34. ३४. येशूं थीथी कथंया उखान स्‍यने कने यानादीगु

परमेश्‍वरया राज्‍यया बारे येशूं यक्‍व हे उखानत धयादिल। उदाहणया निंतिं वय्‌कलं धयादिल, “परमेश्‍वरया राज्‍य तुग्‍वः थें च्‍वं अले थुकियात छम्‍ह मनुखं थ्‍व पुसायात बुँइ ह्वल। छिमिसं सी हे स्‍यु थ्‍व तुग्‍वः पुसा मेमेगु स्‍वयाः तसकं हे चिग्‍वःगु खः।”

“अय्‌नं थ्‍व तुग्‍वःया पुसा बुया थहां वया मेमेगु स्‍वयाः तःमा जुल अले झंगःतय्‌सं वयाः थुकियागु कचामचाय्‌ थःगु स्‍वँ दय्‌काः आरामं च्‍वनेगु याइ।

येशूं मेगू नं उखान छुनाः धयादिल, “परमेश्‍वरया राज्‍य सोडा थें खः उकियात छम्‍ह मिसां मरि छुइबलय्‌ छ्वचुंलय्‌ ल्‍वाकछ्याइ अले वं सोडा फुक्‍क थासय्‌ नं मन्‍यंतले उकियात न्‍हायाबी।

“परमेश्‍वरया राज्‍य थुनातःगु धन थें खः उकियात छम्‍ह मनुखं बुँइ थुना सुचुकातल। मेम्‍ह सुं छम्‍ह मनू वया व थुनातःगु धन लुइकल अले हाकनं उकियात थुनातुंबिल। अले व तसकं लय्‌लय्‌ताया वन अले थःके दुगु फुक्‍क सर्बयह मिया व बुँ न्‍यात।

“परमेश्‍वरया राज्‍य शुद्धगु तसकं मूवंगु मोती थें खः। सुं छम्‍ह व्‍यापारीं छगः मोती लुइकल अले वं थःके दुगु फुक्‍क सर्बय्‌ मिया व मोती न्‍यात।

अले येशूं सुं मनूतय्‌त छगू उखान धयादिल, सुनां थःगु भिंगु ज्‍याय्‌ भलसा तइ अले वं मेपिं मनूतय्‌त घृणा याइगु खः। वय्‌कलं धयादिल, “निम्‍ह मनू प्रार्थना यायेत देगलय्‌ वन। उपिं मध्‍य छम्‍ह कर काइम्‍ह मनू अले मेम्‍ह धार्मिक नायः खः।”

“व धार्मिक नायलं दनाः थथे धकाः प्रार्थना यात, ‘परमेश्‍वर, जिं छितः सुभाय्‌ बी, छाय्‌धाःसा जि मेपिं मनूत थें पापीम्‍ह मखु। जि खुँ, अन्‍याय याइम्‍ह मनूत, व्‍यभिचारीत अथवा व कर काइम्‍ह मनू थें नं मजुया।’”

“जिं हप्‍ताय्‌ निकः अपसं च्‍वना अले जिं कमय्‌ यानागु ध्‍याबा व फुक्‍क चिजया झिब्‍वय्‌ छब्‍व छितः बियाच्‍वनागु दु।”

“अय्‌नं व कर काइम्‍ह मनू धाःसा व धार्मिक नायः स्‍वया तापाक्‍क दनाः स्‍वर्गय्‌ तकं थमस्‍वसे बरू थःगु ल्‍हातं छातिइ दाया थुकथं प्रार्थना यात, ‘परमेश्‍वर, जितः दया यानादिसँ छाय्‌धाःसा जि छम्‍ह पापीम्‍ह मनू खः।’”

अनंलि येशूं धयादिल, “जिं छिकपिन्‍त धात्‍थें धाये, परेश्‍वरं व कर काइम्‍ह मनूया प्रार्थना न्‍यनादिल अले वयात धर्मी ठहरय्‌ यानादिल। अय्‌नं वय्‌कलं व धार्मिक नायःया प्रार्थनायात यय्‌का मदी। सुनां थःत थःम्‍हं तःधंकी परमेश्‍वरं वयात चिधं यनादी अले सुनां थःत थःम्‍हं चिधं ताय्‌की वयात तःधं यानादी।