32. यीशु दुष्टात्मा लागील माणहाह एने एक दुखारी बायकूह हाजो केरीह
यीशु एने तान चेला ता भागाम गिया जाहरी गिरासेनी माणहे रेताला। ता ति जागे पोचीन नावीम रीन उतर गिया।
ताहरी एक माणुह एतो जाह दुष्टात्मा लागील एती।
तो माणुह ओलु ताकेतवर एतो का कुण काबु नाह केर सेकतालो। मोक्ताच वार माणहे तान आथ पायाह हाकुली केरीन बांदताला,पुण तो ती हाकुलीह तो तोड देतालु।
तो माणुह ता भागाम माहणाम रेतालो।तो माणुह आखो रात दिह आयड्या केरतालो। तो फाडका नाह पेरतालो एने कायम स्वताह देगडा केरीन देय लेतालो।
तो माणुह दोवडीन यीशु फाय आवो एने तान ओगाण मांड्या पोड गियो। तेवी यीशु ता माणहान मायवाली दुष्टात्मा हेरी वात केऱ्यो एने केयो, " ज्या माणहाम रीन बाहेर निकेल!"
ती दुष्टात्मा उचा आवाजाम आयडी, "हे यीशु, आखाम रीन मोठा बोगवानान सोरा,तुवाह मार से काय काम? किव केर माहु मा विताडी!" तेवी यीशु ती दुष्टात्माह फुस्यो, "तारो नाव काय हि?" तो उत्तर आप्यो, "मारो नाव सेना हि, काहाकाय आमु जुलुम हेते।" (रोमी सेनाम मोकताच एजार सैनिकान एक टुलो एक "सेना" रेताली।)
ता दुष्टात्मा यीशुह विनती केऱ्या, "किव केर आमुह ज्या भागाम रीन बाहेर मा मोकली!" ताहरीच बोयडा पोर डुक्करान एक टोलु चेरतालो। केरीन ता दुष्टात्मा यीशुह विनती केऱ्या, "किव केर आमुह ओया डुक्कराम मोकेल दी!" यीशु केयो, "ठीक हि, तामाय जात रीवो!"
ओवती ता दुष्टात्मा ता माणहाम रीन निकलीन ता डुक्कराम रिग गिया। ता डुक्करे दोवडीन एक टोके रीन दरियाम गिया एने बुडीन मोर गिया। ता टोलाम कोमी ते कोमी 2,000 डुक्करे एता।
ताहरी ता डुक्कराह चारणारे गोवाले एता। जो काय एनो ता देख्या ते ताहेयराम दोवडीन नाह गिया। यीशु जो केरील एतो तो ता आखाह केया। ता हेयरा वाला माणहे आवा एने ता ता माणहाह देख्या जामाय दुष्टात्मा एती। तो शान्त, फाडका पेरीन, एने एक हाजाला माणहान गेत बोहील एतो।
ता माणहा जुलुम बिय जायील एता एने ता यीशुह न्या रीन जातरी केया। ओवतो यीशु नावी पोर चेढ गियो। तो माणहो जामाय दुष्टात्मा एती तो यीशु हेरी आवणेन विनती केऱ्यो।
पुण यीशु ताह केयो, "नाह। मी तारसे होदथु का तु घेर जायीन आखाह कि का बोगवान तार केरता काय किरील हि। ताह कि का बोगवान किहिक तार पोर दया किरील एतो।"
ओवतो तो माणुह जात रेनो एने आखाह केयो जो यीशु तान केरता कियील एतो। तान जी कहाणी होमेलणार आखा बोंगलाय जाताला।
यीशु दरियाम दिहरी उगे आव लागो।ता तहरी पोचणेन बाद, एक मोठली गेर्दी तान आसपास एखठी एनी एने ताहेरी चुमडाणे लागा। ती गेर्दीम एक बायकु एती जी बारा वोर्ह्या रीन फाडकु आवणेन बिमारी एती। ति तीन आखो धेन हुदारणारा पोर गोमाड दियील एती का ता तिह हुदार ति, पुण तीन दुख उंजू जादा एय गियो।
ति होमलील एती का यीशु मोक्ताच दुख्याऱ्या माणहाह हुदारील एतो एने ति विचार केरी, "मी खेरीच फक्त यीशुन फाडकाहचे सापेल लेह, ते मी हाजी एय जाह!" केरीन ति यीशु फाय आवी एने तान फाडकाह सापेल लेदी। जीही ति सापली, ति हाजी एय गीयी।
ताहरुच, यीशु जाण लेदो तामायरीन सामर्थ निकलील हि। केरीन तो पासाण फिरीन केयो, "माहु कुण सापल्यो?" चेला उत्तर आप्या, "न्याहरी कोलाक माणहे तार चार उखेर गेर्दी केर रेनाह, एने तुवा हेरी चुमडातेह। ते तु काहा फुसिह का तुवाह कुण सापल्या?"
ति बायकु यीशुन ओगाण कापतीन आवी एने जुलुम बियजायील एती एने मांड्या पोड गीयी। तेवी ति ताह केय देनी का ति काय किरील एती, एने ज्यी भी का ति हाजी एय गीयीह। यीशु तीह केयो, "तार विश्वास तुवाह हाजो केरील हि। शान्ति से जा।"
मत्ती अध्याय 8:28-34; 9:20-22; मरकुस 5:1-20; 5:24b-34; लूका 8:26-39; 8:42b-48 रीन एक बाइबल ने कहाणी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।