकाः बिन्ति यात, “जिमित फायाथाय् छ्वयादिसँ अले जिपिं वना इमिके दुबी।” अले येशूं धयादिल, “ज्यू, इमिके दुब्यु हुँ!”
अथे जुयाः उपिं भूतआत्मात व मनूया म्हं पिहां वल अले फातय्के दुबित। उपिं फात ब्वाँय् वना भीरं क्वब्वात अले तःपुखुलिइ क्वब्वाना सित। उपिं फातय्गु बथां लगभग निद्व (२,०००) ति दुगु खः।
फाजयाच्वंपिं मनूतय्सं थ्व घटना खंबलय् इपिं अनं शहरय् बिस्युं वन अले फुक्क मनूतय्त येशूं यानादीगु ज्यायात बय्बय् यात। थ्व न्यना छु जूगु खः धकाः स्वयेत मनूत शहरं अन वल अले इमिसं व भूत दुब्युम्ह मनूयात लाया नं लं फिनाः छुं मजुम्ह मनू थें याउँक वय्कःनापं फ्यतुनाच्वंगु खन।
मनूत तसकं ग्यात अले इमिसं येशूयात इमिगु थासं पिहां झासँ धकाः इनाप यात। अथे जुयाः येशू च्वनेत झायादिल अले भूतआत्मा दुबिया लाःम्ह मनूनं येशू नापं वनेत बिन्ति यात।
अय्नं येशूं व मनूयात धयादिल, “अथे मखु, छ थःगु छेँय् हुँ अले सकलें थः पासापिन्त व छेँजःपिन्त परमेश्वरं छंगू जीवनय् यानादीगु ज्या व वय्कलं छन्त गुलि माया क्यनादिल धकाः कनाब्यु।
अथे जुया मनूत व थासं वनाः फुक्कसित येशूं यानादीगु अजुचायापुग ज्या न्यंकल। वयागु खँ न्यना मनूत छक्क जुल।
- येशू समुद्रया उखेपाखे तुं लिहां झायादिल। येशू प्रभु वथासय् झायादिबलय् मनूतय्गु छगू भिड वय्कःया चाकःछिं मुंवल अले वय्कःया घ्वात्तु घ्वात। व भीडय् छम्ह मिसा दु गुम्हय्सिया झिंनिदँनिसें हि क्वहां वया च्वंगु ल्वचं कया सास्ति नयाच्वंगु खः। वं थःगु फुक्क ध्यबा वासः याना अले बैद्यत क्यना फुकल अय्नं वयागु ल्वय् झन झन तच्वया वन।
येशू प्रभुं यक्व मनूतय्त लाय्कादीगु खः धयागु खँ व मिसां न्यनातःगु खः। वं बिचाः यात, “जिं येशूया लंच्वः जक थ्यूसां जिगु ल्वय् पक्का हे लायावनि।
थत्थें हे येशूं थःगु शक्ति पिहां वंगु वाःचाल। अथे जुयाः वय्कलं लिफः स्वयादिल अले थथे धकाः न्यनादिल, “जितः सुनां थिल हँ?” चेलातय्सं लिसः बिल, “छिगु जवंखवं उलिमछि मनूतय्सं घ्वात्तुघ्वाना च्वंगु दु अय्नं छिसं धयादिल, जितः सुना थिल हँ?”
व मिसा तसकं ग्याग्यां प्रभु येशूया न्ह्यःने पुलिं चुया वय्कःयात थियागुलिं थःगु जीवनय् छु छु जूगु खः उपिं फुक्क धयाबिल। येशूं वयात धयादिल, “छंगू विश्वासं छंगू ल्वय् लन। आ याउँक हुँ।”
थ्व बाखं थुपिं बाइबलया पदतपाखें काःगु खः, मत्ती ८:२८-३४; ९:२०-२२; मर्कूस ५:१-२०; ५:२४(ख)-३४; लूका ८:२६-३९; ८:४२(ख)-४८
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।