33. ३३. पुसा ह्वलिम्‍हय्‌सिगु उखान

छन्‍हु, येशू समुन्‍द्रया सिथय्‌ च्‍वना मनूतयग्‌गु भीडयात स्‍यनेकने यानादिल। वय्‌कःया खँ न्‍यनेत यक्‍व मनूत अन वल। नवायेत अःपुइमा धकाः येशू समुन्‍द्रया लिक्‍क च्‍वंगु नाचाय्‌ च्‍वनादिल। अले वय्‌कलं मनूतय्‌त स्‍यनेकने यानादिल।

येशूं थ्‍व उखान धयादिल, “छम्‍ह मनू बुँइ पुसा ह्वः वन। वं पुसा ह्वःबलय्‌ गुलिं पुसा लँय्‌ नं लात, अले झंगःतय्‌सं वयाः उपिं फुक्‍क पुसात नयाबिल।”

अले गुलिं पुसा ल्‍वहंलिं दुथाय्‌ लात। भचा भचा जक चा दुगुलिं अन लाःगु पुसा याकनं बुया वल। निभाः त्‍वःबलय्‌ अन बुया वःगु मा सुकूचिना वन, अले बल्‍लाक हा काये मफुगुलिं गना वन।

अले हानं गुलिं पुसा कंमा दु थाय्‌ लात। कंमा तःमा जुया वःबलय्‌ अन लाःगु पुसा थहां वये मफुत। कंमा दुथाय्‌ बुया वःगु पुसां छुनं फल मसय्‌कल।”

“गुलिं पुसा भिंगु चा दुथाय्‌ लात, अले यक्‍व अन्‍न सल। गनं सछि, गनं खुइदुगं, गनं स्‍विदुगं अन्‍न सल। सुयाके न्‍हाय्‌पं दु वं न्‍यनाः का।”

थ्‍व उखानं चेलातय्‌त अलमल यानाबिल। अथे जुया येशूं इमित उखानया अर्थ थुकथं कनादिल, “पुसा परमेश्‍वरया वचन खः। लँ व मनू खः सुनां परमेश्‍वरया वचन न्‍यनेत ला न्‍यनि अय्‌नः वं थुइकेफइ मखु अले शैतान वया व वचन लाकायंकी।”

ल्‍वहंलिं दुथाय्‌ लाःगु पुसा परमेश्वरयागु वचन व मनुखं न्‍यनेवं लय्‌लय्‌ तायाः विश्वास याना काइपिं खः। परमेश्वरयागु वचनं थुमिगु नुगलय्‌ दुने थ्‍यंक हा काये फइ मखु। अले ताःई तक च्‍वने फइ मखु। दुःखकष्‍ट वयेवं थुमिसं विश्वास यायेगु त्‍वःता छ्वइ।”

कंमा दु थाय्‌ लाःगु पुसा व मनू थें खः गुम्‍हय्‌सिनं परमेश्वरयागु वचन न्‍यनी अले छुं ईलिपा धन सम्‍पत्तियागु माया कया चिन्‍ता कया व संसारयागु खँय्‌ च्‍यूताः तया जुइ अले उकिं वयागु जीवनय्‌ परमेश्वरयागु वचनयात गुम्‍से याना बी। अले थुकिं अन्‍न सय्‌की मखु।

अय्‌नं परमेश्वरयागु वचन न्‍यनाः विश्‍वास याइम्‍ह मनूत भिंगु चाय् लाःगु पुसा थें खः। अले थुमिसं यक्‍व अन्‍न सय्‌की।”